AΓΑΝΤΑ...


Του φταίνε οι ταξιτζήδες

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλης σε συνέντευξή του χτες στον ρ/σ της ΝΕΤ δήλωσε μεταξύ άλλων για τις κινητοποιήσεις των ταξιτζήδων: «Αυτή η αναταραχή που βιώνει η Ελλάδα στην αιχμή της τουριστικής περιόδου είναι επιζήμια.
Την πρώτη ευθύνη γι' αυτήν την έχουν οι εντελώς άστοχοι χειρισμοί του κ. Ραγκούση (...)
Από εκεί και πέρα, ορισμένες ενέργειες των οδηγών ταξί, που έχουν και τα δίκια τους (...) δεν τους βοηθούν.
Αυτό που χρειάζεται είναι να δούμε τι μπορεί να γίνει για να σταματήσει αυτή η επιζήμια για την οικονομία και την κοινωνία αναταραχή.
Να υπάρξει μια εκτόνωση και μια συμβιβαστική λύση.
Μ' αυτήν την τακτική μόνο θα υπάρξει μια απελευθέρωση του επαγγέλματος, με κανόνες και περιορισμούς (...)
Οσον αφορά τη ΝΔ, που έχει μια ισχυρή επιρροή στον κλάδο των ταξιτζήδων, πρέπει πιο αποφασιστικά να "τραβήξει" μερικά αυτιά»!

Τι λέει εδώ ο Δ. Παπαδημούλης;

Οτι ναι μεν την πρώτη ευθύνη έχει η κυβέρνηση, αλλά ευθύνη έχουν και οι ταξιτζήδες που συμβάλλουν στην πρόκληση μιας «επιζήμιας για την οικονομία και την κοινωνία αναταραχής» και η ΝΔ που τους επηρεάζει πρέπει να τους τραβήξει τ' αυτιά!

Κι αφού τα λέει όλα αυτά συστήνει και στην κυβέρνηση την ενδεδειγμένη τακτική ώστε να φτάσει εκεί που θέλει, στην απελευθέρωση του επαγγέλματος!

Ωραίος δεν είναι;

Ας του υπενθυμίσουμε κάτι, ότι η μόνη ευθύνη που έχει αυτός ο λαός είναι να αγωνιστεί ενωμένος για όσα δικαιούται.

Συνεπώς, να εκφράζεται έμπρακτα η συμπαράσταση σε κάθε κλάδο που κινητοποιείται απ' τους εργαζόμενους όλων των άλλων και συνολικά απ' τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Ο λαός έχει κοινό συμφέρον να αντιπαλέψει την πολιτική που τον πλήττει εξίσου και κυρίως την τάξη που αυτή η πολιτική εξυπηρετεί.

Τοποθετήσεις σαν του Δ. Παπαδημούλη, στη λογική του «ναι μεν αλλά», ουσιαστικά σιγοντάρουν αυτή την πολιτική.

Και πλανάται ο οπορτουνισμός αν νομίζει ότι ο λαός δεν καταλαβαίνει.


Και αλλος παπαδημουλης

(ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, στον Αθήνα 9,84)

«Δε λέω ότι µόνη της η Ελλάδα µπορεί να ανατρέψει τα πράγµατα όταν έχει το χέρι απλωµένο, ούτε ότι µπορεί να επιτευχθεί µια λύση εντελώς αντίθετη από αυτά που επιδιώκουν οι Γερµανοί, αλλά αν δεν διαπραγµατευτείς προβάλλοντας αντιρρήσεις, τότε πας άκλαυτος»

Αλλα κουραγιο...




υσ οι αγωνες στο ''μικροσκοπιο''.

ΑΓΑΝΤΑ...

Ξεπέρασε τα όρια της αθλιότητας

«Λάθος χώρα διάλεξε ο Αντερς Μπρέρινγκ Μπρέιβικ για να ξεσπάσει το δολοφονικό μένος του (...)
Στην Ελλάδα (...) εφημερίδες, δημοσιογράφοι και δικηγόροι (...) θα έλεγαν ότι κακώς διώκεται διότι ο άνθρωπος είναι "αντιεξουσιαστής" - και ως γνωστόν ο "αντιεξουσιαστής" είναι στη χώρα μας κάτι σαν προστατευόμενο είδος... (...) Θα αναρωτιόντουσαν πονηρά γιατί να καταδικαστεί ο φονιάς από τη στιγμή που οι υπαίτιοι της Siemens ή του Χρηματιστηρίου δεν έχουν καταδικαστεί ακόμη (...)
Στην Ελλάδα (...) όποια ποινή (...) θα ήταν έξω στα εννέα χρόνια - όπως ο Β. Ξηρός (...)
Δεν ήξερε.
Δεν ρώταγε;
Εκτός και αν δεν μπορούσε να φανταστεί ότι είναι δυνατόν να υπάρχει ευρωπαϊκή δημοκρατία στην οποία η βία, η αυτοδικία και η τρομοκρατία θεωρούνται (από ορισμένους αλλά όχι από λίγους...) κάτι σαν θεμιτή, δημόσια δραστηριότητα, η οποία οφείλει να τυγχάνει στοργής και προστασίας (...)
Είναι όμως η χώρα μας ευρωπαϊκή δημοκρατία; (...)
Αρχίζω να πιστεύω πως στην ΟΝΕ μάς έβαλαν όχι με ψεύτικα στοιχεία αλλά με ψεύτικες εντυπώσεις.
Μας πήραν για άλλους (...)
Νόμιζαν ότι έχουν να κάνουν με μια ευρωπαϊκή δημοκρατία.
Και βρέθηκαν να έχουν φορτωθεί την τελευταία κομμουνιστική χώρα της Ευρώπης».

(ο Γ. Πρετεντέρης στα ΝΕΑ)


ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ: «Ηταν τουλάχιστον ατυχής και υπερβολική η χθεσινή δήλωση του Γερμανού υπουργού Oικονομίας Φ. Pέσλερ πως η κατάσταση στην Ελλάδα μοιάζει με εκείνη των ανατολικών χωρών μετά την κατάρρευση των καθεστώτων στη δεκαετία του '90.
H χώρα μας μπορεί σε δομές να θυμίζει ακόμη την τελευταία χώρα του άλλοτε "υπαρκτού σοσιαλισμού", αλλά οι κοινωνικές και πολιτικές ελευθερίες, το βιοτικό επίπεδο και πολλά άλλα δεν αντέχουν σε σύγκριση με τα καθεστώτα της ανατολικής Eυρώπης» (από το κύριο άρθρο στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ).


Τι λέει ...το στόμα τους;
Ο ένας χαρακτηρίζει την Ελλάδα ως «την τελευταία κομμουνιστική χώρα» και ο άλλος διαμαρτύρεται γιατί κάποιος Ευρωπαίος πολιτικός είπε πως η χώρα μας θυμίζει χώρα του υπαρκτού μετά τις ανατροπές.
Ο πρώτος, ο Πρετεντέρης, ξεπερνά κάθε όριο αθλιότητας.
Μ' ένα «χιούμορ» - που παραπέμπει σε «αμερικανιά» - επιχειρεί να βγάλει από το πετσί της τάξης του το αίμα 90 ανθρώπων που μακέλεψε ο Σουηδός φασίστας, γέννημα-θρέμμα της τάξης και της ιδεολογίας του Πρετεντέρη.
Δεν το κάνει από βλακεία, ούτε για να προβοκάρει.
Κλίμα στρώνει.
Η τάξη που εκπροσωπεί έχει ανάγκη ένα ακόμα πιο αυταρχικό κράτος.

Και για να το φέρει σαν ώριμο φρούτο, εντέλλονται οι κάθε λογής πρετεντέρηδες να καταφύγουν σε λαθροχειρίες για να δείξουν πως η χώρα είναι ξέφραγο αμπέλι και άρα πρέπει να μαντρωθεί.

Ο δεύτερος, ο αρθρογράφος στην «Ημερησία», αφού διαμαρτύρεται, δήθεν, γιατί ένας Γερμανός πολιτικός παρομοίωσε την Ελλάδα με χώρα του υπαρκτού σοσιαλισμού, επιχειρεί να πείσει τους αναγνώστες του ότι η Ελλάδα είναι ένας δημοκρατικός παράδεισος, σ' αντίθεση με την κόλαση του σοσιαλισμού.

Το κακό γι' αυτόν είναι η ίδια η εμπειρία των λαών: Κάθε δημοκρατική κατάκτηση, κάθε κοινωνική κατάκτηση, κάθε εργατική κατάκτηση έχει τη σφραγίδα των κατακτήσεων των εργατών που οικοδόμησαν το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε.
Και κάθε ανατροπή αυτών των κατακτήσεων είναι άμεσο συνεπαγόμενο της ανατροπής του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε.

Αλλα κουραγιο...




υσ Η εποχη των παπαγαλων.

ΑΓΑΝΤΑ...

Συμφωνία για την ενίσχυση των ΝΑΤΟικών επεμβάσεων

ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑ.Ο.Σ. υπερψήφισαν τις συμβάσεις για τις βάσεις της Σούδας και του Τυρνάβου όπου θα εδρεύει βαλκανική ταξιαρχία του ΝΑΤΟ

Κατήγγειλε τις συμβάσεις το ΚΚΕ

Η βάση της Σούδας παίζει κομβικό ρόλο στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις

Με τη συμφωνία ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑ.Ο.Σ. ψηφίστηκαν χθες από την Ολομέλεια της Βουλής συμβάσεις για την «εγκαθίδρυση της προωθημένης βάσης διοικητικής μέριμνας στην βάση της Σούδας, την εγκατάσταση βαλκανικής ταξιαρχίας με έδρα τον Τύρναβο καθώς και συνεργασία στα πλαίσια του ΝΑΤΟ με την Αγγλία και την Ρουμανία», συμβάσεις που εμπλέκουν ακόμα περισσότερο την χώρα μας στα επικίνδυνα ΝΑΤΟικά γρανάζια.

Μάλιστα η συζήτηση ήταν «εξπρές» αφού ακολουθήθηκε η σύντομη διαδικασία της «κύρωσης συμβάσεων» όπου τον λόγο παίρνουν μόνο όσοι βουλευτές διαφωνούν.

Καταγγέλλοντας τις συμβάσεις ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, Θ. Παφίλης, τόνισε ότι το πρακτικό αποτέλεσμα αυτών των συμβάσεων είναι ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ΝΑΤΟικό στρατόπεδο πλέον αφού από το βορρά μέχρι την Κρήτη και από τα δυτικά μέχρι τον Εβρο έχει γεμίσει ΝΑΤΟικά κέντρα στα οποία εκπαιδεύονται και αποτελούν βάση εξόρμησης για επερχόμενες επεμβάσεις ή για αυτές που ήδη πραγματοποιούνται.

Ολα αυτά, είπε, δεν έχουν καμία σχέση με την άμυνα και την ασφάλεια της χώρας αφού κανένας δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι η καινούρια ουσιαστικά βάση στη Σούδα ή η βαλκανική ταξιαρχία, θα εξυπηρετούν τα ελληνικά αμυντικά συμφέροντα.

Στην ουσία, τόνισε, στη Σούδα έχουμε μια νέα ΝΑΤΟική βάση στην ήδη υπάρχουσα που σκοπό έχει να εξυπηρετεί την ΝΑΤΟική επιχείρηση «Ενεργή προσπάθεια» ή υπάρχει στο διηνεκές από την 11η Σεπτεμβρίου 2001 όταν κηρύχθηκε «ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» και άρα η βάση αυτή θα υπηρετεί αυτό το στόχο σε μόνιμη βάση.

Η νέα στρατιωτική βάση στη Σούδα, τόνισε, θα υποστηρίζει μονάδες επιφανείας και αερομεταφερόμενες μονάδες καθώς και ανεφοδιασμό, κάτι που δείχνει ότι θα εξυπηρετεί τις ΝΑΤΟικές επεμβάσεις στην ευρύτατη περιοχή.

Εκτός των άλλων, είπε, ο ελληνικός λαός επιβαρύνεται και με τουλάχιστον 1,5 εκατομμύριο Ευρώ για την λειτουργία της.

Είμαστε αντίθετοι, είπε, και το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα και ο ελληνικός λαός πρέπει να παλέψει κατά αυτής της συμφωνίας.

Σχετικά με την «βαλκανική ταξιαρχία» στον Τύρναβο, τόνισε ότι μια ταξιαρχία που αποτελείται από δυνάμεις πολλών χωρών έχει να κάνει πάντα με επιθετικές ενέργειες του ΝΑΤΟ και εμπλέκουν τους λαούς της περιοχής σε πολεμικές περιπέτειες.

Οσον αφορά τη συνεργασία στα πλαίσια του ΝΑΤΟ με τη Ρουμανία και την Αγγλία, τόνισε ότι επειδή η Ελλάδα είναι η βάση της εξόρμησης θα έρχονται εδώ ΝΑΤΟικά στρατεύματα από τις δύο χώρες για να συμμετέχουν στις ΝΑΤΟικές επεμβάσεις στην περιοχή.

Απαντώντας ο υπουργός Αμυνας, Π. Μπεγλίτης, υπερασπίστηκε τις συμφωνίες λέγοντας ότι «τα εθνικά συμφέροντα τα υπερασπιζόμαστε μέσα από την ενεργό συμμετοχή στους διεθνείς οργανισμούς» αφού η αποχώρησή μας από αυτούς «θα στρεφόταν κατά των εθνικών συμφερόντων».

Χθες επίσης ο υπουργός Εξωτερικών, Σ. Λαμπρινίδης, ενημερώνοντας την Επιτροπή Εξωτερικών και Αμυνας της Βουλής, αρνήθηκε να ανακοινώσει εάν η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος ενώ είπε ότι δεν υπάρχει πιθανότητα υπογραφής συνυποσχετικού με την Τουρκία για προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Αλλα κουραγιο...







υσ εθνικο συμφερον!

ΑΓΑΝΤΑ...

Κόβουν επιδόματα και σε καρκινοπαθείς τελικού σταδίου

Αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν και υψηλής ποιότητας Υγεία - Πρόνοια διεκδικεί η ΣΕΑΑΝ

Σε απροκάλυπτες και απάνθρωπες περικοπές επιδομάτων ακόμα και καρκινοπαθών τελικού σταδίου προχωρά η κυβέρνηση ή χρησιμοποιεί τη μέθοδο των μαζικών επανεξετάσεων απ' τις υγειονομικές επιτροπές των ΑμΕΑ για να εξασφαλιστούν τα κονδύλια που θα στηρίξουν το κεφάλαιο.

Χτες, η ΣΕΑΑΝ μαζί με το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων ΑμΕΑ Αττικής και Νήσων έκαναν παρέμβαση στο Περιφερειακό Συμβούλιο, ζητώντας την επαρκή χρηματοδότηση για τη λειτουργία των Ειδικών Σχολείων καθώς και για τα μνημόνια με τα οποία θα λειτουργήσουν προγράμματα κοινωφελούς εργασίας.

Η άρνηση για τη χορήγηση του επιδόματος σε καρκινοπαθή τελικού σταδίου είναι ότι είχε ενταχθεί σε πρόγραμμα του ΟΑΕΔ (του ΛΑΕΚ) στο οποίο εντάσσονται άνω των 55 χρόνων για να συμπληρώσουν τα ένσημα για τη σύνταξη.

Μάλιστα, ο ασθενής δεν είχε κανένα εισόδημα και το επίδομα που θα έπαιρνε δεν ξεπερνά τα 260 ευρώ.

Εκτός απ' τις απροκάλυπτες περικοπές, μια πλευρά του σχεδίου υλοποιείται με τις μαζικές επανεξετάσεις, όπως καταγγέλλει η ΣΕΑΑΝ, τονίζοντας: «Οι μαζικές επανεξετάσεις σε συνδυασμό με τις απίστευτες καθυστερήσεις ταλαιπωρούν αφάνταστα τους ανάπηρους και τις οικογένειές τους. Τους οδηγούν σε απόγνωση, γιατί αναγκάζονται μέχρι να επανεξεταστούν από τις επιτροπές να μένουν χωρίς κανένα εισόδημα, αφού τους παρακρατείται το επίδομα μέχρι την εξέτασή τους από την επιτροπή».

Τα τελευταία χρόνια γίνεται μια σταδιακή και συνεχής περικοπή παροχών.

Στους νέους με αναπηρίες από 18 ετών και πάνω, καλύπτουν μόνο το 50% των θεραπειών.

Λες και ο παραπληγικός ξαναπερπάτησε και το παιδί με εγκεφαλική παράλυση ξεπέρασε τα προβλήματά του και δεν έχει ανάγκη τη φυσιοθεραπεία, την εργοθεραπεία, τη λογοθεραπεία, που είναι άκρως απαραίτητα για να μπορέσει να τα βγάλει πέρα στη ζωή.

Τον προηγούμενο χρόνο έγινε περικοπή στην αποζημίωση που δίνουν στα παιδιά ασφαλισμένων του Δημοσίου, που πηγαίνουν σε κέντρα ειδικής αγωγής, κατά το ένα τρίτο.

Δηλαδή, εκεί που κάλυπτε το 70% - 80% καλύπτει πλέον το 50% απ' ό,τι πληρώνει ο γονιός.

Ετσι, κάποιοι γονείς δεν μπορούν να πάρουν φάρμακα για τα παιδιά τους και σταματούν τις θεραπείες, με τραγικές επιπτώσεις.

Στις χρόνιες παθήσεις, οι περισσότεροι ασθενείς κάνουν ακριβές θεραπείες, που μπορεί να φτάνουν τα 2.000 - 3.000 ή και 3.500 ευρώ το μήνα!

Για παράδειγμα, ο πάσχων από μεσογειακή αναιμία για να κάνει τη θεραπεία αποσιδήρωσης, που είναι αναγκαία για την υγεία του, χρειάζεται περίπου 1.800 ευρώ το μήνα.

Οταν καθυστερεί την εκκαθάριση του λογαριασμού ή είναι αναγκασμένος σήμερα να πληρώνει ολόκληρο το ποσό στο φαρμακείο, είναι αδύνατον να τα βγάλει πέρα αν είναι άνεργος ή ο μισθός του είναι 500 και 700 ευρώ ή όταν το επίδομα που παίρνουν, π.χ. οι πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία είναι 280 ευρώ το μήνα..



Συγκλονιστική επιστολή μιας μάνας που αποκαλύπτει τη γύμνια των δομών Πρόνοιας

Η Γεωργία Τσούμπα είναι μητέρα διδύμων αυτιστικών παιδιών, ενώ τελευταία έχασε το σύζυγό της από καρκίνο.

Εδώ και 20 χρόνια δίνει έναν τιτάνιο αγώνα για να παιδιά της, καθώς δεν«υπάρχουν δημόσιες δομές και υπηρεσίες για να υποστηρίζουν το νέο ζευγάρι, τη μητέρα που μεγαλώνει ανάπηρα παιδιά».

Η ανοιχτή επιστολή της προς τον υπουργό Υγείας Ανδρέα Λοβέρδο αποτελεί κατάθεση ψυχής της μάνας που βρίσκεται σε απόγνωση.

Μεταξύ των άλλων η Γεωργία Τσούμπα γράφει στην επιστολή της:
«
Είκοσι χρόνια τώρα, μόνη μου τα περισσότερα από αυτά, προσπαθούσα να κατακτώ τους τρόπους και τα μέσα για να μπορώ να βοηθήσω τα παιδιά μου.
Προσπαθούσα και προσπαθώ να βρω ποια δημόσια δομή είναι κατάλληλη για την ξεχωριστή περίπτωση του καθενός από τα δύο μου παιδιά.
Γιατί μπορεί τα παιδιά μου να είναι δίδυμα με αυτισμό, αλλά ο Αγγελος έχει βαρύ αυτισμό και νοητική υστέρηση, ενώ ο Νίκος έχει αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας (σύνδρομο Asperger).
Δημόσιες δομές και υπηρεσίες δεν υπήρχαν, ούτε υπάρχουν για να υποστηρίζουν το νέο ζευγάρι, τη μητέρα που μεγαλώνει ανάπηρα παιδιά.
Αναζητούσα και αναζητώ μόνη μου τις λύσεις με τη βοήθεια φίλων.
Προσπαθούσα να εκπαιδευτώ η ίδια και ταυτόχρονα πλήρωνα, όπως και ο πατέρας των παιδιών, τεράστια ποσά από την τσέπη μας για τις ανάγκες εκπαίδευσης, θεραπείας και αποκατάστασης των παιδιών μας.
Το σπίτι μου είχε μετατραπεί τα απογεύματα σε ένα μικρό εκπαιδευτικό κέντρο.
Το 2000 το υπουργείο ανακοίνωσε την παράλληλη στήριξη, δηλαδή στην περίπτωση παιδιού με μαθησιακή δυσκολία - αναπηρία να διορίζεται ειδικός εκπαιδευτικός για να στηρίζει το παιδί μέσα στο κοινό σχολείο.
Εκανα αίτηση και εγώ για την παράλληλη στήριξη του Νίκου.
Ο Νίκος τέλειωσε το Δημοτικό, τέλειωσε το Γυμνάσιο και παράλληλη στήριξη δεν έλαβε!!!
Για τον Αγγελο, αφού περιπλανήθηκα από κέντρο σε κέντρο, σε δημόσια και ιδιωτικά, τελικά κατέληξε πριν από χρόνια να πάει σε ένα κέντρο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, που εμφανιζόταν ως ειδικό για τον αυτισμό, που όμως εγώ και ο πρώην σύζυγός μου καθώς και το ασφαλιστικό ταμείο πληρώναμε.
Ομως όχι μόνο δε στηρίχθηκε το παιδί μας εκεί, αλλά με ευθύνη του κέντρου υποτροπίασε - πισωγύρισε όπως λέμε - και προσπάθειες χρόνων για τη στήριξη και την εξέλιξη του παιδιού μου πήγαν ουσιαστικά χαμένες.
Γι' αυτήν την κατάσταση απευθύνθηκα τότε με κλειστό γράμμα στον υπουργό εκείνης της εποχής.
Οχι μόνο δεν πήρα απάντηση, όχι μόνο δεν αναζητήθηκαν ευθύνες για το πώς δουλεύουν αυτά τα κέντρα, αλλά και καμία στήριξη δεν είχα όταν αναγκάστηκα να πάρω τον Αγγελο από αυτό το κέντρο και να τον έχω στο σπίτι.
Αποτέλεσμα αυτού του επεισοδίου ήταν να ξεκινήσουν επιληπτικές κρίσεις, οι οποίες χειροτέρεψαν την κατάστασή του και ταυτόχρονα να εμφανίζει συχνά επιθετικές κρίσεις. Αυτή τη δύσκολη περίοδο την αντιμετώπισα, όπως μπορούσα καλύτερα, με τον νέο σύζυγό μου, ο οποίος δυστυχώς εδώ και έξι μήνες έχασε τη μάχη με τον καρκίνο.
Η απότομη αλλαγή περιβάλλοντος στο σπίτι έφερε σε πολλή δύσκολη θέση τα δύο μου παιδιά και εμένα την ίδια βέβαια, πολύ δε περισσότερο τον Αγγελο, ο οποίος άρχισε να εμφανίζει πολύ περισσότερες και επικίνδυνες κρίσεις επιθετικότητας.
Ολοι οι ειδικοί και εμείς που μεγαλώνουμε αυτιστικά παιδιά ξέρουμε ότι η απότομη αλλαγή περιβάλλοντος, όπως ήταν η «εξαφάνιση» από το σπίτι του συζύγου μου, επιτείνει τις ανασφάλειες και το άγχος, αφού μην κατανοώντας το αμετάκλητο του θανάτου, συνεχίζουν να αναζητούν το αγαπημένο τους πρόσωπο».

Αντιμέτωποι με τη γύμνια

«Αυτό το διάστημα - συνεχίζει η επιστολή - μετά 22 χρόνια που μεγαλώνω τα παιδιά μου, αναγκάστηκα να δεχτώ για πρώτη φορά να μεταφερθεί ο Αγγελος σε νοσοκομείο, όταν παρουσίασε σοβαρή και επικίνδυνη επιθετική κρίση.
Τότε, ο βιολογικός πατέρας του και εγώ ζήσαμε στην πράξη αυτά που ξέραμε θεωρητικά, αλλά και αυτά που παλεύαμε, δηλαδή τα τεράστια προβλήματα και τα αδιέξοδα που βιώνουν οι οικογένειες που μεγαλώνουν παιδιά σαν τον Αγγελο.
Την ανυπαρξία δηλαδή εξειδικευμένου δημόσιου κέντρου για την αντιμετώπιση αυτιστικών ατόμων σε κρίση.
Μετά τις επαναλαμβανόμενες κρίσεις επιθετικότητας αναγκάστηκα να συζητήσω για πρώτη φορά λύση που μου πρότειναν χρόνια τώρα συγγενείς και φίλοι και εγώ αρνιόμουν, δηλαδή το να ενταχθεί ο Αγγελος σε μια κλειστή δομή.
Κατάλαβα ότι για το καλό του ίδιου του Αγγελου και του άλλου μου γιου, του Νίκου, το δικό μου αλλά και του πατέρα του, η λύση ήταν και είναι πράγματι ο Αγγελος να ενταχθεί σε μια κλειστή εξειδικευμένη δομή...
Μέσω του συνδικαλιστικού μας οργάνου και μέσω φίλων ενημερώθηκε η ηγεσία του υπουργείου για το πρόβλημα και εσείς ο ίδιος προσωπικά, χωρίς να υπάρξει απάντηση και λύση στο πρόβλημα.
Αναγκαστήκαμε να πάμε τον Αγγελο δύο φορές στο νοσοκομείο μετά από κρίση και μας τον επιστρέψανε.
Αναγκαστήκαμε, ως προσωρινή λύση, ύστερα από μια μεγάλη και επικίνδυνη κρίση, να ζητήσουμε εισαγγελική εντολή για να νοσηλευτεί σε ψυχιατρική κλινική του ΨΝΑ που εφημέρευε.
Από τότε (18/5/2011) είμαστε αναγκασμένοι, εγώ και ο πατέρας του, να βρισκόμαστε εναλλάξ δίπλα στον Αγγελο από το πρωί μέχρι το βράδυ γιατί δεν υπάρχει καμία υποδομή ούτε η εξειδικευμένη στελέχωση και η επάρκεια προσωπικού για να μπορεί να εξασφαλίζεται η ασφαλής νοσηλεία και αξιοπρεπής διαβίωση του Αγγελου στη συγκεκριμένη κλινική.
Ταυτόχρονα, εμείς και οι φίλοι μας έχουμε προβεί σε μια απέλπιδα προσπάθεια για να μεταφερθεί ο Αγγελος σε μια εξειδικευμένη δομή για το πρόβλημά του.
Εχουμε πάρει άπειρα τηλέφωνα, έχουμε επισκεφτεί μια σειρά κέντρα ξανά και ξανά, έχουμε κάνει αιτήσεις, ενώ η ηγεσία του υπουργείου και η διοίκηση του ΨΝΑ, που είναι ενήμερες, δεν έχουν δώσει καμία λύση ως τώρα.
Είμαστε εργαζόμενοι και εγώ και ο πατέρας των παιδιών δουλεύουμε χρόνια, και τίμια βγάζουμε το ψωμί μας.
Εχουμε κάθε δικαίωμα να απαιτούμε από το κράτος, που εμφανίζεται ως "δικό μας", αλλά ζητάει μόνο από μας τους εργαζόμενους να κάνουμε θυσίες, να πάρει τα αναγκαία μέτρα ούτως ώστε τώρα ο Αγγελος να μεταφερθεί σε δομή ανάλογη με την περίπτωσή του.
Αυτό το δικαίωμα έχουν και τα άλλα παιδιά, που βιώνουν τα ίδια προβλήματα με τον Αγγελο και οι γονείς τους που έχουν την ίδια αγωνία και απελπισία για να δοθεί μια λύση.
Είκοσι χρόνια δώσαμε τιτάνιο αγώνα εγώ, ο πατέρας των παιδιών, αλλά και ο σύζυγός μου που πρόωρα έχασα, για να μη χρειαστεί τέτοια δομή, όμως τώρα για το καλό όλων αλλά και για να ανοίξει ο δρόμος και για τα άλλα παιδιά πρέπει να δώσετε τώρα μόνιμη λύση. Υπάρχουν τμήματα σε δομές που είναι κλειστά, ενώ έχουν δοθεί τεράστια ποσά από το κράτος για την κατασκευή τους ή άλλες να υπολειτουργούν ή τα τμήματα να μην είναι καλυμμένα επειδή ζητούν από τους γονείς να πληρώσουν τεράστια ποσά και για την εισαγωγή και για κάθε μήνα παραμονής.
Τα στοιχεία τα έχουμε καταθέσει επανειλημμένα στο υπουργείο σας, οφείλατε να πάρετε μέτρα.
Δεν το κάνατε, ενώ εμείς εκατοντάδες οικογένειες οδηγούμαστε στην απόγνωση».
Και η επιστολή καταλήγει:
«Ομως, σας λέμε ότι τη δύναμη που αποκτήσαμε για να κρατηθούμε όρθιοι όλα αυτά τα χρόνια για να στηρίξουμε τα παιδιά μας, θα τη μετατρέψουμε σε απόφαση για να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά τους και το δίκιο των οικογενειών μας.
Αυτά που δε θέλετε να κάνετε για μας, γιατί έχετε άλλες επιλογές και προτεραιότητες, θα τα διεκδικήσουμε μέχρι τέλους, γιατί τα δικαιούμαστε»!


Αλλα κουραγιο...





υσ Ανδρέας Λοβέρδος, Μιχάλης Τιμοσίδης, Γιώργος Κατριβάνος, The Barbarians.

«Να οργανώσουμε αντίσταση στη βάρβαρη πολιτική εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της Υγείας σε κάθε τόπο δουλειάς. Να μην επιτρέψουμε να μετατραπεί η λαϊκή ανάγκη και το δικαίωμα στην Ιατροφαρμακευτική Περίθαλψη και στην Πρόνοια σε ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα, απρόσιτο για όλο και περισσότερους»

ΑΓΑΝΤΑ...

ΜΟΝΑΔΑ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ «18 ΑΝΩ»

Ευνοείται η διάδοση των ναρκωτικών

Αν εφαρμοστεί η ευρεία χορήγηση υποκατάστατων «θα οδηγήσει στην ακόμα μεγαλύτερη διάδοση των ναρκωτικών, σε ακόμα περισσότερους θανάτους, ακόμα μεγαλύτερα κοινωνικά δεινά!

Μέσα σε συνθήκες καταστροφής του κράτους πρόνοιας, μαζικής ανεργίας των νέων, οικονομικής εξαθλίωσης και κοινωνικής και ατομικής ανασφάλειας, αυτή η πολιτική γίνεται όχι απλά επικίνδυνη, αλλά καταστροφική.

Η αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών είναι ένα πολύ σοβαρό επιστημονικό ζήτημα, που δεν μπορεί να μπει στον Προκρούστη των απαιτήσεων της τρόικας και των μεσοπρόθεσμων προγραμμάτων», επισημαίνει σε ανακοίνωσή της η Μονάδα Απεξάρτησης «18 ΑΝΩ», με αφορμή τις πρόσφατες εξαγγελίες του υπουργού Υγείας.

Παράλληλα, υπογραμμίζεται για τα υποκατάστατα ότι «είναι αποδεδειγμένο επιστημονικά ότι αποτελούν ουσίες εξαιρετικά εξαρτησιογόνες, σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα (όπως με τη μεθαδόνη) με μοιραίες συνέπειες».

Σχετικά με το ψευδοεπιχείρημα του υπουργείου για μηδενισμό της «λίστας της ντροπής», επισημαίνεται ότι «δεν καταργείται με μέτρα σαν αυτά που ανακοίνωσε, για τη συνταγογράφηση υποκατάστατων και εκτέλεση των συνταγών από τα φαρμακεία, καταργώντας και τους τελευταίους περιορισμούς στη χορήγησή τους.

Τέτοια μέτρα, αντίθετα, διευκολύνουν την πρόσβαση σ' αυτές τις εξαρτησιογόνες ουσίες και δημιουργούν όρους ακόμα μεγαλύτερης διάδοσης της χρήσης ουσιών από ακόμα περισσότερους νέους, που συνθλίβονται κάτω από το βάρος της κρίσης».

Αλλα κουραγιο...



υσ Υπενθυμίζεται ότι η διεθνής εμπειρία σε Ευρώπη και Αμερική επιβεβαιώνει την αναποτελεσματικότητα των προγραμμάτων υποκατάστασης ως προς το στόχο απεξάρτησης, σε αντίθεση με τα «στεγνά» προγράμματα που όχι μόνο κατάργησαν το μύθο πως ο τοξικομανής δε θεραπεύεται, αλλά στη χώρα μας έχουν να επιδείξουν αξιοζήλευτα ποσοστά επιτυχίας (στο 70% φτάνει στην απεξάρτηση). Ολα τα υποκατάστατα (μεθαδόνη, βουπρενορφίνη είναι και αυτά εξαρτησιογόνα) έχουν δράση μόνο απέναντι στη χρήση ηρωίνης και όχι της πολυτοξικομανίας, της παράλληλης δηλαδή κατανάλωσης διαφόρων ουσιών που είναι το κυρίαρχο φαινόμενο (80%). Η χορήγηση υποκαταστάτων είναι συνδεδεμένη με μεγάλο αριθμό θανάτων (π.χ. για το 44% των θανάτων από ναρκωτικά στη Δανία ευθύνεται η μεθαδόνη).

ΑΓΑΝΤΑ...

Οι γενικοί άξονες της Παιδείας πρέπει να είναι, επιγραμματικά:

Η Ανώτατη Εκπαίδευση είναι αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν, σύγχρονη, υψηλού επιπέδου, με δημοκρατική λειτουργία, χωρίς σχολές και τμήματα πολλών κατηγοριών, ταχυτήτων, ακαδημαϊκών επιπέδων, επαγγελματικών προοπτικών, χωρίς οικονομικά εμπόδια πρόσβασης σε αυτήν.

Χρηματοδότηση του συνόλου των εκπαιδευτικών και ερευνητικών αναγκών αποκλειστικά από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Τμήματα συγκροτούνται ανά επιστημονικό αντικείμενο.

Το περιεχόμενο και η οργάνωση των προγραμμάτων σπουδών τους εισάγουν τους φοιτητές στις βασικές αρχές της έρευνας, παρέχουν επιστημονική ειδίκευση και πλήρη επαγγελματική επάρκεια με την απόκτηση του πτυχίου, σε ενιαίο κύκλο προπτυχιακών σπουδών.

Μεταπτυχιακές σπουδές, ενιαίες ανά επιστημονικό αντικείμενο, που οδηγούν στην παραγωγή νέας γνώσης και καταλήγουν αποκλειστικά σε διδακτορικό δίπλωμα.

Κατάργηση του αναχρονιστικού - αντιεπιστημονικού διαχωρισμού σε πανεπιστημιακή και μη πανεπιστημιακή - τεχνολογική ανώτατη εκπαίδευση.

Καθιέρωση ενιαίου βασικού δωδεκάχρονου υποχρεωτικού σχολείου για τη διεύρυνση της γενικής εκπαίδευσης, ώστε να πάψει η πρόωρη επαγγελματική επιλογή και εκπαίδευση, πριν τη συμπλήρωση του σύγχρονου μορφωτικού έργου του σχολείου και την ενηλικίωση του νέου ανθρώπου.

Σχολείο που θα βοηθά τους μαθητές να κατανοήσουν τους νόμους της φύσης και της κοινωνικής ζωής, τη θέση και το ρόλο τους μέσα σ' αυτή.

Μετά από τη δωδεκάχρονη υποχρεωτική γενική εκπαίδευση, ανάπτυξη ενός αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν συστήματος επαγγελματικών σχολών ενταγμένων στο εκπαιδευτικό σύστημα, για όσα επαγγέλματα δε χρειάζονται πανεπιστημιακές σπουδές.

Επαναπροσδιορισμός της έρευνας, ώστε η αποστολή της να υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες και να μην καθορίζεται από τα ιδεολογικά, πολιτικά, οικονομικά συμφέροντα των επιχειρηματιών.

Χρηματοδότησή της από τον κρατικό προϋπολογισμό για να καλύπτονται με επάρκεια όλοι οι τομείς της και να συμμετέχει σ' αυτήν το σύνολο των ιδρυμάτων και ερευνητών.

Θωράκιση του δημόσιου χαρακτήρα του πανεπιστημίου με επαρκείς αμοιβές των λειτουργών του, που ταυτόχρονα θα έχουν ως πλήρη και αποκλειστική απασχόληση την ενασχόληση με την επιστημονική έρευνα και διδασκαλία, χωρίς να υποβάλλονται σε εκβιασμούς για να γίνουν επιχειρηματίες ή υπεργολάβοι και υπάλληλοι επιχειρηματικών συμφερόντων.

Απάλειψη κάθε δυνατότητας επιχειρηματικής δραστηριότητας και δημιουργίας εταιρειών οποιοδήποτε τύπου (κερδοσκοπικές, εμπορικές, τεχνοβλαστοί, ΙΕΚ, ΚΕΚ κλπ) είτε από τα ίδια τα πανεπιστήμια, είτε από μέλη ΔΕΠ.

Κατάργηση κάθε είδους διδάκτρων, εξασφάλιση δωρεάν συγγραμμάτων, σίτισης, στέγασης όλων των φοιτητών.

Παροχή υποτροφιών για όλους τους υποψήφιους διδάκτορες.


Νέα πεδία κερδοφορίας για το κεφάλαιο

Το τεράστιο ενδιαφέρον του κεφαλαίου για επενδύσεις στο χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης έχει εκδηλωθεί επίσημα τόσο με τις αποφάσεις της ΕΕ για τον ευρωπαϊκό χώρο της ανώτατης δημόσιας και ιδιωτικής εκπαίδευσης, όσο και με τις αποφάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) για την «απελευθέρωση της αγοράς της ανώτατης εκπαίδευσης».

Παράλληλα, καθώς το εκπαιδευτικό σύστημα ήταν πάντα συνδεδεμένο με την οικονομία, οι αναδιαρθρώσεις της καπιταλιστικής οικονομίας και οι ανάγκες αύξησης της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του ευρωπαϊκού κεφαλαίου απαιτούν αναδιαρθρώσεις και στην Ανώτατη Εκπαίδευση.

Εκεί αποβλέπουν και όλες οι σχετικές ευρωπαϊκές αποφάσεις (της Μπολόνια και της Λισαβόνας, της Πράγας, του Βερολίνου κλπ).

Συνοπτικά:
Α) Η Ανώτατη Εκπαίδευση ανοίγει ένα νέο πεδίο επενδύσεων με αναμενόμενη υψηλή κερδοφορία (υψηλά δίδακτρα, κέρδη που θα προκύπτουν από τα ευρωπαϊκά και εθνικά προγράμματα κατάρτισης κλπ).

Β) Επιχειρείται επιτάχυνση του επιχειρηματικού μετασχηματισμού των δημόσιων πανεπιστημίων και υποταγής τους στους νόμους της αγοράς και τις επιχειρήσεις - χορηγούς.
Η συνεχιζόμενη υποβάθμιση των δημόσιων ΑΕΙ (αποτέλεσμα κυρίως του δραματικού περιορισμού των δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση και της πολιτικής ίδρυσης πλήθους νέων τμημάτων) χρησιμοποιείται ως άλλοθι για την υποστήριξη των ιδιωτικών ΑΕΙ και την επιχειρηματικοποίηση των δημόσιων.

Γ) Θα κυριαρχεί η ΠΩΛΗΣΗ φθηνής κατάρτισης στη μεγάλη μάζα των φοιτητών, ενώ επιστημονική εκπαίδευση υψηλού επιπέδου θα παρέχεται στους λίγους, που θα έχουν να πληρώσουν το αντίστοιχο αντίτιμο.
Οι νέοι θα μαθαίνουν ό,τι είναι απολύτως απαραίτητο για τη λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας.

Δ) Από την Ανώτατη Εκπαίδευση αποφοιτούν τόσο τα στελέχη της καπιταλιστικής οικονομίας και πολιτικής όσο και η μεγάλη μάζα των μισθωτών επιστημόνων, το επιστημονικό προλεταριάτο.
Παρά τον επιχειρηματικό μετασχηματισμό των κρατικών πανεπιστημίων, το πανεπιστημιακό κίνημα κρατάει κάποιες κατακτήσεις, όπως η ακαδημαϊκή ελευθερία, το άσυλο, η ελεύθερη διακίνηση ιδεών, η συλλογικότητα και η συνδικαλιστική και πολιτική οργάνωση και δράση.
Στοιχεία που όμως είναι ασύμβατα με το ιδιωτικό πανεπιστήμιο.
Με τις νέες αλλαγές, ο αυριανός επιστήμονας θα εκπαιδεύεται σε ένα καθεστώς, όπου το διευθυντικό δικαίωμα και οι νόμοι προστασίας των επενδύσεων και της εξασφάλισης των κερδών του κεφαλαιοκράτη είναι πάνω από ανθρώπινα δικαιώματα, θα εκπαιδεύεται να σέβεται και να υποτάσσεται στην επιχείρηση που θα εργάζεται, χωρίς την εμπειρία της συλλογικής διεκδίκησης των δικαιωμάτων του.

Ε) Η ουσία των αναδιαρθρώσεων/αλλαγών στην Ανώτατη Εκπαίδευση είναι η προσπάθεια να προσαρμοστεί στις αντιδραστικές αλλαγές που προωθούνται στις εργασιακές σχέσεις (ελαστικές σχέσεις εργασίας, ανασφάλιστη εργασία, κατάργηση της πληρωμής υπερωριών, γενίκευση της απλήρωτης εργασίας των νέων επιστημόνων για την απόκτηση επαγγελματικής πείρας, αλλαγή επαγγέλματος 6-7 φορές στη διάρκεια της ενεργού οικονομικής ζωής κλπ) με στόχο τη δημιουργία μιας στρατιάς ευέλικτου και ευκίνητου εργατικού δυναμικού ανώτερου μορφωτικού επιπέδου, που θα είναι προσαρμόσιμο στις συνεχείς αλλαγές.

Σαν αποτέλεσμα, η απελευθέρωση της αγοράς της Ανώτατης Εκπαίδευσης θα διευρύνει το ταξικό χάσμα ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς, θα διευκολύνει την ιδεολογική και πολιτική κυριαρχία του κεφαλαίου στην κοινωνία και την επίθεση στα εργασιακά, κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα.


Κατεδαφίζουν ό,τι έχει απομείνει από το δημόσιο χαρακτήρα της Ανώτατης Εκπαίδευσης

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κινούμενη στις παραπάνω κατευθύνσεις, συνεχίζει το έργο της κυβέρνησης της ΝΔ αποφασισμένη να κατεδαφίσει ό,τι έχει απομείνει από το δημόσιο χαρακτήρα της Ανώτατης Εκπαίδευσης.

Ο νέος νόμος πλαίσιο επιχειρεί να εφαρμόσει το σύνολο των αντιδραστικών κατευθύνσεων που χρόνια τώρα επεξεργάζονται και δρομολογούν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ - ΝΔ μαζί με την ΕΕ προκειμένου να προσαρμόσουν την Ανώτατη Εκπαίδευση στις απαιτήσεις και τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων.

Εκπαίδευση και Ερευνα θα υπηρετούν αποκλειστικά την κερδοφορία και την ισχυροποίηση των μονοπωλίων, με καταστροφικές συνέπειες για το δικαίωμα των παιδιών των λαϊκών στρωμάτων στη μόρφωση, αλλά και για το λαό συνολικά.

Ο νέος νόμος πλαίσιο, που ετοιμάζει η κυβέρνηση, είναι ένας νόμος προσαρμοσμένος στη ζούγκλα της καπιταλιστικής αγοράς, σε συνθήκες κρίσης.

Σύμφωνα με το προσχέδιο νόμου για την οργάνωση της Ανώτατης Εκπαίδευσης:
Θεσμοθετούνται 3 κύκλοι σπουδών, μονοετή και διετή προγράμματα σπουδών, προγράμματα κατάρτισης - διά βίου εκμετάλλευσης.

Με τον τρόπο αυτό δημιουργούνται πτυχία πολλών ταχυτήτων, ενώ παράλληλα το πτυχίο αποσυνδέεται πλήρως από το επάγγελμα.

Για την πλειοψηφία των σπουδαστών προορίζονται μόνο ταχύρρυθμες καταρτίσεις, ακόμα και μονοετείς, που θα αξιολογούνται και θα πιστοποιούνται από τα μονοπώλια, με άξονα την κερδοφορία και ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου, την παραγωγή εργατικού δυναμικού με μισθούς Κίνας και Αφρικής.

Προγράμματα σπουδών θα «στήνονται» και θα καταργούνται, θα χρηματοδοτούνται ανάλογα με τα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς των μεγάλων επιχειρήσεων.

Η οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια των σχολών, οι εμπορικές συμφωνίες με τις επιχειρήσεις είναι το χαλί για να εισβάλουν πιο βίαια τα μονοπώλια στη δομή και στο περιεχόμενο, σε κάθε λειτουργία της Ανώτατης Εκπαίδευσης.

Γενικεύεται το καθεστώς των συμβασιούχων διδασκόντων, που θα υπογράφουν συμβάσεις χωρίς δυνατότητα ανανέωσης.

Η αξιολόγηση από τις επιχειρήσεις, με όρους ανταποδοτικότητας, θα είναι ο μοχλός για την κατάργηση της μονιμότητας, τη μείωση μισθών για το εκπαιδευτικό και λοιπό προσωπικό.

Η επιχειρηματική λειτουργία των ΑΕΙ βαθαίνει ακόμη περισσότερο με την ολοκληρωτική παράδοση των υποδομών, της φοιτητικής μέριμνας (εστίες, λέσχες κλπ) σε ιδιώτες που θα πουλούν υπηρεσίες στους φοιτητές, εξωθώντας τη φτωχή λαϊκή οικογένεια να χώσει ακόμα πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη, για να σπουδάσουν τα παιδιά της.

Η διοίκηση των ΑΕΙ ανατίθεται με πλήρεις αρμοδιότητες στο συμβούλιο του Ιδρύματος, με συμμετοχή καθηγητών, που θα εγκρίνει τις χρηματοδοτήσεις, τις επιχειρηματικές δράσεις των Ιδρυμάτων, θα επιλέγει ακόμα και τον πρύτανη.

Δρομολογείται ισχυρή αντιδραστική παρέμβαση και στο φοιτητικό κίνημα, στις δομές και στα συλλογικά του όργανα, καθιερώνοντας το ενιαίο ψηφοδέλτιο για την εκλογή φοιτητή στο συμβούλιο διοίκησης.

Καταργείται το άσυλο.

Εν κατακλείδι, με το νέο νόμο πλαίσιο πλήττονται το επίπεδο και την ποιότητα των παρεχόμενων γνώσεων, συρρικνώνεται και υποβαθμίζεται το επιστημονικό δυναμικό της χώρας, ναρκοθετούνται οι αναπτυξιακές δυνατότητές της.

Αλλα κουραγιο...







υσ Πάλη και αντεπίθεση για να βάλουμε στη θέση της Παιδείας των μονοπωλίων την Παιδεία των πραγματικών λαϊκών αναγκών. Δράση και οργάνωση της πάλης τώρα, για να μην περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα και ο νόμος - πλαίσιο.
Κανένας διάλογος με την κυβέρνηση και την πλουτοκρατία. Οχι στους ψευτοδιαλόγους που στήνουν πρυτανικές αρχές, Σύγκλητοι και μεγαλοκαθηγητές.
Να μην περάσει ο νέος νόμος - πλαίσιο.
Ούτε ευρώ από την τσέπη των φοιτητών για σίτιση - στέγαση - μεταφορές - αναλώσιμα. Μηνιαίο επίδομα 600 ευρώ για όσους φοιτητές δεν τα βγάζουν πέρα.
Εξω οι επιχειρήσεις από τις Σχολές, την έρευνα, καμιάς μορφής ιδιωτικοποίηση.
Το πτυχίο μοναδική προϋπόθεση για το επάγγελμα. Μόνιμη - σταθερή δουλειά για όλους.
Σταθερή και μόνιμη, αποκλειστική απασχόληση του εκπαιδευτικού προσωπικού. Μονιμοποίηση τώρα όλων των συμβασιούχων.
Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν μετά το Ενιαίο Δωδεκάχρονο Σχολείο. Δημόσιες Επαγγελματικές Σχολές μετά το 12χρονο σχολείο.

ΑΓΑΝΤΑ...


ΗΛΕΚΤΡΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Μια ηρωίδα του λαού μας

«Ηλέκτρα μας.
Η ώρα της λευτεριάς έφτασε, μα συ δε λείπεις.
Είναι τ' όνομά σου γραμμένο πλάι - πλάι
στ' όνομα της λευτεριάς
το αίμα σου μέσα στις φλέβες μας, η καρδιά σου
στην καρδιά μας»

Γ. Ρίτσος


«Ο κάτωθι υπογεγραμμένος ιατροδικαστής Πέτρος Τζαφέρης, μεταβάς σήμερον την 26ην Ιουλίου 1944 εις το ενταύθα νεκροτομείον, ενήργησα λεπτομερή αυτοψίαν και νεκροψίαν επί του πτώματος αγνώστου γυναικός ετών 39 περίπου.

Πληροφορίαι: Μετεφέρθη διά του υπ' αριθμ. 375 εγγράφου του Σταθμού Α` Βοηθειών, παραληφθείσα εκ του ξενοδοχείου "Κρυστάλ".

Νεκροψία: Το τριχωτόν της κεφαλής έχει αποκοπή ατέχνως και ανωμάλως διά μαχαιριδίου. Κατά το πρόσθιον τμήμα της κόμης παρατηρείται φρύξις των τριχών.
Από της ρινός και του στόματος φαίνεται έρευσεν αίμα.
Από της μιας μασχάλης προς την ετέραν διά του στήθους και συνεχιζόμενα όπισθεν του κορμού υπάρχουσι δύο παράλληλα αποτυπώματα, δίδοντα την εντύπωσιν ότι παρήχθησαν εκ της πιέσεως χοντρού σχοινίου.
Φαίνεται ότι το σώμα της θανούσης απαιωρήθη εν ζωή διά των μασχαλών.
Κατά τους καρπούς των χειρών παρατηρούνται εντυπώματα εκ σχοινίου.
Κατά τη ράχιν της ρινός και αμφοτέρας τας παρειάς και τα βλέφαρα παρατηρούνται εκχυμώσεις κυανώδεις ως και εξοίδησις.
Οι χαρακτήρες δεικνύουσι ότι εγένετο συνεπεία γρονθοκοπημάτων.
Κατά τας οπισθίας επιφανείας αμφοτέρων των βραχιόνων παρατηρούνται εκχυμώσεις.
Κατά τους γλουτούς, μηρούς, κνήμας και άκρους πόδας, υπάρχουσι εκχυμώσεις συρρέουσαι ταινιοειδείς, χρώματος κυανώδους, λίαν πυκναί και έντονοι.
Κατά τα κατώτερα των κνημών και άκρους πόδας, παρατηρείται εξοίδωσις κυανού βαθμού. Αι εκχυμώσεις αύται ως και οι των βραχιόνων, παρήχθησαν κατόπιν δράσεων σκληρών και αμβλέων οργάνων (μαστιγίων, βουνεύρων, πλεκτού σύρματος, σχοινίου, αλύσεως κλπ.), βιαιότατα κατενεχθέντων.
Το τριχωτόν του εφηβαίου παρουσιάζει φρύξιν των τριχών.
Κατά τη ραχιαίαν επιφάνειαν του αριστερού άκρου του ποδός παρατηρείται έγκαυμα δευτέρου βαθμού εκτάσεως ταλλήρου.
Κατά τη μετατάρσιον χώραν του αυτού ποδός έτερον έγκαυμα δίδον όμως τους χαρακτήρας του μετά θάνατον γενομένου.
Αι τρίχες των μηρών και κνημών παρουσιάζουν φρύξιν.
Φαίνεται ότι εγκαύματα και φρύξις οφείλονται εις επίθεσιν κατ' αυτά ανημμένων σιγαρέτων.
Η διάνοιξις των μαλακών μορίων της κεφαλής έδειξεν εκχυμώσεις κατ' αυτά.
Η διάνοιξις της κρανιακής κάμψης έδειξεν οίδημα της λεπτής μήνιγγος και διεύρυνσιν των αγγείων αυτής.
Ο στόμαχος περιείχε τροφάς εξ άρτου και ντομάτας.

Συμπέρασμα: Επί του πτώματος βεβαιούνται κακώσεις προκληθείσαι εκ μαστιγώσεως ήτις εγένετο διά διαφόρων οργάνων (μαστιγίου, βουνεύρου, αλύσεως, πλεκτού σύρματος), άτινα έδρασαν αλλεπαλλήλως και βιαιότατα, ως και κακώσεις εξ απαιωρήσεως από των μασχαλών, επίσης εγκαύματα εν ζωή και μετά θάνατον γενόμενα.
Ο θάνατος οφείλεται κυρίως εις τας κακώσεις καθ' όσον τα εγκαύματα είναι μικράς εκτάσεως.

Σημείωσις: Η ταυτότης της θανούσης εξηκριβώθη υπό της Σημάνσεως, ένθα ήτο σεσημασμένη ως κομμουνίστρια υπ' αριθ. 59953. Το πτώμα ανήκε εις την Αποστόλου Ηλέκτραν του Νικολάου».

Παραθέσαμε ολόκληρη την ιατροδικαστική έκθεση γύρω από τις συνθήκες θανάτου της ηρωικής αυτής γυναίκας, της κομμουνίστριας Ηλέκτρας Αποστόλου, δεδομένου ότι δεν μπορεί καμία άλλη περιγραφή να περιγράψει με μεγαλύτερη ακρίβεια το μαρτύριό της.

Ενα μαρτύριο που είχε και συνέχεια, παρόλο που συνηθίζεται ο θάνατος να προκαλεί το στοιχειώδη σεβασμό των ζωντανών στους νεκρούς: Την επομένη, 27 Ιουλίου 1944, το πτώμα της Ηλέκτρας Αποστόλου βρέθηκε πεταμένο στους δρόμους της Αθήνας.

Φαίνεται πως το μίσος των ελληνόφωνων και γερμανόφωνων αρχών κατοχής απέναντι στους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης δε σταματούσε με το θάνατο.

Πόσο μάλλον, όταν αυτοί οι αγωνιστές είχαν επιδείξει κι έναν ξεχωριστό ηρωισμό. Ποια, όμως, ήταν τούτη εδώ η αγωνίστρια, που συγκέντρωσε πάνω της τόσο μένος;

Ξεχωριστή κομμουνίστρια
Η Ηλέκτρα Αποστόλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1912 και σε ηλικία 14 χρονών, το 1926, οργανώθηκε στην ΟΚΝΕ.
Υπάρχουν, όμως, και μαρτυρίες που λένε πως με το λαϊκό κίνημα συνδέθηκε το 1925, όταν ήταν 13 ετών.

Η Μέλπω Αξιώτη, για παράδειγμα, περιγράφει ως εξής το πολιτικό βάπτισμα της νεαρής κομμουνίστριας: «Στα 1925, τότε που το ΚΚΕ έμπαινε μέσα στο στίβο της εθνικής ζωής κι άρχιζε τη μεγάλη πορεία του, μια μέρα σ' έναν κεντρικό δρόμο της Αθήνας στεκόταν ένα κοριτσάκι με δύο μαύρες κοτσιδούλες κι ένα κολλαριστό άσπρο φουστανάκι κι έριχνε κρυφές ματιές τριγύρω.

"Βρε τι κάνεις εδώ;", της λέει ένας γνωστός που περνά και που ήξερε καλά την οικογένεια.
"Σουτ, του γνέφει η μικρή, μην πεις τίποτα στο σπίτι. Μοιράζω προκηρύξεις".

Από τότε αρχίζει η πολιτική δράση της Ηλέκτρας Αποστόλου.

Ηταν τότε 13 χρονών.

Καταγόταν από αστική οικογένεια.

Μα, από μικρό παιδί είχε προσέξει τη φτώχεια και την αδικία που υπάρχει στον κόσμο, και το μυαλό της άρχισε να ψάχνει για να καταλάβει τις αιτίες που χώριζαν την κοινωνία στα δύο, και τον τρόπο για να λείψουν οι αδικίες».

Τα ίδια υποστηρίζει πάνω - κάτω και ο Ν. Κιτόπουλος, προσθέτοντας πως το οικογενειακό της περιβάλλον οδήγησε την Ηλέκτρα στην ανάγκη να συγκρουστεί μαζί του και στο τέλος, σε ηλικία 18 ετών, να φύγει από το σπίτι της.


Εν πάση περιπτώσει, η Ηλέκτρα πολύ γρήγορα έγινε από τα πιο δραστήρια στελέχη της ΟΚΝΕ στην πρωτεύουσα, ενώ το 1930 αναδείχτηκε μέλος της καθοδήγησης της ΟΚΝΕ Αθήνας και, ταυτόχρονα, έγινε μέλος του ΚΚΕ.

Στα 1933 διηύθυνε την εφημερίδα της ΟΚΝΕ «ΝΕΟΛΑΙΑ», είχε υπό την ευθύνη της το τμήμα της εργαζόμενης νεολαίας και ανέπτυξε ξεχωριστή δραστηριότητα στην οργάνωση της αντιφασιστικής πάλης του λαού, όπου το ΚΚΕ είχε ρίξει ιδιαίτερο βάρος.

Ηταν τέτοια η δράση της Ηλέκτρας στον τομέα αυτό, που πήρε μέρος στο Παγκόσμιο Αντιφασιστικό και Αντιπολεμικό Συνέδριο Γυναικών, που έγινε στο Παρίσι, ως επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας.

Το 1935 πήρε μέρος στο 6ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς Νέων (ΚΔΝ), εκπροσωπώντας μαζί με άλλους Ελληνες νεολαίους την ΟΚΝΕ.

Σύμφωνα, μάλιστα, με τον Β. Μπαρτζιώτα, ο ίδιος και η Ηλέκτρα έμειναν για ένα διάστημα στη Μόσχα, αυτός ως εκπρόσωπος της ΟΚΝΕ στην ΚΔΝ κι εκείνη ως βοηθός του.

«Χρησιμοποιήσαμε - γράφει ο Β. Μπαρτζιώτας - το διάστημα αυτό για να πλουτίσουμε τις θεωρητικές μας γνώσεις και ν' αφομοιώσουμε την πλούσια ενιαιομετωπική πείρα του διεθνούς κινήματος νέων».

Οταν γύρισε στην Ελλάδα, η Ηλέκτρα έγινε μέλος του Γραφείου της ΚΕ της ΟΚΝΕ.

Για την επαναστατική της δράση, φυλακίστηκε και εξορίστηκε πολλές φορές.

Η Μεταξική Δικτατορία την έκλεισε στις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ κι όταν αποφυλακίστηκε πέρασε στην παρανομία και στάλθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου ανέλαβε γραμματέας του Γραφείου της ΟΚΝΕ Μακεδονίας - Θράκης.

Το 1939, όμως, συλλήφθηκε και στάλθηκε εξορία στην Ανάφη.

Σύμφωνα, όμως, με τον Κ. Μπίρκα, η Ηλέκτρα έφτασε εξόριστη στην Ανάφη «μια μέρα του Ιούλη του 1938».

Τέλος πάντων, λίγο πριν εξοριστεί στην Ανάφη, κατά τη μεταγωγή της, γέννησε στο κρατητήριο την κόρη της.

Το Σεπτέμβρη του 1942, η Ηλέκτρα δραπέτευσε από το Τμήμα Μεταγωγών Αθήνας.

Σύμφωνα με μαρτυρίες ανθρώπων που τη γνώρισαν, η ίδια περιέγραφε ως εξής εκείνη τη δραπέτευσή της: «Απ' τό νησί (σ.σ. απ' την Ανάφη) έκανα αίτηση, σε συνεννόηση με την ομάδα, να μεταφερθώ στο νοσοκομείο για εγχείρηση στο στομάχι.

Υστερ' από πολλά, η αίτησή μου έγινε δεκτή και μ' έφεραν συνοδεία με το παιδί μου στο Τμήμα Μεταγωγών της Αθήνας.

Εκεί περίμενα μερικές μέρες για να αδειάσει θέση στο Νοσοκομείο.

Οσο περνούσαν οι μέρες, τόσο το αποφάσιζα να το σκάσω από κει μέσα, παρόλο που 'χαμε πει να το σκάσω απ' το νοσοκομείο...

Ζητάω από κάτι γυναίκες της Εθνικής Αλληλεγγύης να μου φέρουν ένα παλιοφούστανο κι ένα τσεμπέρι και αφού μου τα 'φεραν, τους παραδίδω το παιδί.

Ολα τώρα τα 'χα έτοιμα και περίμενα.

Τ' απόγευμα, μόλις άρχισε να σουρουπώνει, κάθισα στη συνηθισμένη μου θέση στο κατώφλι του κρατητηρίου.

Τέτοια ώρα, μου άνοιγαν λίγο κάθε βράδυ για να πάρω αέρα.

Εκανα την άρρωστη και την αδιάφορη και δεν κοιτούσα καθόλου το σκοπό.

Μόλις σουρούπωσε, περνάει κατά τύχη ένας χωροφύλακας και μου δίνει μια τσανάκα με μακαρόνια να του τα φυλάξω, ώσπου να γυρίσει.

Απ' τον ουρανό τα γύρευα και μου 'ρθαν στη γη.

Κοιτάω να δω τι γίνεται ο σκοπός.

Είχε γυρίσει την πλάτη του και κουβέντιαζε με μια γυναίκα.

Πετιέμαι σαν αστραπή μέσα στο κρατητήριο, αλλάζω βιαστικά, βάζω το τσεμπέρι στο κεφάλι, παίρνω την τσανάκα με τα μακαρόνια στο χέρι και δρόμο για την έξοδο.

Περνάω την αυλή χωρίς να βιάζομαι και φτάνω στο σκοπό της μεγάλης σιδερένια πόρτας.

"Καληνύχτα" του λέω.

"Καληνύχτα κυρά μου", απαντάει.

Εγινε, όπως είχα υπολογίσει.

Με πέρασε για μία απ' τις καθαρίστριες.

Βγαίνω στο δρόμο και περπατάω σιγά - σιγά, ώσπου να στρίψω τη γωνιά.

Μόλις έστριψα, παρατάω τα μακαρόνια σ' ένα πεζούλι και το βάζω στα πόδια, ώσπου χάθηκα μέσα στο πλήθος».

Αμέσως μετά τη δραπέτευσή της, η Ηλέκτρα ανέλαβε την καθοδήγηση της οργάνωσης «Λεύτερη Νέα» και με την ίδρυση της ΕΠΟΝ έγινε μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της.

Στη συνέχεια, πέρασε στην κομματική δουλιά κι έγινε μέλος της καθοδήγησης και υπεύθυνη της διαφώτισης της ΚΟΑ.

Ηταν η επικεφαλής της ομάδας που έφτιαχνε το έντυπο προπαγανδιστικό υλικό στην Αθήνα, βοηθώντας τις μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις κατά των κατακτητών.

Η Ηλέκτρα συλλήφθηκε από την Ειδική Ασφάλεια - που έδρευε στο ξενοδοχείο «Κρυστάλ» - στις 25 Ιουλίου του 1944, βασανίστηκε απάνθρωπα και δολοφονήθηκε.

Δολοφόνοι της, όπως αποκάλυψε μετά την απελευθέρωση ο «Ριζοσπάστης», ήταν ο Λάμπου, που αργότερα έγινε υποστράτηγος Χωροφυλακής με συνεργάτες τον Παρθενίου, ένα κατακάθι της κοινωνίας, και τον Μηνά Καθρέπτη (δεξί χέρι του Παρθενίου), χαρακτηριστική περίπτωση κτηνανθρώπου.

Η Ηλέκτρα, ως κομμουνίστρια, λαϊκή αγωνίστρια και πατριώτισσα, κράτησε υπέροχη στάση απέναντι στους βασανιστές της.

«Από άνθρωπο του ΕΛΑΣ που είχαμε και μέσα στην "Ειδική Ασφάλεια" - γράφει ο Β. Μπαρτζιώτας - μάθαμε για τα βασανιστήρια και την ηρωική στάση της αξέχαστης Ηλέκτρας μας...

Η ηρωική μας Ηλέκτρα απαντούσε αγέρωχα στις ερωτήσεις των βασανιστών της:
- Από πού είσαι;
- Από την Ελλάδα!
- Πού κατοικείς;
- Στην Ελλάδα!
- Πώς σε λένε;
- Είμαι Ελληνίδα!
- Ποιοι είναι οι συνεργάτες σου;
- Ολοι οι Ελληνες!».

Ιερό σύμβολο του λαού και του Κόμματος

Αυτή ήταν η Ηλέκτρα Αποστόλου κι έτσι θα τη γνωρίζουν όλες οι επόμενες γενιές των Ελλήνων και των κομμουνιστών.

Στο τελευταίο τεύχος της ΚΟΜΕΠ πριν την απελευθέρωση, η Αύρα Παρτσαλίδου έχει ένα άρθρο για την Ηλέκτρα, όπου, μεταξύ άλλων, γράφει: «Το παραμορφωμένο, καμένο σώμα της Ηλέκτρας υψώνεται σαν φοβερό σύμβολο της ανεξάντλητης δύναμης του λαού και του Κόμματός του - του ΚΚΕ - της απέραντης αφοσίωσης των μελών του στην υπόθεση του ελληνικού λαού.
Είναι το σύμβολο χιλιάδων Ελλήνων, που πέθαναν κάτω από τα βόλια των φασιστών κατακτητών και των ντόπιων υπηρετών τους.
Είναι το σύμβολο της ελληνικής λευτεριάς που ζυγώνει...
Μέσα απ' το καμένο κορμί της Ηλέκτρας, μέσ' απ' τη στάχτη της, ξαναγεννιούνται χιλιάδες καινούριοι αγωνιστές.
Μέσ' απ' τα ματωμένα κορμιά της ατέλειωτης στρατιάς των ηρώων μας, γεννιέται η λεύτερη, λαοκρατούμενη Ελλάδα».

Σ' ένα άλλο άρθρο της, γραμμένο στα χρόνια του εμφυλίου πολέμου, η Αύρα Παρτσαλίδου σημειώνει για την Ηλέκτρα: «Με την ηρωική της ζωή και το μαρτυρικό της θάνατο, έγινε το σύμβολο της μαχόμενης γυναίκας του τόπου μας...
Τώρα η Ηλέκτρα είναι μια μεγάλη ηρωίδα.
Τ' όνομά της έχει φτάσει μακριά, πέρα απ' τα σύνορα της πατρίδας μας.
Τη διεκδικούν οι αγωνιζόμενες γυναίκες όλου του κόσμου σαν ηρωίδα του παγκόσμιου γυναικείου κινήματος.
Αν μπορούσαν οι νεκροί να μιλήσουν, η Ηλέκτρα θα μας έλεγε σεμνά και με την απλότητα που τη χαρακτήριζε: ''Τέτοια έγινα, γιατί τέτοια μ' έκανε το κόμμα μου''.

Αλλα κουραγιο...






υσ ΗΛΕΚΤΡΑ!

«Φέρνουμε τη φωτιά που σ’ έκαψε
ορθόφλογη που σ’ έκανε λαμπάδα
και πια δεν σβύστη. Έγινε ήλιος μεγαλόφωτος
κι’ αστράφτει μέσαμας κι απάνω στην Ελλάδα!»

Θ. Πιερίδης