Σάββατο 4 Ιουνίου 2011



















ΑΓΑΝΤΑ...


«... δάσκαλοι της νεολαίας νταντάδες... »

«Τριάντα δύο άνθρωποι των γραμμάτων, της τέχνης και της επιστήμης», όπως τιτλοφορείται η είδηση, με χτεσινή επιστολή υπό τον τίτλο «Τολμήστε»,
απευθύνονται στον πολιτικό κόσμο καλώντας κυβέρνηση, κόμματα, φορείς, αλλά και την κοινωνία εν γένει, «να κάνουν το καθήκον τους» για τη «σωτηρία της χώρας» (πάλι η «σωτηρία της χώρας»),
υποδεικνύοντας ως οδηγό την επίδειξη πνεύματος «συναίνεσης», «ομοψυχίας» και «ευθύνης» από «όλους».

Πνευματικοί άνθρωποι, λοιπόν.

Επομένως, να η πρώτη «απορία»:
Πώς γίνεται - πνευματικοί άνθρωποι καθώς είναι - να μην έχουν καταλάβει ότι ο διά της «εκκλήσεώς τους» καταλογισμός ευθυνών προς «όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου», αναπαράγει τον ισοπεδωτισμό, το λαϊκισμό και τελικά τον βολικό ολοκληρωτισμό του «όλοι ίδιοι είναι»;

`Η μήπως το έχουν καταλάβει και αυτό ακριβώς κάνουν;...

Ενας προηγούμενος όταν ρωτήθηκε βρήκε τη δικαιολογία να απαντήσει πως το καιρό της χούντας δε γνώριζε τι γινόταν γιατί... διάβαζε.

Προφανώς οι πνευματικοί του «Τολμήστε» δεν ανήκουν στην ίδια κατηγορία.

Ξέρουν (μάλλον) τι συμβαίνει όλο αυτό τον καιρό στην Ελλάδα και έχουν ακούσει (μάλλον) ποιοι κυβερνούν από το 1974.

Πώς, επομένως, και δεν έχουν αντιληφθεί ότι η προσφιλής τακτική των ενόχων για να αποδράσουν, των υπόλογων για όσα έχουν συμβεί στη χώρα, είναι, ακριβώς, να επικαλούνται το «όλοι φταίμε», το «όλοι μαζί τα φάγαμε» κ.ο.κ.

Αλλά πώς γίνεται να κυβέρνησαν αυτοί, και να έρχονται μετά οι ίδιοι - και μαζί τους οι πνευματικοί άνθρωποι - για να πουλούν «υπευθυνότητα» και να ζητούν εύσημα τη στιγμή που πάνε να την κάνουν «στριφογυριστή» (καθόλου πνευματική λέξη, το παραδεχόμαστε...) διά της θεωρίας του «όλοι φταίμε»;

Πώς γίνεται να φταίνε και οι χειροκροτητές των εκάστοτε κυβερνώντων, αλλά και οι «Λακεδαιμόνιοι» αντίπαλοί τους;

Ολα αυτά μοιάζουν με ασύγγνωστη σύγχυση για πνευματικούς ανθρώπους.

`Η μήπως δεν πρόκειται για σύγχυση, μα για εξαιρετικά διαυγή και ψύχραιμη «πνευματική» συμβολή για την επίταση του κλίματος σύγχυσης;...

Οι «32» ζητούν «ομοψυχία» πέρα από «ιδεολογικές και πολιτικές περιχαρακώσεις», όπως λένε.

Παρακάμπτουμε το γεγονός ότι το παραπάνω σχήμα μοιάζει πολύ με το σχήμα του Παπανδρέου, που υπογράφει μνημόνια λέγοντας ότι είναι «έξω από την ιδεολογία» του, αλλά είναι «αναγκαία» και ως εκ τούτου... υπερτερούν της ιδεολογίας του.

Αλλωστε, ουδείς μπορεί να απαγορέψει ακόμα και σε πνευματικούς ανθρώπους να συμπεριφέρονται στην «ιδεολογία» και στην «πολιτική» λες και είναι περιττά, μεταφυσικά σχήματα που, τάχα, δεν αντανακλούν υλικές συνθήκες.

Θα μείνουμε, όμως, σ' αυτή καθαυτή την «ανάγκη» της «ομοψυχίας», όπως την παρουσιάζουν οι «32».

Πώς ακριβώς εννοούν την «ομοψυχία», για παράδειγμα ανάμεσα στους τραπεζίτες, που μέχρι στιγμής έχουν πάρει ενισχύσεις 108 δισ. ευρώ, και στους εργαζόμενους, που θα πληρώνουν μια ζωή τα 110 δισ. της τρόικας (που τα έχουν αρπάξει ήδη οι τραπεζίτες);

Πώς εννοούν την «ομοψυχία» ανάμεσα στους μεγαλομετόχους του «Πράκτικερ», με τα δεκάδες εκατομμύρια κέρδη, και στους πάνω από 100 απολυμένους του «Πράκτικερ», που απολύθηκαν για να διατηρήσουν οι μεγαλομέτοχοι τα κέρδη τους;

Μέχρι τώρα θεωρούσαμε ότι δε χρειάζεται να είναι κανείς πνευματικός άνθρωπος για να αναγνωρίζει ότι στις εκμεταλλευτικές κοινωνίες, από την εποχή των δούλων και των δουλοκτητών, των πατρικίων και των πληβείων, υπάρχουν «τάξεις».

Αντιτιθέμενες, αντιπαρατιθέμενες, «εμπόλεμες» και ουδέποτε «ομοούσιες» και «ομόψυχες» τάξεις.

Τελικά, φαίνεται ότι στην εποχή των καπιταλιστών και των προλετάριων, δεν αρκεί η ιδιότητα του πνευματικού ανθρώπου για να αναγνωριστεί αυτή η αλήθεια. Απαιτείται άλλου τύπου «ψυχή».

Τη διευκρίνιση, όμως, για το πώς εννοούν την «ομοψυχία», την δίνουν οι ίδιοι λίγο παρακάτω στην επιστολή τους, όπου και ξεκαθαρίζουν: Ολα τα προηγούμενα περί «ομοψυχίας» του πολιτικού κόσμου είναι απαραίτητα διότι μόνο έτσι θα γίνει κατορθωτό να αποδεχτεί ο λαός τις «θυσίες που απαιτεί η σωτηρία» της Ελλάδας!

Μα δε χρειάζεται να είναι κανείς πνευματικός άνθρωπος για να τα λέει αυτά.

Και ο Παπακωνσταντίνου, που δεν είναι, τα ίδια λέει.

Οι «32» δεν παραλείπουν να συστήσουν την ανάδειξη - για τη «σωτηρία της χώρας» - μιας «ηγεσίας ευθύνης».

Ακόμα κι αν αρκετοί από αυτούς δεν είχαν ενσωματωθεί (στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν) στην αυλή αντίστοιχων «υπεύθυνων ηγεσιών», των ηγεσιών δηλαδή που έφεραν την Ελλάδα εδώ που την έφεραν, ένα είναι σίγουρο:
Σύμφωνα με τις αντιλήψεις των «από πάνω» ότι οι «από κάτω» είναι «κοπάδι», το να εμφανίζεις την τύχη ενός λαού ως υπόθεση που επαφίεται στα κομπρεμί των «κορυφών», μπορεί να φαντάζει «πνευματώδες». Αλλά πνευματικό δεν είναι.

Με έμφαση οι «32» επισημαίνουν ότι η «εθνική ανασυγκρότηση» έχει μια βασική προϋπόθεση: Τη «συνεργασία με τους Ευρωπαίους εταίρους μας».

Προφανώς μιλούν για τους «εταίρους» που, σε συνεργασία με τους εγχώριους φίλους τους, έχουν οδηγήσει, σύμφωνα με την Λαγκάρντ και τον Γιούνκερ, «τα ελλείμματα της Ελλάδας να είναι τα πλεονάσματα της Γερμανίας».

Οι «32», που άλλος εξ αυτών τυγχάνει σήμερα επικεφαλής του ιδρύματος των βιομηχάνων και παλιότερα - την εποχή που αλώνιζε η Γκόλντμαν Σακς - τύγχανε ανώτατος οικονομικός αξιωματούχος, άλλος «φανοστάτης» του σημιτικού «εκσυγχρονισμού», κι άλλος περισπούδαστος «ιστορικός» - απολίθωμα του αντικομμουνισμού των «κονσερβοκουτιών»,
δεν είχαν διαπιστώσει μέχρι τώρα καμία «καταστροφή», όπως αυτή για την οποία μας επισείουν τον κώδωνα του κινδύνου με την επιστολή τους.

Γι' αυτούς ούτε το μνημόνιο, ούτε τα 500 ευρώ μισθός, ούτε οι απολύσεις, ούτε η σύνταξη μετά θάνατον, είναι «καταστροφή».

Αρχισαν να βλέπουν «καταστροφή» - και να απειλούν με «καταστροφή» - τη στιγμή που η αγανάκτηση απειλεί να σαρώσει και τους τρομοκράτες και τους καταστροφολόγους.

Δικαίωμά τους.

Δικαίωμα δικό μας να τραγουδήσουμε:

«...δάσκαλοι της νεολαίας νταντάδες /
Κόβουν στα μέτρα τους τους μαθητάδες /
Κάθε σημαίας πλαισιώνουν τους ιστούς /
Με ιδεώδεις υποτακτικούς /
Που είναι στο μυαλό νωθροί /
Μα υπακοή έχουν περισσή /
Τους έχω βαρεθεί /...»

Αλλα κουραγιο...



υσ 1ο ''Πνευμα'', οι πνευματικοι!

υσ 2ο Για προβοκάτσιες τύπου Λοβέρδου
εξυπακούεται: «Δεν υπάρχει σάλιο».

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011








ΑΓΑΝΤΑ...

Αλλού το θέαμα, αλλού το σφαγείο

«Την ώρα που οι "Αγανακτισμένοι" μουντζώνουν τη Βουλή και φτύνουν τις υπουργικές λιμουζίνες, στην κάτω πλευρά της πλατείας, όπου βρίσκεται το υπουργείο Οικονομικών, διαδραματίζονται κρίσιμες διαπραγματεύσεις.

Αυτές (...) περιλαμβάνουν και το σιωπηρό ξήλωμα των εργασιακών σχέσεων όπως τις ξέραμε (...)

Οταν με το καλό περάσει το καλοκαίρι, ξηλωθούν τα αντίσκηνα κι επιστρέψουμε στην καθημερινότητα, η Ελλάδα της εργασίας θα είναι πολύ διαφορετική (...) ξεχάστε τις επιχειρησιακές συμβάσεις που θα τορπίλιζαν τις κλαδικές.

Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει.

Στις χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι εργοδότες φωνάζουν έναν έναν τους εργαζομένους και τους ζητούν εθελοντική μείωση αποδοχών "αλλιώς το μαγαζί κλείνει".

Η μεγάλη διαφορά αφορά τους νεοεισερχόμενους στον εργασιακό χώρο.

Εμφανίζονται σιγά σιγά στη χώρα μας τα συμβόλαια πρώτης εργασιακής εμπειρίας για νέους 18 με 25 ετών.

Εχουν διάρκεια 24 μήνες και 20% χαμηλότερες αποδοχές από αυτές για τον νεοπροσλαμβανόμενο.

Με απλή λογική, αν είσαι εργοδότης παίρνεις νεαρούς για δύο χρόνια και μετά τους αλλάζεις με άλλους νεαρούς (...) είναι το περίφημο CPE - Contrat Premiere Embauche, ελληνιστί Συμβόλαιο Πρώτης Απασχόλησης - για το οποίο βγήκε η γαλλική νεολαία στον δρόμο το 2006, τινάζοντας τα πέταλα της δεξιάς κυβέρνησης Βιλπέν.

Αλλά ένα μέρος της ελληνικής κοινωνίας βγήκε στην πλατεία και μουντζώνει, ενώ το μέλλον περνάει πίσω της».
(ο Δ. Μητρόπουλος στα ΝΕΑ)

Αλλα κουραγιο...





υσ Οι διαδηλώσεις δε θα τελειώσουν επειδή το θέλει η κυβέρνηση.

Το ΠΑΜΕ οργανώνει σήμερα δεκάδες συλλαλητήρια.

Δεκάδες παρεμβάσεις από το πρωί στους χώρους δουλειάς.

Το γεγονός ότι δε λέγεται κουβέντα στα κανάλια γι' αυτήν την κινητοποίηση δηλώνει πως ο ταξικός αντίπαλος αναγνωρίζει πού βρίσκεται η πραγματική μάχη.

Τα κανάλια έχουν καημό με το «σαβουάρ βιβρ» των διαδηλωτών.

Εχει θέαμα αυτή η ιστορία.

Αντίθετα με αυτό που συμβαίνει στο τραπέζι της συζήτησης με την τρόικα, όπου μπαίνουν οι τελευταίες τελείες στο νέο πρόγραμμα επίθεσης στην εργατική τάξη.

Αυτή η σφαγή γίνεται μακριά απ' τις κάμερες.

Τα κανάλια μετέχουν στην ίδια ατιμία με τον υπουργό Υγείας.

Λεονταρίζουν στο γυαλί για να κρύψουν την υπογραφή τους στο τσάκισμα των εργατών.

Δεν αρκεί πια να διαπιστώνεται ο νεο-γκαιμπελισμός.

Η απάντηση πρέπει να δοθεί στην τάξη που εκφράζει ο Λοβέρδος.

Να οργανωθούν έτσι οι αγώνες, ώστε να χάνουν οι αστοί.

Ετσι θα χάσει και η κυβέρνησή τους.

Να οργανωθούν έτσι οι αγώνες, που οι εργάτες να βάλουν πλώρη για να πάρουν την εξουσία.

Αυτό τρομάζει τους αστούς.

Αυτό θα γίνει.

Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011





ΑΓΑΝΤΑ...

Προβιές της πλουτοκρατίας

Τάχα σοφοί, «ανεξάρτητοι τεχνοκράτες», οι ορντινάντσες και οι εφεδρείες τόσο του εκμεταλλευτικού συστήματος όσο και των πολιτικών κομμάτων του, καθένας από τη δική «προβιά», βάλθηκαν να πείσουν το λαό για την αναγκαιότητα της κλιμακούμενης βαρβαρότητας.

Το «μικρόφωνο» δόθηκε χτες στον νομπελίστα οικονομολόγο Χ. Πισσαρίδη.

Ανάμεσα σε άλλα, «προτείνει» την εφαρμογή περισσότερο ευέλικτων συστημάτων στην Κοινωνική Ασφάλιση, ιδιωτικοποιήσεις, δραστική περικοπή της φορολογίας στις επιχειρήσεις, την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Από την άλλη, ο ίδιος είναι που «διαπιστώνει» ότι σε αυτήν τη φάση το Δημόσιο χρειάζεται έσοδα και κατά συνέπεια δεν είναι κατάλληλη εποχή για μειώσεις φόρων (για το λαό).

Η «επιστημοσύνη» τους είναι απόλυτα ενταγμένη στον ενιαίο στρατηγικό σχεδιασμό της πλουτοκρατίας.

Μέσα από τα νέας κοπής αντιλαϊκά πακέτα είναι βγαλμένοι και οι μηρυκασμοί όπως οι παραπάνω.

Το «διαφορετικό» και γι' αυτό απόλυτο χρήσιμό τους, αλλά επικίνδυνο για το λαό, είναι η μάσκα της δήθεν ...ανεξάρτητης άποψης...


Αλλα κουραγιο...



υσ thinks tanks.





ΑΓΑΝΤΑ...

ΕΤΟΙΜΗ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΤΡΟΙΚΑΣ

ΜΕΤΡΑ ΣΦΑΓΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

ΠΑΜΕ= ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΟΤΑΝ ΕΡΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ

ΚΚΕ: Δεν έχει σχέση με το χρέος, αλλά αποτελεί διαρκή ανάγκη του κεφαλαίου για να προστατεύσει την κερδοφορία του, η νέα μεγαλύτερη γκιλοτίνα που φέρνουν κυβέρνηση και ΕΕ

Ερωτηματικά προκαλεί η μη αποδοχή της πρότασης του ΠΑΜΕ από την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ

Κυβέρνηση και τρόικα ολοκληρώνουν τα μέτρα σφαγής της εργατικής τάξης, του λαού, με το λεγόμενο «μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα», με ορίζοντα το 2015.

Επιβάλλουν νέο Προκρούστη σε εργασιακά, ασφαλιστικά δικαιώματα, σε Υγεία - Πρόνοια, σε «κοινωνικά επιδόματα», νέα αντιλαϊκή φορολογία.

Κάνουν πάμφθηνους τους εργαζόμενους για ενίσχυση των κερδών.

Το ολοκληρωτικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων γίνεται για να βρουν πεδίο δράσης συσσωρευμένα λόγω κρίσης κεφάλαια.

Ετοιμη και η συναίνεση της ΝΔ.

Διέξοδος υπέρ του λαού δεν υπάρχει στον καπιταλισμό και την ΕΕ.

Οργάνωση στους τόπους δουλειάς και τις συνοικίες, συμπόρευση με το ΚΚΕ, αντεπίθεση για λαϊκή εξουσία.

Οι αντιδράσεις στο γιουχάισμα ποικίλλουν: Η Γιαννακά του ΠΑΣΟΚ έσπευσε στο MEGA να εξηγήσει πως ο κόσμος αποδοκιμάζει και το ΚΚΕ.

Πριν αναρωτηθούμε γιατί κατέφυγε σε τέτοια αυθαιρεσία, η ίδια δήλωσε πως συμφωνεί με τα διαρθρωτικά μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση και βλέπει μόνο «ένα πρόβλημα» στα μέτρα για τους νέους φόρους και τη νέα μείωση μισθών.

Η κυρία, δηλαδή, έσπευσε να κάνει αντιπερισπασμό δείχνοντας σαν αντίπαλο των διαδηλωτών το ΚΚΕ, για να καλύψει τη θέση της για παραπέρα τσάκισμα των εργατών από την κυβέρνηση που στηρίζει, από την τάξη που εκφράζει.

Κατανοούμε τη δυστυχία της, δε θα τη λυπηθούμε όταν εισπράξει από χτεσινούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ το γνωστό «ρε ουστ».


Μπράβοι του καζίνο της Πάρνηθας επιτέθηκαν στην Λ. Κανέλλη

Άνδρες της Ασφάλειας του καζίνο της Πάρνηθας, επιτέθηκαν και προπηλάκισαν τη Λιάνα Κανέλλη.

Όπως καταγγέλλει η βουλευτής του ΚΚΕ, τη Δευτέρα το βράδυ, επισκέφθηκε το καζίνο μαζί με αντιπροσωπεία του κόμματος προκειμένου να ενημερωθεί από τους εργαζομένους για τα προβλήματά τους.

Το ραντεβού είχε κανονιστεί από την Παρασκευή.

Όταν όμως ζήτησε να την συνοδεύσουν οι εργαζόμενοι μέχρι τις εγκαταστάσεις του καζίνο, βρέθηκε μπροστά σε ένα δικηγόρο, στον προσωπάρχη και σε έντεκα “φουσκωτούς”, οι οποίοι την εμπόδισαν και της επιτέθηκαν φραστικά.


«Την περασμένη Παρασκευή η Μεγαλόχαρη έβαλε για άλλη μια φορά το χέρι της και έσωσε το έθνος από τη χρεοκοπία και τον εξευτελισμό. Η παρέμβασή της είναι αδιαμφισβήτητη, αφού, σύμφωνα με όσα έλεγαν την περασμένη εβδομάδα, μόνο ένα θαύμα μπορούσε να μας σώσει (...) από εκεί που θα κατέβαζε ρολά, ο υπουργός Οικονομικών έγινε αισιόδοξος για τη δόση, την οποία πλέον όλοι θεωρούν ότι θα τσεπώσουμε συντόμως (...) πάνω στη βράση συμφωνήθηκαν με ταχύτατες διαδικασίες και το Μεσοπρόθεσμο και οι αποκρατικοποιήσεις ενώ οι Ευρωπαίοι πλέον όχι μόνο δεν κάνουν μούτρα αλλά κουβεντιάζουν να μας δώσουν άλλα 65 δισ. για τις ανάγκες μας (...) "τη υπερμάχω στρατηγώ..." λοιπόν. Διότι άλλη εξήγηση είναι ότι δεν πρόκειται για θαύμα αλλά για μπλόφα και, μάλιστα, χονδροειδή. Αλλά εγώ αρνούμαι να πιστέψω ότι τόσοι σοβαροί και υπεύθυνοι άνθρωποι μπορεί να μπερδεύουν την πολιτική με την πόκα» (ο Γ. Πρετεντέρης στα ΝΕΑ).

Ο πολυεπίπεδος εμπαιγμός της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων από τα κόμματα και ομάδες που πασχίζουν να κρατήσουν όρθιο το αστικό πολιτικό σύστημα, επαναβεβαιώνει πως μαζί τους δεν υπάρχει περιθώριο για καμιά συνεννόηση.

Πρέπει να ανατραπούν.

Η εξουσία τους και η οικονομία που στηρίζουν.

Αλλα κουραγιο...



υσ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΟΥΝ

Αυτός είναι - μας λένε οι «σοσιαλιστές» - ο σκληρός, αλλά «αναγκαίος» δρόμος που πρέπει να πορευτούμε για «να σωθεί η χώρα».

Αυτό είναι - μας λένε οι πρόθυμοι της «συναίνεσης» - το βαρύ μα «αναπόφευκτο» τίμημα που πρέπει να επωμιστεί ο λαός για «να σωθούμε από τη χρεοκοπία», «να σωθούμε από το χρέος», «να σωθούμε από την κρίση».

Είναι ελεεινοί και τρισάθλιοι.

Είναι απατεώνες και ψεύτες.

Είναι οι εκπρόσωποι που ταιριάζουν στην τάξη των πιο σαρκοβόρων εκμεταλλευτών που έχει γεννήσει η Ιστορία της ανθρωπότητας.

Οδηγούν τους εργαζόμενους στον αφανισμό.

Ο πραγματικός λόγος είναι ότι αφανίζοντας τους εργαζόμενους, περιφρουρούν τα κέρδη των μονοπωλίων.

Αυτή είναι η αποστολή τους.

Οσο για τη χώρα και το λαό αυτής της χώρας, είναι έννοιες που οι πατριδοκάπηλοι ανέκαθεν έχουν γραμμένες στα παλιά τους τα παπούτσια.


















ΑΓΑΝΤΑ...

ΔΗΜΟΣΙΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ

Αυξάνονται οι πληρωμές υπηρεσιών Υγείας με τις συγχωνεύσεις

Από σήμερα εντάσσονται στο δημόσιο σύστημα τα πέντε νοσοκομεία του ΙΚΑ και σε ένα από αυτά επιβάλλεται η πληρωμή των πέντε ευρώ!

Σε μεγάλες δυσκολίες εξασφάλισης υπηρεσιών υγείας οδηγούν τους ασφαλισμένους οι συγχωνεύσεις των νοσοκομείων, που ήδη ισχύουν από σήμερα για τα πέντε νοσοκομεία του ΙΚΑ τα οποία εντάσσονται σε αντίστοιχα νοσοκομεία του Δημόσιου Συστήματος Υγείας, λόγω εμπορευματοποίησής τους.

Μάλιστα, την ώρα που έκαναν ανακοινώσεις οι υπουργοί Υγείας και Εργασίας για την ένταξη των νοσοκομείων του ΙΚΑ και τη λειτουργία του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), προσπαθώντας να παρουσιάσουν τις συγχωνεύσεις ως αναβάθμιση των υπηρεσιών, κάποιες διοικήσεις των δημόσιων νοσοκομείων έκαναν χρήση του διευθυντικού δικαιώματος και άρχισαν τις προεργασίες για να εισπράττουν τα 5 ευρώ και από τους ασφαλισμένους του ΙΚΑ, όταν προσέρχονται και στα νοσοκομεία του Ιδρύματος, τα οποία θα αποτελούν «παραρτήματα του ΕΣΥ», όπως ανακοινώθηκε χτες.

Μέχρι τώρα, οι ασφαλισμένοι του ΙΚΑ, όταν προσέρχονταν στα νοσοκομεία του Ιδρύματος, δεν πλήρωναν κανένα εισιτήριο.

Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση προωθεί με γοργούς ρυθμούς τη λειτουργία του ΕΟΠΥΥ με το «ελάχιστο πακέτο παροχών» και με βάση τον ενιαίο κανονισμό παροχών για τα λαϊκά στρώματα και με ανοιχτό το ενδεχόμενο για τη συνεργασία με τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, όπως προκύπτει από τις χτεσινές ανακοινώσεις των ηγεσιών των υπουργείων Υγείας και Εργασίας.

5 ευρώ με το «καλημέρα σας»!

Από σήμερα, λοιπόν, συγχωνεύονται και «αποτελούν παραρτήματα του ΕΣΥ» τέσσερα νοσοκομεία του ΙΚΑ στην Αθήνα και ένα στη Θεσσαλονίκη.

(Το 1ο Νοσοκομείο του ΙΚΑ συγχωνεύεται με το Σισμανόγλειο, το Ογκολογικό με τον «Αγιο Σάββα», το 3ο Θεραπευτήριο με την Πολυκλινική, το 7ο Θεραπευτήριο με το «Αγία Ολγα» και το Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης με τον «Αγιο Παύλο»).

Στο πλαίσιο αυτών των συγχωνεύσεων, ο υποδιευθυντής της Πολυκλινικής κ. Παπαδόπουλος εμφανίστηκε χτες στο 3ο Θεραπευτήριο του ΙΚΑ και έδωσε εντολή στους υπαλλήλους να εφοδιαστούν με μπλοκάκια και από σήμερα να εισπράττουν τα 5 ευρώ από τους ασφαλισμένους του ΙΚΑ!


Σε αντίδραση στελέχους του ΠΑΜΕ, αν κάποιος ασφαλισμένος του ΙΚΑ δεν έχει τα 5 ευρώ για να πληρώσει τις εξετάσεις, ήρθε η κυνική απάντηση: «Δε θα κάνει τις εξετάσεις».


Κι ενώ ετοιμάζονται νέα χαράτσια και εμπόδια στην πρόσβαση των υπηρεσιών υγείας, οι ηγεσίες των υπηρεσιών των υπουργείων Υγείας και Εργασίας προσπάθησαν να εμφανίσουν ως λυτρωτική τη συγχώνευση των νοσοκομείων του ΙΚΑ με δημόσια νοσοκομεία, γιατί οι ασφαλισμένοι του ΙΚΑ θα μπορούν να πάρουν συνταγές απ' τους γιατρούς του ΕΣΥ και θα μπορούν να προμηθεύονται κατευθείαν τα φάρμακά τους - και όχι να απευθύνονται ξανά στους γιατρούς του ΙΚΑ για «να γράψουν τα φάρμακά τους».

Κατά τα άλλα, οι υπουργοί Υγείας και Εργασίας ανέφεραν ότι μετά τη συγχώνευση των νοσοκομείων του ΙΚΑ οι γιατροί και οι εργαζόμενοί τους θα διατηρήσουν το εργασιακό καθεστώς που έχουν ως σήμερα.

Δηλαδή οι γιατροί θα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν και ιδιωτικό ιατρείο, όπως γίνεται και σήμερα.

Ανοιχτός ο ΕΟΠΥΥ στις ασφαλιστικές εταιρείες

Οι ηγεσίες των δύο υπουργείων ανακοίνωσαν ότι προωθούνται οι σχετικές ρυθμίσεις για τη συγκρότηση, την επάνδρωση και τη λειτουργία του ΕΟΠΥΥ από την 1.9.2011 με στόχο την 1.1.2012 να υπάρχει πλήρης διαχωρισμός των κλάδων υγείας και σύνταξης, πρωτίστως του ΙΚΑ, ώστε να μην περικόπτονται οι συντάξεις εξαιτίας της σπατάλης, όπως υποστήριξαν, στον τομέα της Υγείας.

Βέβαια, αυτοί που σήμερα επικαλούνται τα ελλείμματα του κλάδου υγείας αποσιωπούν εντέχνως ότι οι κλάδοι υγείας των Ταμείων ήταν πλεονασματικοί στη δεκαετία του 1990 και ξετινάχτηκαν από τις πολιτικές των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που μετέφεραν τα βάρη της υγειονομικής περίθαλψης στα Ταμεία, με την ταυτόχρονη αποχώρηση του κράτους από τη χρηματοδότηση των νοσοκομείων.

Ετσι και χτες, οι ηγεσίες των δύο υπουργείων επανέλαβαν οτι ο ΕΟΠΥΥ θα «αγοράζει υπηρεσίες από όλους τους παρόχους υγείας με βάση το τι υπηρεσίες παρέχουν, αλλά και με βάση τις τιμές».

Οταν τέθηκε το ερώτημα αν ο ΕΟΠΥΥ «θα αγοράζει υπηρεσίες» απ' το ΙΚΑ - π.χ. ένα μικροβιολογικό εργαστήριο - ή από ένα διαγνωστικό κέντρο ή μια ασφαλιστική εταιρεία που προσφέρει χαμηλότερες τιμές, η απάντηση του αναπληρωτή υπουργού Εργασίας Γιώργου Κουτρουμάνη δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να προτιμηθεί ο ιδιωτικός τομέας.

«Από το ΙΚΑ πρωτίστως, από τα Κέντρα Υγείας επίσης και μετά ό,τι υπηρεσίες δεν μπορούμε να προσφέρουμε τις αγοράζουμε», ήταν η απάντηση.

Δηλαδή, μετά την είσοδο στα νοσοκομεία, η κυβέρνηση φαίνεται να εκχωρεί και τα καλύτερα φιλέτα της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας στις ασφαλιστικές εταιρείες και την επιχειρηματική δραστηριότητα με αποτέλεσμα τη διάλυση του ΙΚΑ.

Οπως ανακοίνωσαν οι υπουργοί, θα προωθηθεί και σχετική διάταξη στη Βουλή για την απρόσκοπτη μεταφορά της περιουσίας του ΙΚΑ στον ΕΟΠΥΥ και στο υπουργείο Υγείας.


Αλλα κουραγιο...



υσ ''φιλετα'' στην δημοσια υγεια.

Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011









ΑΓΑΝΤΑ...

Ηρθαν ντυμένοι φίλοι οι εχθροί μου

Η κυβέρνηση και η ΝΔ, οι Αλαφούζοι και οι Μπομπολαίοι, το συγκρότημα Λαμπράκη και το «ΑΛΤΕΡ», ο μητροπολίτης Ανθιμος (θα πάει και στη συγκέντρωση!), ο μητροπολίτης Αμβρόσιος, ο Τράγκας, ο Πρετεντέρης και σειρά γνωστών και μη εξαιρετέων Μέσων - στηριγμάτων της πλουτοκρατίας, αυτοί και άλλοι, όλοι τους, πήραν υπό την προστασία τους τους συγκεντρωμένους στο Σύνταγμα και αλλού.

Είναι οι ίδιοι που στηρίζουν το Μάαστριχτ, την ΟΝΕ, τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, τον «ευρωμονόδρομο».

Είναι οι ίδιοι που κρύβουν από το λαό τις πραγματικές αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης, οι ίδιοι που επιχειρούν να τον αποπροσανατολίζουν και να κρύβουν ότι φταίνε τα κέρδη του κεφαλαίου για την ανεργία, τη φτώχεια, την ανασφάλεια, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, το κλείσιμο των μικρομάγαζων.

Οι ίδιοι που νοιάζονται να πληρώσει ο λαός την κρίση και το χρέος που προκάλεσαν η κερδοφορία του κεφαλαίου και η αναρχία στην καπιταλιστική παραγωγή.

Οι ίδιοι που δυσφημούν όλες τις κινητοποιήσεις και τους πιάνει ο πόνος για το κέντρο της Αθήνας! Ολοι αυτοί θωπεύουν τους συγκεντρωμένους...

Δε θα τα έκαναν αυτά, δε θα μπορούσαν ούτε θα ήθελαν να εκμεταλλευτούν τη δίκαιη αγανάκτηση των συγκεντρωμένων, τις δικαιολογημένες αντιδράσεις τους για το μέλλον που τους έχουν ετοιμάσει, αν οι χιλιάδες που κινητοποιούνται πρόβαλλαν μια πολιτική πρόταση που θα έθιγε το κακό στη ρίζα του.

Τέτοια πρόταση δεν έχει προβληθεί μέχρι τώρα, γι' αυτό και προσπαθούν με τον τρόπο τους να τους ρυμουλκήσουν σε ανώδυνους για το σύστημα δρόμους.

Ας προβληματιστούν.

Και μόνο το γεγονός ότι οι εχθροί τους ήρθαν ντυμένοι φίλοι, είναι αρκετό για να σκεφτούν τα επόμενα βήματά τους.


Αλλα κουραγιο...



υσ Ιερα συμμαχια!





ΑΓΑΝΤΑ...

«Οι "φίλοι" των αγανακτισμένων»

Ας δούμε μερικά κομμάτια του παζλ:

α) Τον περσινό Μάη, ως απάντηση στο μνημόνιο, στην Αθήνα και σε όλες τις πόλεις της χώρας, πραγματοποιήθηκε - κατά κοινή ομολογία - μια από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις της μεταπολίτευσης.

Αλλά ο όγκος και το μήνυμά της «θάφτηκαν» κανονικά από τα ΜΜΕ, τα οποία σε μια αποθέωση της τυμβωρυχίας, ως γνήσιες ύαινες, έσπευσαν να «κατασπαράξουν» τους δολοφονημένους της «Μαρφίν», με στόχο να φρενάρουν τη λαϊκή ανάταση.

Μέσα από τα ίδια αυτά ΜΜΕ, με εμφανή στόχο να χτυπηθεί στην «καρδιά» η λαϊκή αφύπνιση, διακινήθηκε ο γκαιμπελισμός των προθύμων του μνημονίου, που προσπάθησαν να περάσουν την προβοκάτσια ενάντια στο ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ για τα γεγονότα στον Αγνωστο Στρατιώτη.

β) Φέτος το Μάη, πριν τρεις βδομάδες, μια λαοθάλασσα κατέβηκε στους δρόμους και διαδήλωσε ενάντια στην πολιτική της λεηλασίας.

Η φωνή της λαοπλημμύρας «πνίγηκε» από τα δελτία ειδήσεων.

γ) Πάλι τον περσινό Μάη, στο κάλεσμα του ΚΚΕ στο Πεδίον του Αρεως, ανταποκρίθηκε πλήθος λαού.

Η Αθήνα «βούλιαξε», αλλά η συγκέντρωση «εξαφανίστηκε» από τα κανάλια.

Λίγες μέρες νωρίτερα το πανό του ΚΚΕ στην Ακρόπολη με κεντρικό σύνθημα «Peoples of Europe Rize up» (σ.σ.: «Λαοί της Ευρώπης Ξεσηκωθείτε») προκάλεσε την μήνιν του κατεστημένου.

Οι ίδιοι - από τους πολιτικούς προύχοντες του καθεστώτος μέχρι τους «Πορτοσάλτε» των ΜΜΕ - που τότε με αφορμή το πανό του ΚΚΕ έθεταν ακόμα και ζήτημα «νομιμότητας» (!)

του ΚΚΕ, είναι οι ίδιοι που εδώ και μερικές μέρες εκθειάζουν τις κινητοποιήσεις των «αγανακτισμένων» στην Ισπανία, όπου δεσπόζει το πανό με το ίδιο ακριβώς σύνθημα...

δ) Από πέρσι μέχρι φέτος δεν υπάρχει εκπρόσωπος του δικομματισμού και των «παραφυάδων» του που να μην έχει περιγράψει από την πιο μικρή μέχρι την πιο μεγάλη λαϊκή συγκέντρωση ως... κυκλοφοριακό πρόβλημα «που ταλαιπωρεί τους πολίτες».

Δεν υπάρχει «μαρκουτσοφόρος» που δεν έχει χρεώσει την οικονομική ασφυξία και τα λουκέτα στην αγορά στο γεγονός ότι «οι διαδηλωτές κλείνουν τους δρόμους».

Δεν υπάρχει ενσωματωμένη γραφίδα που δεν έχει κατηγορήσει την πιο μικρή ή την πιο μεγάλη απεργία, την πιο μικρή ή την πιο μεγάλη κινητοποίηση, σαν ένδειξη «ανευθυνότητας».

Σαν υπαίτια πρόκλησης «κοινωνικής αναταραχής».

Σαν πράξη «αντιπατριωτική» που «υπονομεύει την πορεία σωτηρίας της χώρας».

Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι αυτή είναι η στάση του κυρίαρχου πολιτικού και εκδοτικού - τηλεοπτικού κατεστημένου απέναντι στις λαϊκές διαμαρτυρίες.

Και ω του θαύματος!

Εδώ και μερικά 24ωρα οι πλέον ορκισμένοι εχθροί των λαϊκών συγκεντρώσεων διαγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος πρώτος θα αποθεώσει το «κίνημα των αγανακτισμένων»!

Πασχίζουν να αποδείξουν ότι «είναι κι αυτοί εκεί»!

Οτι αγαπούν τους διαδηλωτές όσο τίποτα άλλο στον κόσμο!

Από τον ΣΚΑΪ που πέρσι μεγαλοστελέχη του ζητούσαν την κατάργηση άρθρων του Συντάγματος για να τίθενται εκτός νόμου οι συναθροίσεις (!)

μέχρι το MEGA των γνωστών «απεργοφάγων»,
από τους απηνείς διώκτες των διαδηλωτών στα διόδια, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και στα λιμάνια μέχρι το STAR της... Πετρούλας,
όλοι τους ομνύουν στο «κίνημα των αγανακτισμένων»!

Τι έγινε ρε παιδιά!;...

Για να καταλάβουμε τι έγινε,
(σ.σ.: και για την ακρίβεια για να καταλάβουμε «πού θέλουν να το πάνε» αυτό που γίνεται),
αξίζει να σταθούμε σε όσα λένε οι «φίλοι των αγανακτισμένων».

1) Καμία άλλη έννοια, καμία άλλη λέξη δεν έχει αποθεωθεί από την περασμένη Τετάρτη στα ΜΜΕ όσο δύο λέξεις: «Αγανακτισμένοι» και «αυθόρμητο».

Το αποκορύφωμα ήρθε από τον Πεταλωτή: Κι αυτός δήλωσε, χτες, λάτρης των «αγανακτισμένων».

Κι αυτός εμφανίστηκε οπαδός του «αυθορμητισμού» τους!

«Ζήτω η αγανάκτηση των μαζών» (!), λοιπόν, με μια, όμως, προϋπόθεση: Οτι η αγανάκτηση δε θα οργανωθεί, δε θα έχει στόχευση, δε θα αποκτήσει ορίζοντα, αλλά θα παραμείνει στον αστερισμό του... «αυθόρμητου».

Σε αυτή την περίπτωση θα έχει στο πλευρό της από την κυβέρνηση μέχρι τη ΝΔ, από το MEGA μέχρι τον ΣΚΑΪ!

Οσο, επομένως, η «αγανάκτηση» είναι «αυθόρμητη», έχει καλώς.

Αλλά γιατί σπεύδουν να θωπεύσουν το «αυθόρμητο» και να το αντιπαραβάλουν με το «συνειδητό»;

Γιατί επαινούν τον «αγανακτισμένο», αλλά πετροβολούν τον «συνειδητοποιημένο»; Γιατί κολακεύουν τον «αγανακτισμένο», αλλά συκοφαντούν τον «οργανωμένο»;

Και γιατί δεν πρέπει ο «αγανακτισμένος» να εκδηλώνει την αγανάκτησή του «οργανωμένα»;

Διότι μάλλον έχουν αντιληφθεί περίφημα την ακρίβεια της διαπίστωσης του Λένιν:
«...το "αυθόρμητο στοιχείο" δεν αποτελεί στην ουσία τίποτε άλλο παρά εμβρυακή μορφή του συνειδητού».

Χωρίς την ανάπτυξη του συνειδητού, όμως, τα αυθόρμητα ξεσπάσματα δε θα γίνουν ποτέ τίποτα «περισσότερο (από) ξεσπάσματα απόγνωσης κι εκδίκησης παρά αγώνας»(Λένιν, «Τι να κάνουμε;», σελ. 30, «Σύγχρονη Εποχή»).

Σήμερα, συνεπώς, αφού οι υπεύθυνοι των λαϊκών δεινών δεν μπορούν να αποτρέψουν την «αγανάκτηση», δίνουν όλο το βάρος τους ώστε να σκοτώσουν το «έμβρυο» του μετασχηματισμού της αγανάκτησης σε συνειδητή οργάνωση και σε συντονισμένη πάλη ενάντια σε όσους και σε όσα προκαλούν την αγανάκτηση.

«Μείνετε... αυθορμήτως αγανακτισμένοι», συνιστούν στην πλατεία οι «φίλοι των αγανακτισμένων».

Και επιμένουν: «Κρατήστε την αγανάκτησή σας μακριά από κάθε οργάνωση».

Πασχίζουν να κρατήσουν μακριά την αγανάκτηση ή ακόμα και να την στρέψουν ενάντια στο οργανωμένο εργατικό - λαϊκό κίνημα.

Λογικό: Οσο ο «αυθορμήτως αγανακτισμένος» διατηρείται σε κατάσταση «ανοργάνωτου αυθορμητισμού», τόσο μειώνονται και οι κίνδυνοι να μετατραπεί
σε «συνειδητοποιημένο»,
σε «χειραφετημένο»,
σε «αποφασισμένο»,
σε «εξεγερμένο» και
σε «επαναστατημένο».

Το θέμα, λοιπόν, είναι να αποτρέψουν τη μετατροπή της «αγανάκτησης» σε συλλογική δράση.

Θέλουν να καπηλευτούν τη δίκαιη «αγανάκτηση».

Να την ενσωματώσουν μετατρέποντάς την σε ένα ανώδυνο, ξεστρατισμένο άχτι.

Να κόψουν τις γέφυρές της με το οργανωμένο εργατικό κίνημα, που αφενός θα οξυγονώσει το κίνημα, αφετέρου θα μετατρέψει την αγανάκτηση σε ό,τι τρέμουν περισσότερο: Σε ταξικό πολιτικό αγώνα.

2) «Οι φίλοι των αγανακτισμένων» εκστασιάζονται επειδή το «κίνημα των αγανακτισμένων» είναι, όπως ακατάπαυστα επαναλαμβάνουν, «ακομμάτιστο».

Κάθε δεύτερη πρότασή τους είναι και μια «συμβουλή» προς την πλατεία: «Παραμείνετε ακομμάτιστοι»!

Στην ουσία, δηλαδή, εκείνο που πιπιλίζουν στο αυτί των ανθρώπων που κατεβαίνουν στις πλατείες δεν είναι μια διαπίστωση (ότι «είναι ακομμάτιστοι», αλλά μια «εντολή» που προωθείται μέσω της «αγαθής» παρότρυνσης και της «ανιδιοτελούς» προτροπής:
«Πρέπει να είστε ακομμάτιστοι», «πρέπει να είστε μακριά από κόμματα», «και οι 300 φταίνε» κ.ο.κ.

Αλλά ας το σκεφτούμε: Οι κήρυκες του «ακομμάτιστου» για ποιο πράγμα, τελικά, «αγωνιούν»;

Φοβούνται μήπως οι άνθρωποι που διαδηλώνουν εναντίον της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ, πάνε με το... ΠΑΣΟΚ;

Φοβούνται, αυτούς που διαδηλώνουν εναντίον της πολιτικής της ΝΔ και που οδήγησε την κατάσταση ως εδώ, μήπως τους τυλίξει η... ΝΔ;

Οι γραφίδες και τα κανάλια που επαινούν την «υπευθυνότητα του ΛΑ.Ο.Σ.», φοβούνται μήπως οι άνθρωποι που διαδηλώνουν εναντίον του μνημονίου που υπερψήφισε το ΛΑ.Ο.Σ., πάνε με το... ΛΑ.Ο.Σ.;

Οι ίδιοι που μόλις πριν λίγα χρόνια επιχείρησαν να κατασκευάσουν ένα «ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ του 20%», αγωνιούν μήπως η πλατεία που αγκομαχάει από την πολιτική της ΕΕ, πάει με τον... ΣΥΝ της ΕΕ;

Προφανώς, λοιπόν, το «ακομμάτιστο» κήρυγμα, με ολίγην από το «όλοι ίδιοι είναι», ούτε «ουδέτερο» είναι, ούτε και τόσο ακομμάτιστο.

Για την ακρίβεια, παρότι ποζάρει σαν «ακομμάτιστο», βολεύει αφάνταστα τα κόμματα που με την πολιτική τους προκαλούν τα δεινά και την αγανάκτηση του κόσμου.

3) Οι χτεσινοί «εισαγγελείς» της «ανομίας», της «αναρχίας», της «κοινωνικής αταξίας» που προκαλούν οι διαδηλώσεις, μεταμορφωμένοι πλέον, ξεκινούν τη θωπεία και την κολακεία προς τους «αγανακτισμένους» εξηγώντας ότι η «λατρεία» τους οφείλεται στο εξής γεγονός:
«Στην πλατεία είναι όλη η κοινωνία», «στην πλατεία είναι και οι επιχειρηματίες», όπως διαλαλούσε χτες ο ΣΚΑΪ.

Φανταστείτε, δηλαδή, τη χαρά τους αν κατάφερναν να μετατρέψουν την πλατεία σε «πανεθνικό σύμβολο συναίνεσης», όπου θα κατέβαινε μέχρι και ο Παπανδρέου, ο ίδιος δηλαδή που όταν τον ρωτούν δεν έχει πρόβλημα να απαντά ότι αν ήταν εργαζόμενος θα κατέβαινε κι αυτός στις πορείες (!) ή ο Σαμαράς που χτες πήρε επ' ώμου στην κοινοβουλευτική του ομάδα τους «αγανακτισμένους»!

Αλλά πόσο «ακηδεμόνευτος» είναι ο χαβάς των βάρδων του «Λαός και Κολωνάκι»;

Τελικά, πόσο «ακηδεμόνευτο» είναι το κήρυγμα που ξεχειλίζει από τη λογική του «όλοι το ίδιο είμαστε»;

Μήπως αυτή δεν είναι η άλλη όψη του «όλοι μαζί τα φάγαμε»;

Οι τάχα οπαδοί του «ακηδεμόνευτου», ως άλλοι προφήτες της «κατάργησης των τάξεων», δεν είναι παρά χυδαίοι προπαγανδιστές που θέλουν να «καπελώσουν», να κηδεμονεύσουν και να οδηγήσουν τον κόσμο στην απάτη πως «όλοι ένα πράγμα είμαστε».

Αλλά πουλώντας το εν λόγω παραμύθι από τα «θεωρεία» τους, ένα αποκαλύπτουν οι «φίλοι των αγανακτισμένων»: Οτι σε τόση εκτίμηση έχουν την «πλατεία», που της συμπεριφέρονται λες και δεν έχει ίχνος νοημοσύνης!

Λες και στην «πλατεία» δεν μπορούν να ξεχωρίσουν ότι είναι άλλο πράγμα ο εργάτης που του κόβουν το μισθό και άλλο πράγμα ο τραπεζίτης που παίρνει τα «πακέτα».


Αλλα κουραγιο...







υσ «Η πλατεία είναι γεμάτη», όπως λέει και το τραγούδι.

Αλλά το τραγούδι δε σταματά εκεί.

Κόντρα σε όσους θέλουν να το σταματήσουν εκεί, κόντρα σε όσους το κόβουν, η «πλατεία» ας επιβάλει να ακουστεί και ο παρακάτω στίχος:

«...να η συγκέντρωση ανάβει κι όλα είναι συνειδητά»!