Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011








ΑΓΑΝΤΑ...

Mega-ανθρωπισμός

Πραγματικά οργισμένοι οι συντελεστές του δελτίου ειδήσεων του MEGA τις προάλλες:
«Να βάλουμε τις φωνές;

Να αρχίσουμε να ουρλιάζουμε;» (!!!)
ρωτούσαν ο ένας τον άλλον εις επήκοον των τηλεθεατών τους.

Και τι ήταν αυτό που οδήγησε την κυρία Τρέμη, τον κ. Πρετεντέρη και τους υπολοίπους σε τέτοιο βρασμό και σύγχυση μέχρι του σημείου να απειλούν ότι θα αρχίσουν να ουρλιάζουν;

Μα το γεγονός της λεγόμενης «εφεδρείας».

Και πού το παράξενο, θα πείτε.

Σε αυτές τις περιπτώσεις κάθε άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του έχει το δικαίωμα να βάλει τις φωνές.

Μέχρι και υποχρέωση έχει να ουρλιάξει, όταν ακούει ότι πάνε να πετάξουν στο δρόμο 30.000 εργαζόμενους τώρα και 150.000 εντός τριετίας.

Πράγματι, έτσι θα έκανε κάθε άνθρωπος.

Μόνο που οι συντελεστές του MEGA, στο πλαίσιο - προφανώς - ενός άλλου τύπου ανθρωπιάς, δεν βγήκαν από τα ρούχα τους λόγω της εφαρμογής της «εφεδρείας».

Οχι.

Βγήκαν από τα ρούχα τους
επειδή - όπως είπαν - η κυβέρνηση δεν μπορεί να φέρει σε πέρας μια «πραγματική μεταρρύθμιση» (!),
επειδή - όπως είπαν - η «εφεδρεία» δεν προχωρά (!),
επειδή - όπως είπαν - η «εφεδρεία» ...μένει στα χαρτιά!

Ηθελαν δηλαδή να ουρλιάξουν όχι για την εφαρμογή της «εφεδρείας», αλλά από το φόβο τους, από την αγωνία τους, από τον «κίνδυνο» μήπως τελικά αποδειχτούν... ανίκανες οι κυβερνήσεις και δεν την εφαρμόσουν την «εφεδρεία»!


Αλλα κουραγιο...


υσ Κάπου εκεί - ομολογούμε - καταφύγαμε στο τηλεκοντρόλ.
Ακόμα και ο επαγγελματικός μας σαδομαζοχισμός έχει τα όριά του...

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ






ΑΓΑΝΤΑ...

Υπερδιπλασιάστηκε η χρήση κάνναβης σε μια οχταετία!

Ραγδαία είναι η αύξηση των ατόμων που αναφέρουν ως κύρια ουσία κατάχρησης την κάνναβη, αλλά και των ανθρώπων που ζητούν απεξάρτηση απ' αυτήν.

Η συντριπτική πλειοψηφία των χρηστών κάνουν παράλληλη χρήση ουσιών.

Σχεδόν ανύπαρκτα είναι τα ποσοστά των χρηστών που ολοκληρώνουν πρόγραμμα υποκατάστασης μεθαδόνης (5,5%), σε αντίθεση με τα «στεγνά» προγράμματα, όπου το 35% των ατόμων αποφοιτά «καθαρό» από ουσίες.

Τα παραπάνω είναι μόνο μερικά από τα στοιχεία που αφορούν το έτος 2010 και συμπεριλαμβάνονται στην «Ετήσια Εκθεση για την Κατάσταση του Προβλήματος των Ναρκωτικών και των Οινοπνευματωδών στην Ελλάδα», όπως παρουσιάστηκε χτες από την εκπρόσωπο του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά (ΕΚΤΕΠΝ), Μ. Τερζίδου.

Τη στιγμή που τα μέχρι τώρα στοιχεία, αλλά και όλοι οι σχετικοί δείκτες αναμένεται να αλλάξουν τα επόμενα χρόνια, καθώς το πρόβλημα θα επιδεινωθεί και θα πάρει και νέες διαστάσεις, η κυβέρνηση, αντί να ενισχύσει τον τομέα της Ερευνας, της Πρόληψης και της Απεξάρτησης, τινάζει στον αέρα το καθένα απ' αυτά περικόπτοντας επιχορηγήσεις και προσωπικό.

«Για το πρώτο 2μηνο του 2012 οι εργαζόμενοι στο ΕΚΤΕΠΝ θα δουλεύουν part time», ανακοίνωσε η Μ. Τερζίδου.
«Προσπαθήσαμε να γίνει η μικρότερη περικοπή για να επιτευχθεί το έργο σας», υπερασπίστηκε την κυβερνητική πολιτική η Μ. Μαλλιώρη, πρόεδρος του ΟΚΑΝΑ, και εναπόθεσε τα κονδύλια για τους φορείς στο χώρο αντιμετώπισης των εξαρτήσεων ...«στα έσοδα από τις κατασχέσεις που θα αποδίδονται στα υπουργεία Υγείας και Δικαιοσύνης»!

Είπε ότι στο νομοσχέδιο για την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών περιλαμβάνεται το νέο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα ναρκωτικά, ενώ υποστήριξε ότι με τροπολογία αναγνωρίζονται τα Κέντρα Πρόληψης, χωρίς όμως σε αυτή να αλλάζει το θεσμικό τους πλαίσιο που δημιουργεί πληθώρα προβλημάτων.

«Δεν ξέρουμε ποια θα είναι η επιχορήγηση για το 2012, δεν μπορεί να γίνει κανένας προγραμματισμός.
Αυτό δεν είναι στρατηγική», είπε ο διευθυντής του ΚΕΘΕΑ, Χ. Πουλόπουλος, και πρόσθεσε: «Να ξεκαθαρίσουμε τι είναι θεραπεία και τι όχι.
Στα "στεγνά" θεραπευτικά προγράμματα έχουμε 100% αποχή απ' όλα τα ναρκωτικά.
Να γίνει κατηγοριοποίηση αυτών των προγραμμάτων και να δούμε τι προσφέρει η κάθε υπηρεσία.
Η part time εργασία θα έχει επιπτώσεις στο έργο του ΕΚΤΕΠΝ στην καταγραφή του προβλήματος».

Ενδεικτικά αναφέρονται μερικά από τα στοιχεία που δόθηκαν χθες και επιβάλλουν την ενίσχυση κάθε κρίκου (έρευνα, πρόληψη, απεξάρτηση, κοινωνική επανένταξη) που αφορά την τοξικοεξάρτηση, και παράλληλα επιβεβαιώνουν ότι «ο διαχωρισμός σε ουσίες είναι πλαστός.

Δε πρέπει να τρέχουμε πίσω από την ηρωίνη», όπως είπε χαρακτηριστικά η Μ. Τερζίδου.
Από το 2002 μέχρι το 2010 καταγράφεται η μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση στον αριθμό των ατόμων που αναφέρουν ως κύρια ουσία κατάχρησης την κάνναβη και την κοκαΐνη ή κρακ.

Ειδικότερα, η κάνναβη κατέγραψε αύξηση κατά 139% και η κοκαΐνη ή κρακ κατέγραψε αύξηση κατά 437%.

Μεταξύ 2009 και 2010 ο αριθμός των ατόμων που εντάχθηκαν σε προγράμματα για προβλήματα από ηρωίνη ή άλλα οπιοειδή παρέμεινε σταθερός, ενώ αύξηση κατά 19,4% παρουσίασε ο αριθμός των ατόμων που εντάχθηκαν σε προγράμματα απεξάρτησης για προβλήματα από κάνναβη.

Στην πλειονότητά τους οι χρήστες (80,9%) ανέφεραν την κάνναβη ως ουσία πρώτης χρήσης με μέσο όρο ηλικίας τα 15,9 έτη.

Μεταξύ 2002 και 2010, η κάνναβη παραμένει η ουσία με την οποία τα άτομα κατά κανόνα ξεκινούν την παράνομη χρήση.

Μάλιστα, το ποσοστό της αυξάνεται από 76,6% το 2002 σε 80,9% το 2010.

Αλλα κουραγιο...



υσ «Η κάνναβη είναι εθιστική και προκαλεί ακόμη και σχιζοφρένεια σε όποιον κάνει κατάχρηση»

«Δυστυχώς οι πολιτικοί που μας κυβερνούν σήμερα έχουν παραμείνει στη λογική ότι η κάνναβη δεν είναι εθιστική. Ομως εκατοντάδες επιστημονικές έρευνες αναφέρονται στην εθιστική δράση της ουσίας. Το χάσις προκαλεί ακόμη και σχιζοφρένεια, εάν γίνεται παρατεταμένη χρήση του. Εάν ψηφιστεί αυτό το νομοσχέδιο, ουσιαστικά δημιουργείται μια νέα γενιά ναρκομανών. Είναι εγκληματικό αυτό που πάνε να κάνουν. Ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει ότι η κάνναβη είναι ένα σκληρό ναρκωτικό.

Αξίζει να τονιστεί ότι η μακροχρόνια χρήση της προκαλεί συναισθήματα άγχους και βαριάς κατάθλιψης, επηρεάζει την ικανότητα οδήγησης και έχει αρνητικές συνέπειες στην ανάπτυξη του εμβρύου (για τις εγκύους).
Επίσης επηρεάζει τη σκέψη, τα συναισθήματα και τις αισθήσεις του ανθρώπου. Μπορεί να προκαλέσει διάφορες ψυχικές ασθένειες, όπως φοβίες και μανιοκατάθλιψη, ενώ αποτελεί ένα σκαλοπάτι για τη χρήση και άλλων σκληρών ναρκωτικών, όπως η ηρωίνη.

Επιπλέον, έχει επιπτώσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα, επηρεάζει τη γονιμότητα και οδηγεί σε απάθεια και χάσιμο του ενδιαφέροντος για την ίδια τη ζωή».

Κωνσταντίνος Αλεξανδρόπουλος,
(Διευθυντής της Ψυχιατρικής Κλινικής του νοσοκομείου Ευαγγελισμός)

Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011






ΑΓΑΝΤΑ...


Μόνιμος εφιάλτης για τις εργαζόμενες γυναίκες

Ολο και πιο μαζικές διαστάσεις αποκτά στο έδαφος της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης το φαινόμενο της ανεργίας.

Με βάση τα τελευταία στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ΕΛΣΤΑΤ και αφορούν το Σεπτέμβρη, το ποσοστό της ανεργίας άγγιξε το 17,5% και όσον αφορά τις γυναίκες το 21%, με άλλα λόγια η ανεργία χτυπά 1 στις 5 γυναίκες.

Δραματική είναι η κατάσταση για τους νέους που αντιμετωπίζουν ποσοστά ανεργίας της τάξης του 46,4% και 24,5% στις ηλικίες 15 - 24 και 25 - 34 ετών αντίστοιχα.

Τα στοιχεία, βέβαια, αυτά, όπως και οι προβλέψεις για ακόμα πιο εκρηκτικά ποσοστά ανεργίας το 2012, απέχουν από τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος.

Η πείρα των εργαζόμενων γυναικών, των φτωχών αγροτισσών, των αυτοαπασχολούμενων, των νέων που προέρχονται από τα λαϊκά στρώματα, σχετικά με την αυξανόμενη ανεργία και τις συνέπειές της, θέτει στο επίκεντρο την ανάγκη για οργάνωση της πάλης των ανέργων, διεκδίκηση αιτημάτων για την άμεση ανακούφιση και την προστασία των ίδιων και των οικογενειών τους.

Η ΟΓΕ εντείνει τη δράση της για την οργάνωση των άνεργων γυναικών. Στέκεται δίπλα τους με έμπρακτη ταξική αλληλεγγύη, διεκδικεί αιτήματα για την προστασία των ίδιων και των οικογενειών τους.

Παράλληλα τονίζει ότι για να σπάσει ο φαύλος κύκλος της υποαπασχόλησης, της ανεργίας και της φτώχειας χρειάζεται και η δική τους αποφασιστική συμβολή στους ταξικούς αγώνες, με στόχο την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων και την κατάργηση της εκμετάλλευσης.

Αλλα κουραγιο...






υσ ''ισοτητα''........................στην ανεργια.

Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2011





































ΑΓΑΝΤΑ...

ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ

Ολοι στα συλλαλητήρια της Τρίτης
Στην Αθήνα, στις 6 μ.μ., στην Ομόνοια

Στη Θεσσαλονίκη, την ίδια ώρα, στο άγαλμα Βενιζέλου

Ο Γιώργος Γιαννακόπουλος, 50 χρονών, μας λέει: «Είμαι 16 μήνες άνεργος.
Κι αν είσαι άνεργος δεν μπορείς να επιζήσεις, δεν μπορείς να προσφέρεις στην οικογένειά σου, ούτε τα απαραίτητα.
Εχω δύο παιδιά, ο ένας 23 ο άλλος 15 ετών.
Ο μεγάλος προχτές ορκίστηκε από την Πάντειο και δεν μπορεί να βρει δουλειά, ούτε για γκαρσόνι.
Ο μικρός πάει στο Λύκειο και μου είπαν να πληρώσω τα βιβλία των ξένων γλωσσών.
Σε λίγο θα μας ζητήσουν για πετρέλαιο.
Πώς, με τι;
Λίγο από τη σύνταξη της πεθεράς μου και του πατέρα μου, που και αυτές τις κόψανε - με 600 ευρώ τι να πρωτοκάνεις;
Και όπως βλέπετε και η προηγούμενη κυβέρνηση και οι παλιότερες και αυτή, το μόνο που σκέφτονται είναι πώς θα βρούνε λεφτά να δώσουν στο κεφάλαιο.
Για τους εργάτες τίποτα.
Για να μπορέσει η οικοδομική δραστηριότητα να ανακάμψει πρέπει να υπάρχει ενιαίος δημόσιος κατασκευαστικός φορέας που θα κάνει τα έργα που πρέπει.
Μόνο έτσι θα βρούμε δουλειά και μόνο έτσι θα πληρώνονται τα έργα όπως πρέπει να πληρώνονται και δε θα πηγαίνουν στους διάφορους μεγαλοκατασκευαστές, αλλά και θα γίνονται τα έργα που πρέπει να γίνονται, αντιπλημμυρικά, αντισεισμικά κλπ».


Ο Στανισλάβ Οζουγκ, από την Πολωνία, είναι αποκαλυπτικός: «Τι σημαίνει ανεργία;
Σημαίνει πως δεν μπορείς να βρεις δουλειά, δεν έχεις λεφτά, δεν ξέρεις τι να κάνεις. Οταν έχεις μια άσχημη κατάσταση, με απλήρωτα τα νοίκια, δεν μπορείς να στηρίζεις την οικογένειά σου, δεν μπορείς ούτε να βγεις έξω, ούτε να πας κάπου, ούτε να πάρεις ένα εισιτήριο.
Αυτή είναι η κατάσταση του ανέργου.
Εγώ είμαι 60 χρονών και είμαι στο μεροκάματο.
Είμαι νέος για σύνταξη και γέρος για δουλειά.
Ποιος θα με πάρει για δουλειά;
Και η κατάσταση προχωράει προς το χειρότερο.
Δεν ξέρεις καν τι θα σου συμβεί αύριο».

Ο Καντέτ Ματά από τη Συρία, μετανάστης, έχει εφτά χρόνια στην Ελλάδα, και τον τελευταίο χρόνο είναι άνεργος.
«Και τώρα πώς να τα βγάλω πέρα;
Από τους φίλους ό,τι μπορούν κι αυτοί.
Μένω στο σπίτι ενός φίλου.
Από το δικό μου με έδιωξαν πριν δύο μήνες γιατί δεν μπορούσα να πληρώσω το ενοίκιο. Ο ιδιοκτήτης μου είπε πως θα καλέσει την αστυνομία και εγώ έφυγα.
Κι εγώ τώρα δεν μπορώ ούτε να πάω πίσω στην πατρίδα μου με όλα αυτά που γίνονται εκεί», μας λέει.

Αλλα κουραγιο...



υσ ΑΝΕΡΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΚΡΙΤΗΡΙΑ