Κυριακή, 7 Μαρτίου 2010






ΑΓΑΝΤΑ. Ακουω ραδιο , μουντος καιρος, οπως και η ψυχολογια μου,με τοσα ''ωραια'' που μας συμβαινουν, βρεχει συνεχεια, ψυχη στον δρομο,και βρισκομε σε μια κουζινα, εκει στα '68-'70, καθομαι σε μια καρεκλα και κοιταω την μαμα μου, εχει τραβηξει το τραπεζι της κουζινας στη μεση το προχειρο, το καθημερινο, εχει βαλει επανω δυο κουβερτες και επανω στις κουβερτες ενα σεντονι, το σιδερο στην πριζα, το δοκιμαζει, με αυτην την γρηγορη-ταχυδακτυλουργικη κινηση- να δει αν εκαψε, φερνει τα ασιδερωτα, εξω βρεχει,ακουω-ακουγα την βροχη που επεφτε στα κεραμιδια της γιαγιας-ευφημιας, κρυο και τοτε, η σομπα αναμενη, μια φιλιπς, σχεδον παντα της ξεβουλωνε ο πατερας μου το καρμπυρατερ,πετρελαιο αγορασμενο με το μπετονακι, αργοτερα βαλαμε το βαρελι,γλυτωσα το δημητρακη πηγαινε να αγορασεις πετρελαιο.Με κοιταει η μανα μου, εκανες τα μαθηματα?Ο τονος οχι επιτακτικος,αντε κατσε να σιδερωσουμε, ειμαι η παρεα της, ο πατερας μου με τον ''μικρο'' κοιμουνται στο διπλο, εχουμε φαει για μεσημερι πατατες στο φουρνο με μπουτι απο αρνακι νεας ζηλανδιας, με πολυ σκορδο ''χωμενο''στο ψαχνο, σιδερωνει με τον ρυθμο που παιζει το ραδιο, ενα καφε φιλιπς και αυτο, με κουμπι που ψαχναμε τους σταθμους, τα τρενα που φυγαν,κοβει τον ρυθμο σιδερωματος, σκουπιζει τα ματια της, θυμαται τον αδελφο της τον θειο-δημητρη,αγωνιστης, στην ζωη,στην κοινωνια, τον νικησε η αρρωστια, μην τα φιλας τα ματια μου,ανεβαινει ο ρυθμος στο πηγαινε-ελα του σιδερου,μασχολιου, τι να φταιει,σταλια-σταλια,μαρινελλα,το παλιο ρολοι,ασπρα θα φορεσω,καλατζης,οταν φτανει στα πουκαμισα-εκει ηθελε την ''τεχνη''-πως το ηξερε το ραδιο αλλαζε ρεπερτοριο-το ρεπερτοριο των πουκαμισων-μια αγαπη για το καλοκαιρι,χωματα,σκληρο μου αγορι,αστεριαδη,μη μιλας αλλο για αγαπη, μια φορα θυμαμαι σε αγαπουσα, αρλετα.Η καλυτερη θεατρικη παρασταση,μια αγαπημενη διασκεδαση, προλαβα να της το πω μερικα χρονια προτου πεθανει, το ηξερα μου ειπε, σ'εβλεπα που με παρακολουθουσες και τα ματια σου γελαγανε, ητανε οι φορες που δεν μ'ενοιαζε αν ειχες διαβασει η οχι.Και μεχρι που της το ειπα , ειχα την αισθηση οτι μονο εγω χαιρομονουν αυτην την ''επαφη'' με την μαμα μου. Εξω βρεχει, το κατινακι εβαλε να σιδερωσει,ανοιξε την σιδερωστρα,κοιταξε το λαμπακι,ρυθμισε το κουμπι στην θερμοκρασια που θελει,ανοιξε την τηλεοραση, αυριο 8 μαρτη ειναι η γιορτη της γυναικας, θυμηθηκα τα τραγουδια ''μας'' και την μαμα μου.Αλλα κουραγιο.

14 σχόλια:

  1. ΑΧ Δημήτρη μου το διάβασα τρεις φορές!
    Εξω βρέχει και δεν ντρέπομαι που κλαίω.
    Οι κουβέρτες, το σεντόνι,η σόμπα, τα τραγούδια..
    Η ΜΆΝΑ!
    Σκηνές γνώριμες, τρυφερές...
    Κατινάκι δώσε ένα μουσκεμένο μου φιλί στον Δημήτρη σου.
    Σας αγαπώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Παλι ειχες δεν ειχες μας συγκινησες φιλε Δημητρη με την διηγηση σου για τη μητερα σου και πολλες απο τις Ελληνιδες μανες που ολοι ξερουμε και αγαπαμε. Να τη θυμασαι και να χαιρεσαι την οικογενεια!

    Καλο σας βραδυ στο Νοτο, που οπως μαθαινω... επιτελους χειμωνιασε λιγο ... ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γιαγια Αντιγονη καλησπερα, ασε τα ιδια επαθε το κατινακι, και εμεις σε αγαπαμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Elva καλησπερα, κρυο τωρα ριχνει χιονονερο και 6 βαθμους κελσιου.Ολοι στην ελλαδα μια γειτονια ειμαστε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλησπερα.
    @@@@@@
    Στης Σαλαμινας τα νερα
    καραβι ταξιδευει
    κι ενα κοριτσι στη στερια
    τη μανα του γυρευει
    .........................
    Ριχνει σταυρο στη Θαλασσα
    πετροβολαει το χωμα
    δωδεκα χρονια περασαν
    και την θυματ' ακομα
    ...........................
    Μανα που παλευες
    μεσ' τα λιμανια
    διχως χαμογελο
    και περιφανεια.
    @@@@@@
    ας με συγχωρησει ο Γκατσος,αλλα ολες οι μανες ηταν περηφανες ,πολυ περισσοτερο αυτες που λυγισαν μεσ' τα μουραγια....
    Καλο σας βραδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Mόλις γύρισα απο ταξείδι 4 ημερών και έτρεξα γρήγορα να σας βρώ! Πρώτα στο σπίτι σου μπήκα και τι να δώ! όλοι να κλαίνε...διαβάζω κιεγώ άντε με πήρανε κι'εμένα τα ζουμιά!
    Φιλί μεγάλο κι'απο μένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εσυ κορη,ποιος σου ειπε πως κλαιμε.
    Απλως κραταμε στην αιωνιότητα τους δικους μας Ανθρωπους.
    Καθε που αναφερεσαι σε καποιον που εφυγε βρισκεται διπλα σου.
    Α,καλως ορισες!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. taspa καλησπεροκαλημερα, χαθηκες, ενταξει ειχαμε αγωνες, ευχαριστω για τον γκατσο, προσπαθησα να το τραγουδησω στο κατινακι και αρχισε να γελαει,το ελεγα και οσο πιο μπασα μπορουσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. kariatida62 καλησπεροκαλημερα και σ'εσενα,δεν ητανε αυτη η προθεση μου η κ...βροχη τα εκανε ολα, καλως ηρθες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δηλαδη ,κατι σαν Μπινης να πουμε!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. σωστα, αλλα στο πολυ χαλια του,παλι γελαει το ατιμο θυληκο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Χρόνια πολλά σε όλες τις μανάδες που σαν γυναίκες αύριο δηλαδή σήμερα γιορτάζουν!
    Και βρε Δημήτρη όλα Phillips βλέπω στο σπιτικό, χάθηκαν τα Siemens;
    Χρόνια πολλά στο Κατινάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. karfoma καλημερα, τι μας περασες εξουσια? Φιλλιπς, αγορασμενα με το μεροκαματο, οχι ζημενς χαρισμενα και μετα τρεχα γυρευε στην γερμανια.Το κατινακι γιορταζει την σκλαβια του 365 μερες τον χρονο,παντρεμενη και μανα τι γιορτη να κανει,απο το σκατοπανο στο σφουγγαροπανο,κολπα αντρικα ειναι η γιορτες, για να ξεχνιεται και να αποκοιμιζεται 0 μεγαλος σκλαβος. Της τα ειπα, με κοιταξε με το βλεμμα το πρασινοκ.λ.π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Εγώ δεν θυμάμαι η μάνα μου μια παραδοσιακή γυναίκα να νιώθει σκλάβα.Το αντίθετο ήταν αφέντρα του σπιτιού της ,όλες οι εξουσίες από αυτήν πήγαζαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή