ΑΓΑΝΤΑ...

ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΟΙ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΙ.

Τους «γδέρνουν» καρτέλ και μονοπώλια.

Απελπιστική η κατάσταση εξαιτίας της ΕΕ, της ΚΑΠ και της πολιτικής των εκάστοτε κυβερνήσεων.

Η υπάρχουσα κατάσταση επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά τη θέση του ΚΚΕ και της ΠΑΣΥ για κατώτατες εγγυημένες τιμές και εισόδημα επιβίωσης στους αγροτοκτηνοτρόφους, για ανάπτυξη της εγχώριας παραγωγής σε όφελος των παραγωγών και των λαϊκών στρωμάτων, καθώς και για προστασία της εγχώριας παραγωγής από τις εισαγωγές ομοειδών προϊόντων.

Σε αδιέξοδο βρίσκονται οι μικρομεσαίοι κτηνοτρόφοι.

Χρόνο με το χρόνο, μέρα με τη μέρα, η θέση τους χειροτερεύει ως αποτέλεσμα της ακολουθούμενης αντι-κτηνοτροφικής πολιτικής της ΕΕ και των κυβερνώντων, που στηρίζει τα συμφέροντα των καρτέλ και των μονοπωλίων.

Χιλιάδες μικρομεσαίοι κτηνοτρόφοι αδυνατούν πλέον να κρατήσουν τα ζώα τους και να συνεχίσουν να παράγουν.

Το κόστος παραγωγής όλο και αυξάνεται και, για παράδειγμα, οι ζωοτροφές έχουν φτάσει στα ύψη, ενώ οι τιμές σε κρέας και γάλα όλο και μειώνονται.

Το αποτέλεσμα είναι οι μικρομεσαίοι κτηνοτρόφοι να οδηγούνται στη χρεοκοπία, στο ξεκλήρισμα και την ανεργία.

Το 2010 η κατάσταση επιδεινώθηκε περισσότερο σε βάρος των κτηνοτρόφων και σε αυτό συνέβαλε και η πολιτική του μνημονίου και των αντιλαϊκών μέτρων που πήρε η κυβέρνηση.

Η τιμή στο κρέας γνώρισε το 2010 νέα μείωση.

Για παράδειγμα, στο χοιρινό κρέας η μείωση ήταν 6,7%. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΛΟΓΑΚ (Ελληνικός Οργανισμός Γάλακτος - Κρέατος) για το χοιρινό κρέας η ανώτερη τιμή εντός του 2009 ήταν 2 ευρώ το κιλό, ενώ το 2010 ήταν 1,80 ευρώ.

Για το πρόβειο κρέας, ενώ τον Αύγουστο του 2009 ο παραγωγός εισέπραξε 7,50 ευρώ ανά κιλό, η αντίστοιχη ανώτερη τιμή δεν ξεπέρασε τα 6,11 ευρώ μέσα στο 2010.

Και πέρα από τα στοιχεία του ΕΛΟΓΑΚ, η πραγματικότητα λέει ότι η τιμή στα αρνιά έπεσε στα 4,50 ευρώ, ενώ οι καταναλωτές αγοράζουν σε διπλάσια τιμή και άνω.

Ιδια είναι η εικόνα και στο γίδινο κρέας, όπου η ανώτερη τιμή παραγωγού στο κατσίκι ήταν τα 7 ευρώ το κιλό το 2009, ενώ το 2010 δεν ξεπέρασε τα 5 ευρώ το κιλό.

Στο κοτόπουλο επίσης οι τιμές παραγωγού το 2010 δεν ξεπέρασαν τα 1,80 ευρώ το κιλό, ενώ το 2009 ήταν γύρω στα 2 ευρώ.

Η τιμή στο γάλα επίσης μειώθηκε.

Για παράδειγμα στο αιγοπρόβειο γάλα η τιμή μειώθηκε το 2010 από ιδιωτικές γαλακτοβιομηχανίες κατά 4 έως 6 λεπτά το κιλό και σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα περισσότερο.

Επίσης, στο αγελαδινό γάλα μείωση της τιμής επέβαλε μέχρι και η διορισμένη από την κυβέρνηση διοίκηση της συνεταιριστικής γαλακτοβιομηχανίας «ΔΩΔΩΝΗ».

Από την άλλη οι ζωοτροφές ανέβηκαν κατά 50% περίπου και αξίζει να αναφερθεί ότι το κόστος των ζωοτροφών αποτελεί το 60% με 70% του κόστους παραγωγής των κτηνοτρόφων.

Κι από κοντά ανέβηκαν ΦΠΑ, καύσιμα, ρεύμα και ό,τι άλλο αύξησε η πολιτική της κυβέρνησης, της τρόικας και του μνημονίου.

Μέχρι και την ηλεκτρονική σήμανση των ζώων καλούνται να πληρώσουν οι κτηνοτρόφοι.

Μπρος σε αυτή την κατάσταση, οι μικρομεσαίοι κτηνοτρόφοι της χώρας αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την κτηνοτροφία.

Τρανταχτό είναι το παράδειγμα της αγελαδοτροφίας.

Μέσα στη δεκαετία 2000-2010 ο αριθμός των αγελαδοτρόφων μειώθηκε κατά 63,5%! Από 12.402 που ήταν το 2000 έφτασαν να είναι μόλις 4.623 το 2010.

Φυσικά από τη μέση βγήκαν οι μικροί και μεσαίοι παραγωγοί αγελαδινού γάλακτος.

Η χώρα όμως είναι ελλειμματική σε αγελαδινό γάλα.

Αλλά οι γαλακτοβιομηχανίες δεν έχουν πρόβλημα και συνεχίζουν να κερδοσκοπούν σε βάρος παραγωγών και καταναλωτών, κάνοντας μαζικές εισαγωγές.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι από την ένταξη της χώρας στην τότε ΕΟΚ, τώρα ΕΕ, μειώθηκε δραστικά η αυτάρκεια της χώρας στο κρέας.

Στα κοτόπουλα από 100% που ήταν το 1980 μειώθηκε στο 67%, στο βοδινό αντίστοιχα από 66% έπεσε στο 27%, στο αιγοπρόβειο από 92% στο 80% και στο χοιρινό από 84% στο 41%.

Εφτασαν τα πράγματα ώστε το έλλειμμα του αγροτικού εμπορικού ισοζυγίου το 2009 σε κρέατα, παρασκευάσματα κρέατος, γαλακτοκομικά προϊόντα και αυγά να φτάσει στα 1,5 δισ. ευρώ, όταν το συνολικό έλλειμμα σε όλα τα αγροτοκτηνοτροφικά προϊόντα ήταν το έτος αυτό 2,4 δισ. ευρώ.

Δηλαδή το 60% του ελλείμματος.

Η κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, συνεχίζει την πολιτική εμπαιγμού σε μια προσπάθεια συγκάλυψης της αντικτηνοτροφικής πολιτικής που εφαρμόζει.

Η κοροϊδία αυτή έχει να κάνει για παράδειγμα με τις δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών για παράταση των άτοκων δανείων, που έδωσε η προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ, για τρία χρόνια ακόμα.

Αλλά εδώ η κοροϊδία ήταν διπλή.

Τα λεγόμενα άτοκα δάνεια έγιναν έντοκα και σε πολλούς κτηνοτρόφους η ΑΤΕ τους κράτησε χρήματα από την επιδότηση του 2010, ενώ η κυβέρνηση έλεγε ότι θα δοθεί παράταση.

Γίνεται όμως φανερό πως ούτε τα άτοκα δάνεια δίνουν λύση, ούτε η όποια παράταση αποπληρωμής δίνει λύση.

Ούτε επίσης τα δάνεια μέσω του αγροτικού ΤΕΜΠΜΕ.

Λύση δεν δίνουν ακόμα ούτε τα αγροτικά καλάθια ανά περιφέρεια, ούτε τα παρατηρητήρια τιμών, ούτε τα δημοπρατήρια.

Επίσης, κοροϊδία αποτελεί η ανακοίνωση ίδρυσης διεπαγγελματικής γάλακτος, αφού πάλι οι μικρομεσαίοι κτηνοτρόφοι δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από τις διεπαγγελματικές.

Πράγμα που φάνηκε καθαρά στο λάδι και στο κρασί, όπου ήδη έχουν δημιουργηθεί διεπαγγελματικές.

Οσο υπάρχουν καρτέλ και μονοπώλια οι μικρομεσαίοι κτηνοτρόφοι δεν πρόκειται να δούνε άσπρη μέρα.

Και η νέα αναθεώρηση της ΚΑΠ για μετά το 2013 θα επιφέρει ακόμα μεγαλύτερα πλήγματα στους μικρομεσαίους κτηνοτρόφους και θα τους περικόψει ακόμα περισσότερο τις επιδοτήσεις.



Η διέξοδος!

Η υπάρχουσα κατάσταση επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά τη θέση του ΚΚΕ και της ΠΑΣΥ, για κατώτατες εγγυημένες τιμές και εισόδημα επιβίωσης στους αγροτοκτηνοτρόφους, για ανάπτυξη της εγχώριας παραγωγής σε όφελος των παραγωγών και των λαϊκών στρωμάτων, καθώς και για προστασία της εγχώριας παραγωγής από τις εισαγωγές ομοειδών προϊόντων.

Το ΚΚΕ και η ΠΑΣΥ θέτουν και άμεσα αιτήματα, όπως η μείωση του κόστους παραγωγής στους μικρομεσαίους κτηνοτρόφους με κατάργηση του ΦΠΑ στις ζωοτροφές και τα άλλα αγροτικά εφόδια, καθώς και τον έλεγχο της κερδοσκοπίας στους εμπόρους.

Επίσης, να επιδοτηθούν οι ζωοτροφές και ακόμα να διαγραφούν τα χρέη των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων.


Η λύση στο πρόβλημα βρίσκεται στην πρόταση του ΚΚΕ και της ΠΑΣΥ για μια άλλη αγροτική ανάπτυξη, που θα καλύπτει τις διατροφικές ανάγκες του λαού μας με καλής ποιότητας και ασφαλή για την υγεία τρόφιμα, μέσα από την αξιοποίηση όλων των παραγωγικών δυνάμεων, θα διασφαλίζει βιώσιμο εισόδημα στους μικρομεσαίους κτηνοτρόφους.

Για να εφαρμοστεί, όμως, αυτή η άλλη πολιτική, χρειάζονται πολλοί και σκληροί αγώνες για την ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών και την ανάδειξη της Λαϊκής Εξουσίας και Λαϊκής Οικονομίας.

Βασικό εργαλείο θα είναι ο παραγωγικός συνεταιρισμός, ο οποίος θα δουλεύει δίπλα στις καθετοποιημένες κρατικές επιχειρήσεις και θα υπάρχει κρατικός κεντρικός σχεδιασμός.


Με βάση αυτά τα κριτήρια η κτηνοτροφία αποκτά πρώτη προτεραιότητα, με στόχο την αυτάρκεια στα ζωοκομικά προϊόντα και σε χρονοδιάγραμμα που θα εξαρτάται από τις αντικειμενικές συνθήκες κάθε επιμέρους κλάδου.

Για να υλοποιηθεί αυτός ο στόχος χρειάζεται ριζική αναδιάρθρωση της φυτικής παραγωγής για να αυξηθούν οι καλλιέργειες που παράγουν ζωοτροφές, όπως τα κτηνοτροφικά ψυχανθή και τα δημητριακά και αναβάθμιση των βοσκότοπων.

Χρειάζεται η συνεταιριστικοποίηση της κτηνοτροφίας σε παραγωγικούς συνεταιρισμούς και η καθετοποίηση της αγροτικής παραγωγής, δηλαδή η σύνδεση της κτηνοτροφίας με τη γεωργία, που στη χώρα μας σε μεγάλο βαθμό είναι αποσυνδεδεμένη.

Ο παραγωγικός συνεταιρισμός της λαϊκής οικονομίας, που αποτελεί την εναλλακτική λύση στη μεγάλη κτηνοτροφική επιχείρηση του καπιταλισμού, αντιμετωπίζει με τον καλύτερο τρόπο το βασικό διαρθρωτικό πρόβλημα της ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας, που είναι ο μικρός και πολυτεμαχισμένος κλήρος.

Δημιουργεί κτηνοτροφικές μονάδες με άριστο μέγεθος που προσδιορίζεται με οικονομικά και βιολογικά κριτήρια.

Μειώνει αισθητά το κόστος παραγωγής.

Συνδέει την κτηνοτροφία με τη γεωργία.

Αποτρέπει το ξεκλήρισμα των μικρομεσαίων κτηνοτρόφων και αναζωογονεί οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά την ύπαιθρο και προστατεύει και το περιβάλλον.

Για να ανταποκριθεί στο ρόλο του ο παραγωγικός συνεταιρισμός στηρίζεται πολύπλευρα από το λαϊκό κράτος, το οποίο, με κρατικές επιχειρήσεις παραγωγής αγροτικών εφοδίων και μηχανημάτων και μεταποίησης των αγροτικών προϊόντων, μειώνει το κόστος παραγωγής και εξασφαλίζει φθηνά και υγιεινά τρόφιμα στο λαό.


Η πρόταση του ΚΚΕ για τη λαϊκή οικονομία συγκρούεται με τα συμφέροντα των πολυεθνικών, των εμποροβιομηχάνων και των μεγαλοαγροτών.

Συγκρούεται με τις πολιτικές της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΕΕ που εξυπηρετούν αυτά τα συμφέροντα.

Γι' αυτό η υλοποίησή της απαιτεί λαϊκή εξουσία, η οποία θα αναδειχτεί και θα στηριχτεί σ' ένα λαϊκό μέτωπο στο οποίο σημαντικός θα είναι και ο ρόλος των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων.

Αν δεν δημιουργηθούν οι πολιτικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή της λαϊκής οικονομίας, το ξεκλήρισμα και των μικρομεσαίων κτηνοτρόφων είναι αναπόφευκτο.

Γι' αυτό ο αγώνας τους για την προώθηση των άμεσων αιτημάτων τους θα έχει καλύτερα αποτελέσματα αν οργανωθούν μέσα από τις γραμμές της ΠΑΣΥ και αν συντονιστούν σε κοινό μέτωπο με τους εργαζόμενους, τους αυτοπασχολούμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα, σε μια κατεύθυνση ανατροπής της ακολουθούμενης αντιλαϊκής - αντιαγροτικής πολιτικής, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των καρτέλ και των μονοπωλίων και με στόχο την εφαρμογή μιας πραγματικά φιλολαϊκής - φιλοαγροτικής πολιτικής.

Αλλα κουραγιο...



υσ Παρά τις προειδοποιήσεις όμως, οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν παγκοσμίως σε επίπεδα ρεκόρ κατά το μήνα Ιανουάριο και μάλιστα προβλέπεται οι τιμές να αυξηθούν περισσότερο.

ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΕΚΕΜΒΡΗ, τον προηγούμενο μήνα, πολλές τιμές τροφίμων σημείωσαν αισθητή αύξηση 3,4% κι ο σχετικός δείκτης του ΟΗΕ διαμορφώνεται πρωτόγνωρα υψηλά τώρα, (ο δείκτης αυτός καταρτίστηκε το 1990), στο 231. Ο δείκτης καταρτίζεται από τις αποτιμήσεις πολλών γεωργικών προϊόντων και ειδών διατροφής. Για τα λιπαρά προϊόντα και τα γαλακτοκομικά έχουμε μηνιαίες αυξήσεις 5,6% και 6,2%, αντίστοιχα, για τα δημητριακά αυξήσεις 3%, επειδή σπανίζει σχετικά το σιτάρι και το καλαμπόκι, αμετάβλητη προς το παρόν είναι η τιμή των κρεάτων.

Τα τρόφιμα ανατιμώνται πολύ τώρα στο Μπανγκλαντές, στην Ινδία, στην Ινδονησία, στη Σομαλία, στην Ουγκάντα, στην Ακτή του Ελεφαντοστού που γνωρίζει πολιτική κρίση.

Η ΑΠΕΙΛΗ μιας μεγάλης επισιτιστικής κρίσης είναι ορατή και οφείλεται σε μια σειρά λόγων, όπως οι φυσικές καταστροφές, η αυξημένη παραγωγή βιοκαυσίμων, η ανατίμηση του πετρελαίου, η πτώση του δολαρίου. Ωστόσο, ως βασική αιτία παραμένει ο άναρχος τρόπος ανάπτυξης του καπιταλιστικού συστήματος και η μεταφορά των τροφίμων από την κατηγορία των αγαθών στην κατηγορία των χρηματιστηριακών προϊόντων.

ΑΓΑΝΤΑ...


Με τα δικά τους λόγια...

1) «Ακόμα και με μηδενικό χρέος, η Ελλάδα έπρεπε να προχωρήσει στις μεταρρυθμίσεις που ήδη γίνονται»(Γ. Παπανδρέου, δήλωση στο Νταβός, 28/1/2011).

2) «Πολλοί μας κατηγόρησαν ότι πολλά από αυτά που κάναμε δεν ήταν σοσιαλιστικά. Ομως, η συντριπτική πλειοψηφία όσων κάναμε ήταν στο προεκλογικό πρόγραμμά μας. Ποτέ δεν υποσχεθήκαμε στους πολίτες ότι θα μείνουν όλα ίδια, είπαμε ότι θα τα αλλάξουμε όλα»(Γ. Παπανδρέου, ομιλία στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ 26/1/2011).

3) «Οσα έχουμε πλέον μπροστά μας δεν είναι ως επί το πλείστον επιταγές καμίας σύμβασης, ή κανενός μνημονίου (...) Χρειαζόμαστε βαθύτερες και μεγάλες αλλαγές, αυτές που είχαμε αυτούσιες βάλει στο προεκλογικό μας πρόγραμμα»(Γ. Παπανδρέου, ομιλία στο Υπουργικό Συμβούλιο, 12/1/2011).

4)«Νομίζω ότι πολλά από αυτά που συμβαίνουν είναι γραμμένα στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ (...) Ολα αυτά είναι στο εκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ. Ολα. Είμαστε δεσμευμένοι, μάλιστα, πάνω σε αυτά. Εχει δεσμευτεί επανειλημμένα και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και όλοι εμείς στην προεκλογική μας εκστρατεία» (Θ. Πάγκαλος, από συνέντευξη στην τηλεόραση του «ΣΚΑΪ» 17/1/2011).

5)«Το μνημόνιο περιλαμβάνει το πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής με το οποίο "σφραγίσαμε" μια δανειακή σύμβαση και ένα δάνειο 110 δισεκατομμυρίων ευρώ που είχε μεγάλη ανάγκη η χώρα για να αποφύγει την οικονομική κατάρρευση. Το πρόγραμμα αυτό εκτός από μέτρα που αναγκαστήκαμε να εφαρμόσουμε για να συγκρατήσουμε τον οικονομικό εκτροχιασμό του κράτους, περιλαμβάνει και πολλά διαρθρωτικά μέτρα που είναι μέρος και του προεκλογικού και του κυβερνητικού προγράμματος του ΠΑΣΟΚ»(υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου, συνέντευξη στην «Ισοτιμία», 8/8/2010).

6) «Η υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων προχώρησε όπως την είχε εξαγγείλει στο κυβερνητικό του πρόγραμμα το ΠΑΣΟΚ το 2007 και το 2009»(Από το κείμενο απολογισμού της κυβέρνησης για τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης, Οκτώβρης 2010).

7)«Οι μεγάλες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις δεν είναι επιβολή ούτε της τρόικας, ούτε κάποιας ανώτερης δύναμης. Είναι ακριβώς πεποίθηση, είναι ιδεολογία μας ότι πρέπει να γίνουν» (Δήλωση του Γ. Πεταλωτή, 2/2/2011).

8)«Η πολιτική της κυβέρνησης πιστεύω ότι είναι ούτως ή άλλως σχεδιασμένη πέρα από το μνημόνιο και όπως σωστά κατά καιρούς ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει τονίσει, μια σειρά από θεωρούμενα μέτρα του μνημονίου υπήρξαν θεμελιώδεις τοποθετήσεις του ΠΑΣΟΚ, ήδη από το πρόγραμμα που καταθέσαμε το Μάρτιο του 2007 (...) Το ασφαλιστικό ήταν ήδη από το 2007 ως προτεραιότητα. Οτιδήποτε περιελήφθη στο Ασφαλιστικό είχε προδιαγραφεί ως δέσμευσή μας εκ των προτέρων»!(Π. Ευθυμίου, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, σε ραδιοφωνική του συνέντευξη, 25/8/2010).

9)«Στο μνημόνιο - που ήταν μία σύμβαση που έγινε πάνω στην ανάγκη μας να δανειστούμε - περιέχονται πολλές μεγάλες αποφάσεις οι οποίες είναι και επιλογή μας κυβερνητική και έχουν σχέση και με το πρόγραμμά μας. Δεν είναι κάποιοι όροι δανεισμού απλώς, έχει μέσα και πολιτικά ζητήματα τα οποία τα θέσαμε εμείς (...) Αρα, δεν πρόκειται να αποκλίνουμε από την τήρησή του»(Γ. Πεταλωτής, σε ραδιοφωνική συνέντευξη, 18/8/2010).

10)«Χωρίς να το ζητήσουν οι εταίροι μας, εμείς αυτές τις αλλαγές θα τις κάνουμε, ούτως ή άλλως, γιατί όντως και έσοδα παραπάνω θέλουμε να έχουμε, αλλά και γιατί βάζουμε και τα θεμέλια ώστε μετά το ξεπέρασμα της κρίσης να μπορούμε να μιλάμε για μια διαφορετική χώρα, απαλλαγμένη από πολλές παθογένειες»(Γ. Πεταλωτής, αναφερόμενος στα επιπλέον μέτρα του επικαιροποιημένου μνημονίου για την περίοδο 2012-2013, 10/12/2010).

Αλλα κουραγιο...


υσ Και οπως γραφει σ'εναν τοιχο της Αθηνας, μη βαζεις στα σκατα ζαχαρη δεν γινονται μαρμελαδα.

ΑΓΑΝΤΑ...

Οι μπίζνες της οικογένειας Γερουλάνου

Ποιος θα ακουμπήσει κοτζάμ υπουργό;

Στις 9 Δεκέμβρη του 2004, κάτοικοι και σωματεία του δήμου Αργοστολίου υπέβαλαν προσφυγή στο ΣτΕ κατά απόφασης του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων (ΓΓΠΙΝ), που έδινε άδεια λειτουργίας σε μονάδα Ιχθυοκαλλιέργειας που ανήκει στην οικογένεια του υπουργού Πολιτισμού Π. Γερουλάνου. Ακόμη, υπέβαλαν προσφυγή κατά μιας άλλης απόφασης του ΓΓΠΙΝ και κατά μιας Κοινής Υπουργικής Απόφασης Εγκρισης Περιβαλλοντικών Ορων.

Το ΣτΕ (Ε’ Τμήμα), μετά από τέσσερα χρόνια, στις 17 Σεπτέμβρη του 2008, εξέδωσε την υπ’ αριθμόν 2435 απόφασή του, με την οποία έκανε δεκτή την προσφυγή και έτσι κατέστη παράνομη η λειτουργία της οικογενειακής επιχείρησης του Π. Γερουλάνου.

Ο Γενικός Γραμματέας Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, αντί να εφαρμόσει την απόφαση του ΣτΕ και να αναγκάσει την οικογένεια Γερουλάνου να κλείσει αυτή τη μονάδα, εξέδωσε στις 22 Γενάρη του 2009 νέα απόφαση, για τη μετεγκατάσταση δήθεν της μονάδας σε άλλη θέση μέσα σε δύο χρόνια. Αυτή την απόφαση αξιοποίησε η οικογένεια Γερουλάνου και «έπεισε» τον πρόεδρο του Ε’ Τμήματος του ΣτΕ να μην επιμείνει στην άμεση εφαρμογή της απόφασης του Τμήματός του, δηλαδή της απόφασης 2435/2008. Τα λεγόμενα περί μετεγκατάστασης της μονάδας είναι ένα μεγάλο ψέμα, γιατί οι κλωβοί της παραμένουν στην ίδια σχεδόν θέση.

Οι ίδιοι κάτοικοι και σωματεία αναγκάστηκαν να καταθέσουν στις 23 Μάρτη του 2009 νέα προσφυγή κατά της απόφασης του ΓΓΠΙΝ και να απαιτήσουν και την άμεση εφαρμογή της απόφασης 2435/2008. Ταυτόχρονα κατέθεσαν αίτηση στην Επιτροπή Αναστολών για την έκδοση προσωρινής διαταγής μέχρι την εκδίκαση της κύριας αγωγής, που είχε οριστεί αρχικά για τις 3 Νοέμβρη του 2010.

Λίγες ημέρες πριν την εκδίκαση της υπόθεσης στο ΣτΕ, και συγκεκριμένα στις 11 Οκτώβρη του 2010, η πρώην υπουργός Γεωργίας Κ. Μπατζελή κατέθεσε ερώτηση στην υπουργό Περιβάλλοντος Τ. Μπιρμπίλη και εμμέσως πλην σαφώς έπαιρνε θέση υπέρ της οικογένειας Γερουλάνου, βάζοντάς τα με το ΣτΕ που ακυρώνει «διοικητικές πράξεις αδειοδότησης μονάδων».

Ο πρόεδρος του Ε’ Τμήματος, με πρόσχημα την απόφαση του ΓΓΠΙΝ για τη δήθεν μετεγκατάσταση της εταιρίας ΙΧΘΥΟΤΡΟΦΕΙΑ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ ΑΕ το Γενάρη του 2009, αρνήθηκε να εκδώσει προσωρινή διαταγή.

Μετά την προσφυγή των κατοίκων και των σωματείων του Αργοστολίου, μπήκε στην υπηρεσία της εταιρίας της «οικογένειας» και η υπουργός Τ. Μπιρμπίλη, η οποία κατά τα άλλα εμφανίζεται σαν η Ζαν ντ Αρκ του περιβάλλοντος. Συγκεκριμένα, στο νόμο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας περιέλαβε διάταξη με την οποία δίνει τη δυνατότητα στις εταιρίες που δεν έχουν άδεια εγκατάστασης και λειτουργίας να λειτουργούν για ένα χρόνο, δηλαδή μέχρι τον Ιούνη του 2011. Η προϋπόθεση που έβαλε στον νόμο αυτό η Τ. Μπιρμπίλη για να λειτουργήσει η εταιρία έχει απορριφθεί από το ΣτΕ με την απόφαση 2435/2008.

Στις 13 Δεκέμβρη του 2010 ο ΓΓΠΙΝ εξέδωσε δύο νέες αποφάσεις για την εταιρία του Π. Γερουλάνου.

Στις 2 Φλεβάρη του 2011, που ήταν να εκδικαστεί η υπόθεση στο ΣτΕ, δόθηκε νέα αναβολή και ορίστηκε ως νέα ημερομηνία εκδίκασης η 12η Οκτώβρη του 2011. Το γεγονός ότι στις 2 Φλεβάρη η τακτική εισηγήτρια ανέβαλε όλες τις υποθέσεις που χειρίζεται η ίδια δεν αλλάζει σε τίποτα την εκτίμησή μας, ότι υπάρχει σκοπιμότητα για τη νέα αυτή αναβολή.

Η εταιρία Γερουλάνου παρήγαγε επί χρόνια «βιολογικές» τσιπούρες και λαβράκια, χωρίς να υπάρχει νομικό πλαίσιο, εθνικό και κοινοτικό.

Είναι φανερό, ότι όλα τα σφυριά της εξουσίας δουλεύουν ασταμάτητα για να λειτουργεί παράνομα η εταιρία της οικογένειας Γερουλάνου.

πηγή: εφημ. "ΚΟΝΤΡΑ"


Αναρτήθηκε από Aristera sti Mitilin.

Αλλα κουραγιο...


υσ “Αιδώς Αργείοι”…

ΑΓΑΝΤΑ...

ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΤΩ.

ΑΝΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: «Η πολυπραγμοσύνη του κράτους έχει αποδειχτεί άκρως αντιπαραγωγική και ενίοτε τροχοπέδη για την οικονομική ανάπτυξη.

Στη διαπίστωση αυτή φαίνεται να συμφωνούν πια οι πάντες, πλην των γνωστών εξαιρέσεων της Aριστεράς, το μοντέλο της οποίας έχει καταρρεύσει προ πολλού (...) η διαβόητη τρόικα ζητά επιτακτικά μείωση του κράτους σε ποσοστό 30%, ώστε να απελευθερωθεί η αγορά από τις στρεβλώσεις (...)

Προφανώς, δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους όσοι επιμένουν σε κρατικό μοντέλο οικονομίας και είναι αρκετοί εξ αυτών ακόμη και στο εσωτερικό της κυβέρνησης (...)

Οι εξελίξεις είναι σαρωτικές και όσοι δεν αντιλαμβάνονται το ρόλο τους σε αυτές, καλό θα ήταν απλώς να αφήσουν σε άλλους τη δουλειά που δεν θέλουν ή δεν μπορούν να κάνουν.

Η επιτυχία ή όχι των προσπαθειών και των θυσιών μιας ολόκληρης κοινωνίας δεν μπορεί να αφήνεται στις διαθέσεις ορισμένων που αρνούνται να αποδεχθούν την πραγματικότητα» (από το κύριο άρθρο στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ).

ΕΝΑ ΚΑΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ: «Σε ορισμένες χώρες, όχι πολύ μακρινές μας, οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις γίνονται με εθνική συνεννόηση.

Συνέβη στην Πορτογαλία.

Επαναλήφθηκε στην Ισπανία όπου κυβέρνηση και συνδικάτα κατέληξαν σε επώδυνες μεταρρυθμίσεις, όπως την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια.

Πρόκειται για παραδείγματα ωριμότητας που δείχνουν πως όταν μια χώρα έχει σοβαρή και υπεύθυνη ηγεσία, σε όλα τα επίπεδα, μπορεί να λύνει τα πιο δύσκολα προβλήματα.

Στην Ελλάδα δυστυχώς η μεν αντιπολίτευση είναι παγίως ταυτόσημη με τον λαϊκισμό, ο δε συνδικαλισμός σπανίως προστατεύει πραγματικά θέσεις εργασίας και τους αδύναμους της κοινωνίας μας.

Ας ελπίσουμε ότι πριν η χώρα βυθιστεί ακόμη περισσότερο στην κρίση και την ανομία, θα καταλάβουμε πόσο σημαντικό είναι να ακολουθήσουμε τα παραδείγματα της Ισπανίας και της Πορτογαλίας» (από το κύριο άρθρο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).

Σ' αυτήν τη μάχη διάφοροι θα ξεβρακωθούν.

Παράδειγμα: Ο,τι γράφει η «Καθημερινή» στο κύριο άρθρο της και επανέλαβε η Μπακογιάννη μιλώντας στον «Σκάι», δεν έχουν να κάνουν με ένα κοινό σκονάκι.

Είναι ιδεολογία.

Της κυρίαρχης τάξης, είτε αυτή εκφράζεται ευθέως από τον ΣΕΒ, είτε από την πολιτική του εκπροσώπηση, είτε από τη δημοσιογραφία του.

«Χέρι - χέρι».

«Δεν υπάρχει - σχεδόν - καμιά απεργία που να μην έχει απέναντί της δύο συστοιχίες πολυβόλων.

Τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, που κρίνουν τις απεργίες "παράνομες και καταχρηστικές", και τις επιθετικές αποφάνσεις τμήματος των μήντια.

Ενίοτε, ο σαφής καθεστωτικός χαρακτήρας των δικαστικών αποφάσεων υπερκεράται από τον οίστρο της δημοσιογραφικής επιχειρηματολογίας.

Η κοινότοπη παραδοχή που επιστρατεύεται εισαγωγικώς σε τέτοιες περιπτώσεις ("Ασφαλώς και αποτελεί δικαίωμα των εργαζομένων η απεργία") στρώνει το δρόμο σ' ένα καταιγιστικό "αλλά": "παρέλυσε το κέντρο της πόλης", "χάος στη χώρα", "ταλαιπωρία χιλιάδων πολιτών" κτλ...

Αντιστροφή της πραγματικότητας.

Εγκαλούμενες εκ περιτροπής από τα (εν λόγω) μήντια οι κοινωνικές ομάδες αδυνατούν - ακόμη και όταν εκπρόσωποί τους εμφανίζονται στα βραδινά παράθυρα - να εγκαταστήσουν στο κέντρο του κοινού προβληματισμού το προφανές.

Οτι η "παράλυση", το "χάος", η "ταλαιπωρία", καθώς και πλείστα όσα (ο φόβος, η ανασφάλεια, η ανέχεια κτλ.) χαρακτηρίζουν τη δική τους, οικτρή κατάσταση.

Αφορούν στα δικά τους δικαιώματα.

Στην ίδια την επιβίωση και την ύπαρξή τους...

Και αδυνατούν, διότι η προπαγάνδα είναι συνεχής και καταιγιστική, με κύριο χαρακτηριστικό τις εμβόλιμες συκοφαντίες και τα χαλκευμένα ψεύδη της κυβερνήσεως εναντίον των εργαζομένων.

Κλασική συνταγή.

Η συνταγή κλασική: Υψώνεις το μερικόν (π.χ. καταχρηστικές υπερωρίες ή κάτι συναφές) σε θέση γενικού, ώστε να συκοφαντείται συνολικά η κοινωνική ομάδα ή ο κλάδος και να ενεργοποιούνται τα ανακλαστικά της κοινωνίας.

Καταδικαστικά για τον (συκοφαντούμενο) κλάδο και αθωωτικά για την κυβέρνηση, που αποκτά φωτοστέφανο τολμηρού εξυγιαντή...» (τα αποσπάσματα από τη στήλη του Γ. Τριάντη στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).

Αλλα κουραγιο...




υσ Γράφει ένας: «το μοντέλο της Αριστεράς έχει καταρρεύσει». Αυτό το προβάλλει ως αξίωμα, ως δεδομένο. Λαθροχειρία πρώτη: Ο όρος «αριστερά», πλέον, μόνο τεχνητά συντηρείται για να εμφανίσει διαφοροποιήσεις εντός μιας πολιτικής που «αριστερά» και «δεξιά» συμφωνεί στο κύριο: Το αδιατάραχτο της αστικής εξουσίας και τη διαφορά στη διαχείρισή της. Αν θέλουν να μιλήσουν για διαφορά ας μιλήσουν για κομμουνισμό και καπιταλισμό, δύο απόλυτα διακριτά πράγματα. Αμ δε, που θα μιλήσουν για την πραγματική διαφορά!

ΑΓΑΝΤΑ...


Οι ναυτεργάτες και οι κρουαζιέρες.

Πέρσι, επί μήνες, διάφοροι εργοδοτικοί φορείς, μεγαλοβιομήχανοι, μεγαλέμποροι και άλλα παράσιτα της κοινωνίας, έγιναν ένα με τον προπαγανδιστικό μηχανισμό της κυβέρνησης και με τα ενεργούμενα των Μέσων Ενημέρωσης, που παριστάνουν τους δημοσιογράφους και έστησαν έναν απίθανο μηχανισμό συκοφάντησης του αγώνα των ναυτεργατών, που πάλευαν να μην περάσουν τα σχέδια του εφοπλιστικού κεφαλαίου για άρση του καμποτάζ.

Κυβέρνηση και άρχουσα τάξη θεώρησαν την αναμέτρηση ιδιαίτερης κρισιμότητας και έκριναν ότι υπάρχει το έδαφος να ενεργοποιήσουν τα ανακλαστικά του «κοινωνικού αυτοματισμού» κι έτσι κήρυξαν τους ναυτεργάτες σε εχθρό - λαό.

Αυτούς που πάλευαν όχι μόνο για το δικό τους δικαίωμα στη δουλειά, αλλά και για τη δυνατότητα να 'χουν δρομολόγια τα απομακρυσμένα νησιά και για να καλυφθούν θέματα ασφάλεια της χώρας, μια και οι θαλάσσιες μεταφορές είναι ενταγμένες στον αμυντικό σχεδιασμό.

Η στόχευση έπρεπε να υπηρετηθεί με κάθε τρόπο.

Κυρίως βρώμικο, για να πιάσει το κόλπο του αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης και να αποτραπεί η εκδήλωση της διαφαινόμενης από την πρώτη στιγμή διάθεσης αλληλεγγύης, από μεγάλα τμήματα εργαζομένων και λαϊκών στρωμάτων.

Που πράγματι εκφράστηκε.

Ετσι, επινόησαν και πρόβαλαν τη θεωρία της χαμένης τουριστικής χρονιάς, της υπονόμευσης του ελληνικού τουρισμού και ειδικά της κρουαζιέρας, της δυσάρεστης εικόνας που μεταφέρεται στο εξωτερικό.

Το αντεργατικό τους μένος και ο φανατισμός ενάντια στις κινητοποιήσεις των ναυτεργατών έφτασε σε τέτοιο σημείο, που κάποιοι από τους επιμελέστερους παρουσίαζαν και ... «αποδεικτικά στοιχεία».

Δεν εντόπισαν μόνο καθήλωση του αριθμού των κρουαζιερόπλοιων που επισκέφτηκαν τον Πειραιά, ούτε αποκάλυψαν απλά τεράστια μείωση των τουριστών κρουαζιέρας που επιβιβάστηκαν στο λιμάνι.

Οι άθλιοι, επικαλούνταν και αριθμούς, που αφορούσαν τη διαγραφή του Πειραιά από τα δρομολόγια των πλοίων κρουαζιέρας, τη μαζική ματαίωση ταξιδιών - κρουαζιέρας στη χώρα, τη μείωση του τζίρου των καταστημάτων, εξαιτίας των κινητοποιήσεων των ναυτεργατών, τις επιπτώσεις των κινητοποιήσεων στην οικονομία συνολικά.

Κοντά ποδάρια το ψέμα.

Και δεν έμειναν μόνο σε αυτά.

Εκαναν, οι απατεώνες, και «ζωντανά» ρεπορτάζ, είτε επιστρατεύοντας νησιώτες που δεν κατάφεραν να ταξιδέψουν κι έλεγαν το πόνο τους, είτε παίζοντας με τον πόνο κάποιων μικρεμπόρων σε δρομάκια του Πειραιά, από αυτούς που χρόνια έχουν να σταυρώσουν πελάτη, αλλά ποτέ δεν είχαν παρτίδες με τουρίστες, είτε έβγαζαν στα παράθυρα τις συνεργαζόμενες με τα κανάλια φίρμες που καθηγητεύουν σε διάφορες σχολές, διδάσκοντας στη νεολαία την τακτική της υποταγής και οι οποίοι καταδίκαζαν μετά βδελυγμίας τους απείθαρχους ναυτεργάτες.

Κοντολογίς παρουσίασαν την ελεεινότητά τους σε όλο της το μεγαλείο.

Ολα αυτά πέρσι, την άνοιξη.

Φέτος, προχτές για την ακρίβεια, ανακοινώθηκαν τα επίσημα στοιχεία για τα αποτελέσματα που είχε κατά το 2010 η κίνηση της κρουαζιέρας στο λιμάνι του Πειραιά.

Εκεί, που, σύμφωνα με τις γραφίδες των θεραπαινίδων της εργοδοσίας, τα μαντάτα ήταν κατάμαυρα και μάλιστα εξαιτίας των κινητοποιήσεων.

Τι λένε, λοιπόν, τα επίσημα στοιχεία;

Σε μια χρονιά, που παρουσιάστηκε κάμψη της τουριστικής κίνησης λόγω της οικονομικής κρίσης και μείωση των αφίξεων τουριστών στη χώρα, ο αριθμός των κρουαζιερόπλοιων που «έπιασαν» Πειραιά ήταν περισσότερα από όσα το 2009, ενώ οι επιβάτες που επιβιβάστηκαν στον Πειραιά από 415 χιλιάδες πρόπερσι, το 2010 έφτασαν τις 452 χιλιάδες.

Αποκαλύπτεται, λοιπόν, ότι οι κονδυλοφόροι της επικείμενης καταστροφής του τουρισμού, έλεγαν ψέματα, μετέφεραν μυθεύματα και κατασκεύαζαν «στοιχεία», με στόχο να δημιουργήσουν μέτωπο ενάντια στους ναυτεργάτες, ώστε να εξυπηρετηθούν τα σχέδια ολιγαρχίας - κυβέρνησης.

Και το έκαναν τότε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που σήμερα μας σερβίρουν ψέματα και κατασκευασμένα στοιχεία για το «κόστος» των εργαζομένων, το βάρος των πρώην ΔΕΚΟ, τους εργαζόμενους φοροφυγάδες, τα διόδια, τα εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών, τα «κλειστά επαγγέλματα» κ.ο.κ.

Αλλα κουραγιο...



υσ νο1 Οι αγώνες των ναυτεργατών έχουν πολεμηθεί όσο λίγοι από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Η ανυπακοή τους στις απειλές και τις επιστρατεύσεις, έχουν αφήσει σοβαρή παρακαταθήκη στο εργατικό κίνημα.

υσ νο2 «Επιτέλους, θα πρέπει όλοι να αντιληφθούμε ότι έχουμε υποχρέωση, με τρόπο που συνάδει προς τη δημοκρατία, να επιδείξουμε την ανάλογη συμπεριφορά και υπευθυνότητα που αρμόζει προς το λειτούργημα και την ιδιότητα του καθενός», ισχυρίστηκε προκλητικά ο Γ. Πεταλωτής.

υσ νο3 «Η κ. Κατσέλη εξέφρασε κάποιες απόψεις σε συζητήσεις που μεταφέρθηκαν και μάλιστα με τον τρόπο που δεν αποδίδουν στην κ. Κατσέλη αυτά που σκεφτόταν και ήθελε να εκφράσει», υποστήριξε ο Γ. Πεταλωτής, προσθέτοντας ότι «αν διαφωνούσε με την τρόικα δεν θα ήταν υπουργός». Οι διαρθρωτικές αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση, συμπλήρωσε ο Γ. Πεταλωτής, «δεν είναι επιβολή ούτε της τρόικας, ούτε κάποιας ανώτερης δύναμης. Είναι ακριβώς πεποίθηση, είναι ιδεολογία μας ότι πρέπει να γίνουν»!

ΑΓΑΝΤΑ...


Μετανάστες στο ΤΙΠΟΤΑ.

Ενα τεράστιο δίκτυο "σύγχρονης" δουλεμπορίας λειτουργεί στη χώρα μας, με θύματα εργατοτεχνίτες που στέλνονται από διάφορες ...εταιρίες κυρίως στη Γερμανία.

Αν η μετανάστευση ήταν πάντα μια κατάρα, σήμερα... αναβαθμίζεται σ' ένα απέραντο εφιαλτικό δίκτυο δουλεμπορίας.

Ενα δίκτυο, που αποτελείται από παντός είδους "μεσιτικές" εταιρίες, "κεφαλοκυνηγούς" ανέργων, από ψεύτικες ελπίδες και πλαστικά όνειρα.

Η Ελλάδα αποτελεί πια χώρα υποδοχής, αλλά και εξαγωγής αυτού του "σύγχρονου" φρούτου, που παράγει και επεκτείνει σε πανευρωπαϊκή κλίμακα την κατάρα της "μαύρης εργασίας".

Δέχεται, δηλαδή, εκατοντάδες χιλιάδες ξένους εργάτες, οι οποίοι γίνονται θύματα της πιο αδίστακτης "μαύρης" εκμετάλλευσης και ταυτόχρονα "εξάγει" σε άλλες χώρες Ελληνες εργάτες, που αντιμετωπίζονται όπως οι Αλβανοί στη χώρα μας.

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία γερμανικών υπηρεσιών, υπολογίζονται σε πάνω από 30.000 οι νέοι μετανάστες που φτάνουν κάθε χρόνο από την Ελλάδα στη Γερμανία, "διοχετευόμενοι" στη μεγάλη τους πλειοψηφία εκεί μέσα από διάφορα μεσιτικά "λούκια" και εγκαταλειμμένοι κυριολεκτικά στο άγνωστο, στο ΤΙΠΟΤΑ!

Το φαινόμενο έχει απασχολήσει και το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στο Βερολίνο,όπου προσφεύγουν συχνά πυκνά Ελληνες εργάτες, οι οποίοι βρίσκονται ξαφνικά στο δρόμο απλήρωτοι, χωρίς χρήματα, χωρίς ακόμα και τα ναύλα να επιστρέψουν στον τόπο τους.

Να τι έγραφε, μεταξύ άλλων, ο γενικός πρόξενος Αλέξης Μηλιαρέσης σε επείγον σήμα του, με ημερομηνία 23 Αυγούστου 1994, προς το Γραφείο Εργατικού Συμβούλου Πρεσβείας Βόννης, την πρεσβεία της Βόννης και το υπουργείο Εξωτερικών: "Κρίνεται σκόπιμο να ενταθούν οι προσπάθειες ευρύτερης ενημερώσεως εργατοτεχνιτών σε όλη την ελληνική επικράτεια για ενδεχομένους κινδύνους εξαπατήσεώς τους από επιτήδειους που έχουν συστήσει "εταιρίες" προσλήψεως εργατοτεχνιτών για απασχόληση στη Γερμανία..

Ειδικότερα εταιρίες που συνιστώνται επί τούτω στην Ελλάδα, εκμεταλλευόμενες την άμεση ανάγκη συμπατριωτών μας να εργαστούν, συνάπτουν μαζί τους "συμβόλαια ή συμβάσεις έργου" για απασχόληση στη Γερμανία, υποσχόμενες υψηλές αμοιβές και καλές συνθήκες διαβίωσης.

Ομως, όπως προκύπτει από καταγγελίες εργατοτεχνιτών που προσήλθαν στην Προξενική μας Αρχή και στο Γραφείο Εργατικού Ακολούθου, οι συνθήκες εργασίας μετακαλουμένων εξ Ελλάδος έχουν στην πράξη μορφή οιωνοί δουλεμπορίου".

"Κρίνεται σκόπιμο - σημειώνει - να ληφθούν πρόσθετα μέτρα από τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Εργασίας".

Μέτρα δεν πάρθηκαν, το φαινόμενο συνεχίζεται και εκείνο που συζητάνε οι "αρμόδιες υπηρεσίες" είναι επιπλέον η νομιμοποίηση των δουλεμπορικών ιδιωτικών γραφείων εύρεσης εργασίας, πράγμα για το οποίο πιέζουν ασφυκτικά οι Βρυξέλλες!

Αλλα κουραγιο...




υσ απο τον Ριζοσπαστη του ''μακρινου'', Κυριακή 24 Μάρτη 1996!!!

ΑΓΑΝΤΑ...

ΓΕΡΜΑΝΙΑ.

«Στρατόπεδα συγκέντρωσης» για τους πρόσφυγες!

Καθημερινά ένα πράσινο και άσπρο λεωφορείο αποβιβάζει έξω από το προσφυγικό στρατόπεδο Νόστορφ - Χορστ στο βόρειο κρατίδιο του Μεκλεβούργου - Δυτικής Πομερανίας τις καινούριες αφίξεις.

Είναι μερικοί εκ των χιλιάδων που κάθε χρόνο φτάνουν στη Γερμανία αναζητώντας άσυλο για να γλιτώσουν από τον πόλεμο, την πείνα, την καταπίεση.

Εντούτοις, οι περισσότεροι καταλήγουν σε στρατόπεδα κράτησης στην επαρχία, όπου ζουν για μήνες σε συνθήκες που θυμίζουν φυλακή, περιμένοντας να απελαθούν. Πρόκειται για ένα σύστημα που εξυπηρετεί απολύτως τα συμφέροντα «αρκετών» στη Γερμανία, όπως αναφέρει το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ».

Προφανώς, της ολιγαρχίας.

Στο στρατόπεδο Νόρστοφ - Χόρστμ, που δεν είναι άλλο από στρατιωτική βάση 100 χιλιόμετρα ανατολικά του Αμβρούργου, κοντά στα παλιά σύνορα μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας, κρατούνται άνθρωποι 25 διαφορετικών εθνικοτήτων, ενώ οι συνθήκες διαβίωσης είναι απαράδεκτες.

Οι περίπου 450 έγκλειστοι, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, μένουν ανά 4 σε δωμάτια 16 τ.μ. και δεν τους επιτρέπεται να βγουν από τις περιφραγμένες εγκαταστάσεις.

Πρόκειται για μία φυλακή, για ένα «Γκουαντάναμο»: Μικρά δωμάτια χωρίς έπιπλα, ουρές για γεύματα σε συγκεκριμένες ώρες, κλειδωμένος παιδικός σταθμός, κοινόχρηστα μπάνια χωρίς πόρτες και εντάσεις μεταξύ των εγκλείστων.

Αρκετοί πρόσφυγες πραγματοποιούν ήδη απεργία πείνας στο στρατόπεδο Νορστοφ - Χόρστ για τις συνθήκες, αλλά και για τις απελάσεις, καθώς όλοι οι έγκλειστοι πρόσφυγες είναι αιτούντες ασύλου, όπως είναι και η πλειοψηφία των χιλιάδων εγκλείστων στα στρατόπεδα «συγκέντρωσης» προσφύγων ανά τη γερμανική επικράτεια.

Στρατόπεδα, συνήθως πρόχειροι καταυλισμοί χαμένοι μέσα σε δάση, σε πρώην στρατιωτικές βάσεις, σε παλιές βιομηχανικές εγκαταστάσεις και σε κοντέιντερ πλοίων, όπως στο Alt-Hutten-Dorf στο Βραδεμβούργο, στο Katzhutte στη Θουριγγία και ο στρατώνας Mohlau στη Σαξωνία - Ανχάλτη.

Υποτίθεται ότι το γερμανικό Σύνταγμα προστάζει την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτικών προσφύγων, ωστόσο δεν περιλαμβάνει άλλες προβλέψεις όσον αφορά τους οικονομικούς πρόσφυγες ή τους πρόσφυγες εξαιτίας των φυσικών καταστροφών.

Ασχέτως πάντως με το «καθεστώς τους», η συντριπτική πλειονότητα στοιβάζονται συνήθως τη νύχτα και πάλι στο ίδιο πράσινο και άσπρο λεωφορείο με προορισμό το αεροδρόμιο και στέλνονται σε κάποια «ασφαλή τρίτη χώρα», και από εκεί πίσω στην πατρίδα τους.

Αλλα κουραγιο...



υσ «Gastarbeiter» και «Katzelmacher»
Για τις πραγματικές συνθήκες διαβίωσης των Ελλήνων μεταναστών γράφει χαρακτηριστικά το δυτικογερμανικό περιοδικό «Der Spiegel» (τεύχος 13/1973): «Την ημέρα σκουπίζουν και καθαρίζουν τους δρόμους ή θερμαίνουν τις υψικαμίνους, τη νύχτα κατακλύζουν τους σιδηροδρομικούς σταθμούς των πόλεων της ΟΔΓ και κοιμούνται σε άθλιες παράγκες». Αποσιωπά όμως ότι οι Ελληνες μετανάστες συγκεντρώνονταν στους παγωμένους σιδηροδρομικούς σταθμούς των δυτικογερμανικών πόλεων, τους πρώτους χειμώνες μετανάστευσής τους (όπως συνηθίζουν να κάνουν οι εδώ μετανάστες σε πλατείες) επειδή οι κυβερνήσεις της Γερμανίας και των χωρών προέλευσης των μεταναστών δεν ενδιαφέρθηκαν για αυτούς. Δε χρηματοδότησαν τη δημιουργία Μορφωτικών Κέντρων Μεταναστών, Κέντρων εξυπηρέτησής τους, Κέντρα Εκμάθησης γερμανικών κλπ. ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ!