ΑΓΑΝΤΑ...

Στάζουν αίμα.

Φουντώνει η συζήτηση για τα Ενεργειακά και το νέο γεωπολιτικό χάρτη που διαμορφώνεται στην ευρύτερη περιοχή της Ανατ. Μεσογείου.

Υπάρχουν εδώ ορισμένες πλευρές, που σχετίζονται με τους ανταγωνισμούς και την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα στην περιοχή.

Σύμφωνα με παλιότερα δημοσιεύματα στον Τύπο, στα χωρικά ύδατα της αποκλεισμένης από το Ισραήλ Λωρίδας της Γάζας, 19 ν.μ. από την ακτή, βρίσκεται ένα αναξιοποίητο κοίτασμα φυσικού αερίου.

Η βρετανική εταιρεία «British Gas» (BG), που το ανακάλυψε το 2000, εκτιμά ότι περιέχει έως και 1,3 τρισ. κ.μ. φυσικού αερίου.

Η συμφωνία BG και CCC - έχει την έδρα της στην Αθήνα - προέβλεπε την κατασκευή αγωγού και εργοστασίου επεξεργασίας φυσικού αερίου στη Γάζα.

Οι «Συμφωνίες του Οσλο», που υπογράφτηκαν το 1993, παραχώρησαν στους Παλαιστίνιους 20 ναυτικά μίλια.

Δικαίωμα που το Ισραήλ δεν αμφισβήτησε, τουλάχιστον ανοιχτά, μέχρι το 2000. Μήνες μετά την ανακάλυψη του κοιτάσματος φυσικού αερίου της Γάζας, ισραηλινά πολεμικά σκάφη άρχισαν να επιτίθενται εναντίον των σκαφών των Παλαιστίνιων ψαράδων, που επιχειρούσαν να ψαρεύουν στα 6 ναυτικά μίλια.

Μέχρι σήμερα, τουλάχιστον 15 ψαράδες έχουν σκοτωθεί και πάνω από 200 έχουν τραυματιστεί.

Σήμερα, τα πολεμικά επιτίθενται στους ψαράδες στα 3 ναυτικά μίλια.

Ο ναυτικός αποκλεισμός σχετίζεται άμεσα και με την πρόθεση του Ισραήλ να εκμεταλλευτεί τα ενεργειακά αποθέματα στα ανοιχτά της Λωρίδας της Γάζας, επιβεβαιώνοντας ότι οι δρόμοι του πετρελαίου και της ενέργειας είναι στρωμένοι με αίμα.

Στην προκειμένη περίπτωση, με το αίμα του παλαιστινιακού λαού.

Προς το παρόν τουλάχιστον, γιατί οι αντιθέσεις οξύνονται, τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα είναι τεράστια και το φιτίλι δεν είναι δύσκολο να ανάψει.

Αλλα κουραγιο...


υσ Επικίνδυνη η εμπλοκή στους ανταγωνισμούς.
Τη μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και στους ανταγωνισμούς των μονοπωλιακών ομίλων για τον έλεγχο των πηγών και των αγωγών μεταφοράς ενέργειας, προωθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, επιδιώκοντας αναβαθμισμένο ρόλο στη «σκακιέρα» των ενεργειακών δρόμων, για λογαριασμό της ντόπιας πλουτοκρατίας.

ΑΓΑΝΤΑ...

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΑΘΗΝΑΣ.

Ανακοίνωσε αυξήσεις 40% στα εισιτήρια.

Αναμένονται περικοπές στους δικαιούχους μειωμένου εισιτηρίου.

Νέες κυβερνητικές απειλές ενάντια στους απεργούς.

Την αύξηση στις τιμές των εισιτηρίων στις αστικές συγκοινωνίες της πρωτεύουσας κατά 40% ανακοίνωσε η κυβέρνηση μέσω της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υποδομών από την 1η του Φλεβάρη, ενώ ταυτόχρονα άφησε να εννοηθεί ότι έχει έτοιμα και άλλα σχέδια που αμφισβητούν ευθέως το δικαίωμα στην απεργία, πέραν του κατάπτυστου μέτρου της πολιτικής επιστράτευσης, με αφορμή τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με δηλώσεις του υφυπουργού Υποδομών Σπ. Βούγια:
Το ισχύον εισιτήριο, που ισχύει για 90 λεπτά πολλαπλών διαδρομών από 1 ευρώ, θα εκτοξευθεί στο 1,4 ευρώ (ποσοστό αύξησης 40%).

Καθιερώνεται εισιτήριο μιας απλής διαδρομής με ένα μεταφορικό μέσο στην τιμή του 1,2 ευρώ.

Η μηνιαία κάρτα απεριορίστων διαδρομών για όλα τα μέσα από 35 ευρώ, θα φτάσει τα 45 ευρώ (ποσοστό αύξησης 28,6%).

Ωστόσο, αναμένονται αυξήσεις και στις τιμές των μειωμένων εισιτηρίων και περικοπή του αριθμού των δικαιούχων (πολύτεκνοι, σπουδάζουσα νεολαία, ΑΜΕΑ, ηλικιωμένοι άνω των 65 ετών κ.ά.), αφού στο επερχόμενο νομοσχέδιο του υπουργείου, θα προβλέπεται η υπογραφή συμβάσεων των συγκοινωνιακών φορέων με τα υπουργεία και τους φορείς για τη χρηματοδότηση του παραπάνω κόστους με το ανάλογο τίμημα.

Με δεδομένη τη μείωση των κοινωνικών δαπανών από τους προϋπολογισμούς των αρμόδιων υπουργείων, κατά κύριο λόγο των υπουργείων Παιδείας και Υγείας, ακόμη και τα φοιτητικά πάσο ή και οι κάρτες απεριορίστων διαδρομών των ΑΜΕΑ, τίθενται υπό αμφισβήτηση.

Παράλληλα, ο υπουργός Υποδομών Δ. Ρέππας επανέλαβε το κατάπτυστο επιχείρημα ότι δήθεν οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων στα αστικά ΜΜΜ «πλήττουν κυρίως τους μη εύπορους πολίτες», προσθέτοντας ότι το υπουργείο «αντί για την επίταξη που ως επιλογή προσφέρεται (...) μόνο σε περίπτωση έσχατης ανάγκης, έχουμε σχεδιάσει εναλλακτικά πλάνα και μάλιστα όχι μόνο ένα»...

Είπε ακόμη ότι στο αμέσως επόμενο Υπουργικό Συμβούλιο το νομοσχέδιο θα κατατεθεί προς έγκριση και αμέσως μετά θα τεθεί υπό δημόσια διαβούλευση, με προοπτική να έχει ψηφιστεί έως τον ερχόμενο Μάρτη.

Ο Δ. Ρέππας, συνεχίζοντας τον αντιδημοκρατικό - αντιλαϊκό κατήφορο της κυβέρνησης, επισήμανε ότι οι κινητοποιήσεις στα αστικά ΜΜΜ στρέφονται εναντίον «ήδη ψηφισμένου Νόμου του Κράτους», λες και θα είναι ο πρώτος ή ο τελευταίος νόμος που καταργείται υπό το βάρος της λαϊκής κατακραυγής και των κινητοποιήσεων του οργανωμένου συνδικαλιστικού κινήματος, ενώ συνέχισε τον εκβιασμό προς τους εργαζόμενους, λέγοντας ότι «αν αποτύχει η πρωτοβουλία μας, οι φωνές για ιδιωτικοποίηση και απολύσεις θα ακουστούν πιο δυνατά».

Απειλή ήταν επίσης και η «παρότρυνση» προς τους εργαζόμενους να «κινηθούν αντιλαμβανόμενοι τους περιορισμούς που τους επιβάλλει το συμφέρον της πλειοψηφίας των πολιτών αλλά και το δικό τους.».

Αλλα κουραγιο...



υσ Μπλε λεωφορεία, στάση εργασίας σήμερα (11 π.μ.-3.30 μ.μ.) και αύριο (11 π.μ.-3.30 μ.μ.), 24ωρη απεργία την Πέμπτη 13 Γενάρη. Τη μέρα της απεργίας θα γίνει πορεία στη Βουλή.

Τρόλεϊ, στάση εργασίας σήμερα (11 π.μ.-3 μ.μ.) και αύριο (11 π.μ.-3 μ.μ.), 24ωρη απεργία την Πέμπτη 13 Γενάρη.

Ηλεκτρικός, σήμερα στάση εργασίας (12 το μεσημέρι-4 μ.μ.), αύριο 24ωρη απεργία, Πέμπτη 13 Γενάρη, στάση εργασίας (12 το μεσημέρι-4 μ.μ.).

Μετρό, αύριο δύο στάσεις εργασίας των ηλεκτροδηγών (10 π.μ.-2 μ.μ., 8 μ.μ.-λήξη της βάρδιας), Πέμπτη 13 Γενάρη 24ωρη απεργία από το μεγαλύτερο Σωματείο.

Τραμ, αύριο στάση εργασίας (11 π.μ.- 4 μ.μ.).

Να σημειωθεί ότι στα μπλε λεωφορεία, στα τρόλεϊ και τον ηλεκτρικό έχει αποφασιστεί τις μέρες που γίνονται στάσεις εργασίας η μετακίνηση των επιβατών να είναι δωρεάν από 5-8 π.μ.

ΑΓΑΝΤΑ...

ΑΛΓΕΡΙΑ - ΤΥΝΗΣΙΑ.

Οργή και συγκρούσεις για τις τιμές των τροφίμων και την ανεργία.

Σε πεδίο μάχης μετατρέπονται οι δρόμοι της μιας πόλης μετά την άλλη στην Αλγερία καθώς εξοργισμένοι νεαροί συγκρούονται με τις αστυνομικές δυνάμεις, πυρπολούν και λεηλατούν κυβερνητικά κτίρια, τράπεζες και πολυκαταστήματα, διαμαρτυρόμενοι για την εκτόξευση των τιμών βασικών ειδών διατροφής, όπως π.χ. το αλεύρι, η ζάχαρη και το λάδι, των οποίων οι τιμές διπλασιάστηκαν.

Σποραδικές διαδηλώσεις γίνονταν και τις προηγούμενες βδομάδες, αλλά από την Τετάρτη έλαβαν διαστάσεις χιονοστιβάδας την ώρα που ο ΟΗΕ προειδοποιούσε ότι υπάρχει κίνδυνος νέας επισιτιστικής κρίσης παγκοσμίως.

Αν και τα επίσημα ΜΜΕ μεταδίδουν ελάχιστες πληροφορίες, σύμφωνα με τον αλγερινό Τύπο και ειδησεογραφικά πρακτορεία, σφοδρότατα επεισόδια σημειώθηκαν, και χτες, στις εργατικές συνοικίες Μπαμπ ελ Ουέντ, Μπελούρ και Μπαντζάραχ, της πρωτεύουσας, επαναλήφθηκαν στις πόλεις Μπουίρα, Μπετζάια, Σετίφ, Τζιζέλ, Κοντσταντίν, Τίζι Ούζου και επεκτάθηκαν και στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας το Οράν.

Οι δυνάμεις καταστολής αντέδρασαν με κανόνια νερού, δακρυγόνα και αποκλεισμούς ολόκληρων περιοχών και κυρίως των πανεπιστημίων, ενώ, σύμφωνα με την εφημερίδα «El Watan» πολλοί διαδηλωτές τραυματίστηκαν.

Μετά από μέρες σιωπής, ο υπουργός Αθλητισμού και Νέας Γενιάς απηύθυνε έκκληση «ηρεμίας», όπως και πολλοί ιεροδιδάσκαλοι.

Ο δε υπουργός Εμπορίου συγκάλεσε έκτακτο υπουργικό συμβούλιο, διαρρέοντας ότι επίκειται μείωση τιμών σε ορισμένα βασικά προϊόντα.

Αλγερινοί αναλυτές εκτιμούσαν ότι οι διαδηλώσεις δεν είναι απλώς ξέσπασμα καθώς εκφράζουν την αγανάκτηση πολύ ευρύτερων πληθυσμιακών στρωμάτων, πλην της νεολαίας, εξαιτίας της ολοένα μεγαλύτερης ανέχειας, παρά τον ενεργειακό πλούτο της χώρας και τις αλλεπάλληλες ξένες επενδύσεις, και της πλήρους έλλειψης πολιτικών ελευθεριών και της καταστολής κάθε πραγματικής αντιπολιτευτικής φωνής.

Επισήμως, η ανεργία κυμαίνεται στο 11%, αλλά ανεπισήμως φτάνει το 25%, σε μια χώρα όπου το 75% είναι νέοι κάτω των 30 χρόνων που φυτοζωούν.


Αναβρασμός και στην Τυνησία.

Νέες διαδηλώσεις ξέσπασαν και στη γειτονική Τυνησία μετά την είδηση θανάτου του 26χρονου πτυχιούχου που αυτοπυρπολήθηκε, στις 17 Δεκέμβρη, διαμαρτυρόμενος για την ολοένα μεγαλύτερη ανεργία και τη σύλληψη ενός μουσικού και ενός μπλόγκερ που επέκριναν την πολιτική του, επί 23 χρόνια, Προέδρου Μπεν Αλι.

Αστυνομικές δυνάμεις έχουν κλείσει σχολεία και πανεπιστήμια σε αρκετές πόλεις και περιπολούν διαρκώς.

Στο «χορό» εισήλθαν και οι δικηγόροι που απεργούν, διαμαρτυρόμενοι για την καταστολή των διαδηλώσεων και καταγγέλλουν σωρεία συλλήψεων, βασανιστηρίων και παραβιάσεων κάθε είδους δικαιωμάτων.

Αλλα κουραγιο...


υσ Ολα τα επίσημα στατιστικά στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι όσο αυξάνουν οι απολύσεις και χαμηλώνουν τα μεροκάματα, τόσο τα κέρδη των πολυεθνικών εκτινάσσονται σε πρωτοφανή ύψη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο εφοπλιστής A. P. Miller (ιδιοκτήτης μεταξύ άλλων της MΙRSK και εγκαταστάσεων πετρελαίων στη Βόρεια θάλασσα), ο οποίος, με βάση τους ισολογισμούς των εταιρειών του, κέρδισε τον περασμένο χρόνο λίγο πάνω από 70 δισ. κορόνες, καταγράφοντας σήμερα μια περιουσία ύψους πάνω από 120 δισ. κορόνες. Σημαντική λεπτομέρεια: Η εν λόγω εταιρεία, όπως και εκατοντάδες άλλες στη Δανία, πληρώνει φόρο 1,3% επί των κερδών της, ενώ ο μέσος όρος φορολογίας του δανέζικου λαού κυμαίνεται στο 50%.

ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΑΝΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ.

ΑΓΑΝΤΑ...

Στο «κόκκινο» οι διεθνείς τιμές τροφίμων.

Σε ύψος - ρεκόρ έφθασε το Δεκέμβρη ο δείκτης τιμών των τροφίμων που καταρτίζει ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ, υπερβαίνοντας ακόμη και το επίπεδο που είχε φτάσει στη διάρκεια της κρίσης του 2008.

Θυμίζουμε ότι το 2008 εξαιτίας της εκρηκτικής ανόδου των τιμών των τροφίμων, σε πολλές χώρες του κόσμου σημειώθηκαν εξεγέρσεις, όπως στην Αίγυπτο, τη Σενεγάλη, την Μπουργκίνα Φάσο, το Μεξικό, την Υεμένη, τη Γουινέα, το Ουζμπεκιστάν.

Σύμφωνα με στοιχεία που ανακοίνωσε ο FAO, ο δείκτης διαμορφώθηκε στις 214,7 μονάδες από 206 μονάδες που ήταν το Νοέμβρη και 213,5 μονάδες τον Ιούνιο του 2008.

Η άνοδος προέκυψε κυρίως από την κατακόρυφη αύξηση των τιμών της ζάχαρης και από τις αυξήσεις στα δημητριακά και τα έλαια.

Ο δείκτης της τιμής της ζάχαρης έφθασε τις 398,4 μονάδες, από τις 373,4 μονάδες του προηγούμενου μήνα.

Επιπλέον, ο δείκτης των δημητριακών, ο οποίος περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τις τιμές των σιτηρών, καλαμποκιού και ρυζιού, ενισχύθηκε στις 237,6 μονάδες, που αποτελεί το υψηλότερο επίπεδο από τον Αύγουστο του 2008.

Οι τιμές των τροφίμων ενδέχεται να αυξηθούν ακόμα περισσότερο σε περίπτωση που η παγκόσμια σοδειά σιτηρών δεν ενισχυθεί «σημαντικά» κατά τη διάρκεια του 2011, αναφέρει ανακοίνωση που εξέδωσε τον περασμένο Νοέμβρη ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας.

«Εξακολουθούν να υφίστανται, δυστυχώς, οι παράγοντες για περαιτέρω άνοδο των τιμών των σιτηρών λόγω του ενισχυμένου κλίματος αβεβαιότητας», υπογράμμισε χτες ο οικονομολόγος του FAO, Αλμντολρέζα Αμπασιάν.

«Σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά με τη σοδειά της Νοτίου Αμερικής, τότε ενδέχεται να διαμορφωθούν προϋποθέσεις για περαιτέρω αυξήσεις», συμπλήρωσε.

Η τιμή του καλαμποκιού (ενός από τα βασικά στοιχεία διατροφής) παρουσίασε το 2010 τη μεγαλύτερη άνοδο της τελευταίας τετραετίας, καθώς ενισχύθηκε κατά 52%.

Στην ανακοίνωσή του ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας επισημαίνει μια ακόμη κρίσιμη παράμετρο του προβλήματος, την αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού.

Συγκεκριμένα, υπολογίζεται ότι η παγκόσμια παραγωγή τροφίμων θα πρέπει να αυξηθεί κατά περίπου 70% μέχρι το 2050 προκειμένου να ανταποκριθεί στην προβλεπόμενη αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού, στα 9,1 δισ. από τα 6,8 δισ. της προηγούμενης χρονιάς.

Εκτός αυτού, η υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών εκτιμά ότι η παγκόσμια παραγωγή δημητριακών θα πρέπει να αυξηθεί το 2011 τουλάχιστον κατά 2%, καθώς και να αποφύγει περαιτέρω εξάντληση των αποθεμάτων, προκειμένου να ανταποκριθεί στη ζήτηση για την περίοδο 2011-2012.

Η βασική αιτία της επισιτιστικής κρίσης παραμένει η ίδια και δεν είναι άλλη από την άναρχη ανάπτυξη του αγροτικού τομέα στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος, μακριά και ενάντια στις πραγματικές και αυξανόμενες ανάγκες των ανθρώπων.

Η αιτία αυτή ενισχύεται και από τη μετατροπή των τροφίμων από αγαθά σε εμπορεύματα, με αποτέλεσμα η τιμή τους να διαμορφώνεται (ειδικά τα τελευταία χρόνια) στους καπιταλιστικούς μηχανισμούς παραγωγής κέρδους, όπως τα χρηματιστήρια.

Αλλα κουραγιο...



υσ Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσαν το American Bankruptcy Institute και το National Bankruptcy Research Center, ο αριθμός των Αμερικανών που υπέβαλαν πέρυσι αίτηση πτώχευσης ξεπέρασαν το 1,53 εκατομμύριο. Ηταν 9% υψηλότερος από τον αντίστοιχο αριθμό των Αμερικανών που χρεοκόπησαν το 2009 (1,407 εκατομμύρια).

ΑΓΑΝΤΑ...

ΕΛΛΑΔΑ - ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΙΑ ΑΙΓΑΙΟ.

Υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ και FIR.

Χρήσιμοι ορισμοί για την κατανόηση των εξελίξεων στην περιοχή.

Χρήσιμο είναι για την κατανόηση του όλου θέματος της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στο Αιγαίο και την ανοιχτή Μεσόγειο, να επισημανθούν ορισμένα βασικά στοιχεία του Διεθνούς Δικαίου, αλλά και της γεωγραφίας της περιοχής.

Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), σύμφωνα με την εν ισχύι Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, γεωγραφικά ταυτίζεται με την υφαλοκρηπίδα, με τη διαφορά ότι η υφαλοκρηπίδα αφορά στην εκμετάλλευση του βυθού και του υπεδάφους του, ενώ η ΑΟΖ καλύπτει όλες τις οικονομικές δραστηριότητες, που μπορούν να αναπτυχθούν στα υπερκείμενα ύδατα.

Δηλαδή η ΑΟΖ, ως νομικό δικαίωμα ενός κράτους, είναι ευρύτερο της υφαλοκρηπίδας, αλλά γεωγραφικά επικαλύπτονται.

Με βάση την ισχύουσα σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, που η Ελλάδα την επικύρωσε το 1994, η παράκτια χώρα έχει το δικαίωμα να ορίσει ως ΑΟΖ, μια ζώνη πλάτους μέχρι 200 ν. μίλια από τις ακτές της, με την προϋπόθεση ότι δε θα συναντάει την ΑΟΖ της απέναντι χώρας, οπότε το όριο μπαίνει από τη μέση απόσταση.

Ηδη, πολλά παράκτια κράτη έχουν ορίσει την ΑΟΖ, ανάμεσά τους η ΗΠΑ (όρισε το 1983 ζώνη 200 μιλίων) και η Τουρκία, η οποία αν και δεν έχει προσχωρήσει στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, έχει οριοθετήσει τη δική της ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα, με βάση τη μέση απόσταση από τις ακτές της Ρωσίας, της Ουκρανίας κ.λπ.

Δεν έχει κάνει το ίδιο όμως και στις νότιες ακτές της στη Μεσόγειο, γιατί, αν εφάρμοζε την ίδια αρχή, θα έπρεπε να αποδεχθεί την ΑΟΖ του Καστελόριζου και της Κύπρου, που κλείνουν την τουρκική ΑΟΖ προς τη Μεσόγειο.

Σημειώνεται ότι τα νησιά - εκτός από τους βράχους που δεν έχουν οικονομική ζωή - με βάση το ισχύον Δίκαιο της Θάλασσας, έχουν το ίδιο δικαίωμα σε ΑΟΖ όπως οι ηπειρωτικές περιοχές, πράγμα που σημαίνει ότι στο Αιγαίο η ελληνική ΑΟΖ - υφαλοκρηπίδα σχεδόν ταυτίζεται με την αρμοδιότητα ελέγχου των πτήσεων, το γνωστό ως FIR.

Λόγω της γεωγραφίας του Αιγαίου, της διάταξης των ελληνικών νησιών απέναντι στα μικρασιατικά παράλια, το μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου αποτελεί ελληνική ΑΟΖ.

Σε γενικές γραμμές, η ΑΟΖ και το FIR σχεδόν ταυτίζονται ως προς τα γεωγραφικά τους όρια, με τη διαφορά ότι η ΑΟΖ συνιστά κυριαρχικό και κατά συνέπεια αποκλειστικό δικαίωμα του παράκτιου κράτους στο θαλάσσιο χώρο των διεθνών υδάτων, ενώ το FIR συνιστά αποκλειστική αρμοδιότητα ελέγχου και ασφάλειας των πτήσεων στον εναέριο χώρο που είναι πάνω από τα διεθνή ύδατα, η οποία ανατίθεται από το διεθνή οργανισμό αεροπλοΐας (ICAO).



Η δίψα για μπίζνες δε λογαριάζει υφαλοκρηπίδα.

Η διευθέτηση που προκρίνεται φαίνεται πως είναι η συνεκμετάλλευση, χωρίς να έχει λήξει προηγουμένως το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας.

Μόλις τον περασμένο Αύγουστο, με συνέντευξή του στον ελληνικό Τύπο και στο πλαίσιο επίσκεψής του στην Αθήνα, ο ειδικός απεσταλμένος του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, αρμόδιος για θέματα ενέργειας, Richard Morningstar, μίλησε για την υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο και εξέφρασε την άποψη ότι πρέπει «να υπάρξει, επιτέλους, συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για τα σύνορα».

Προχωρώντας ένα βήμα πιο πέρα, ο απεσταλμένος των ΗΠΑ πρόσθεσε ότι αν ο «καθορισμός συνόρων» δεν είναι εφικτός επί του παρόντος, οι δύο χώρες μπορούν «να καταλήξουν σε μια επιχειρηματική λύση (...) στο Αιγαίο ή σε κάποια άλλη αμφισβητούμενη περιοχή, όπου το οικονομικό όφελος είναι και για τις δύο χώρες τόσο μεγάλο (...) ακόμη και εάν δεν συμφωνούν στα συγκεκριμένα σύνορα».

Με άλλα λόγια, συνέστησε σε Ελλάδα και Τουρκία να βάλουν «στον πάγο» το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας, και κατ' επέκταση τον ορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και να προχωρήσουν από κοινού στη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.

Μια παραλλαγή της ίδιας πρότασης έκανε λίγους μήνες αργότερα και συγκεκριμένα τον περασμένο Δεκέμβρη, ο Τούρκος υπουργός Επικρατείας, αρμόδιος για τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ενωση, Εγκεμέν Μπαγίς.

Μιλώντας στην κυπριακή εφημερίδα «Σημερινή», εξέφρασε την εκτίμηση ότι οι δύο χώρες βρίσκονται κοντά σε συμφωνία για το Αιγαίο.

Εχοντας μάλιστα σαν δεδομένο ότι η ελληνική αστική τάξη έχει στρατηγικά επιλέξει τη λύση της συνδιαχείρισης στο Αιγαίο, ο Τούρκος υπουργός σημείωσε:
«Η άποψή μου είναι ότι μπορούμε να ψάξουμε μαζί στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου και να εξορύξουμε το πετρέλαιο, που πιθανόν να υπάρχει.

Ετσι, θα προκύψει πλούτος και αφθονία και για τις δύο χώρες.

Συνεκμετάλλευση 50-50 του Αιγαίου (...)

Ας βρούμε πετρέλαιο, ας βγάλουμε λεφτά, ας τα μοιραστούμε κι έτσι οι πλατφόρμες του πετρελαίου να αποτελέσουν πλατφόρμα για λύση.

Πρέπει να μετατρέπουμε τις κρίσεις σε ευκαιρίες.


Τα πράγματα που μας ενώνουν είναι πιο σπουδαία από εκείνα που μας χωρίζουν».


Με άλλα λόγια, ο Τούρκος υπουργός αποσύνδεσε πλήρως το θέμα της υφαλοκρηπίδας από αυτό της εκμετάλλευσης του Αιγαίου, καλώντας την Ελλάδα να προχωρήσει σε κοινές μπίζνες με την Τουρκία, χωρίς απαραίτητα να έχει οριστεί η υφαλοκρηπίδα.

Ενα ακόμα κομμάτι στο παζλ.

Το παζλ των προωθούμενων διευθετήσεων στο Αιγαίο συμπληρώνει η προχτεσινή συνάντηση Παπανδρέου - Ερντογάν στο Ερζερούμ της Τουρκίας.

Εκεί, σε μια ομιλία περίπου 3.500 λέξεων μπροστά στους ανά τον κόσμο πρέσβεις της Τουρκίας, ο Ελληνας πρωθυπουργός δεν ανέφερε ούτε μια φορά την λέξη «Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη» σε ό,τι αφορά τις προθέσεις της Ελλάδας, την ίδια ώρα που στην ευρύτερη γειτονιά μας χαλάει ο κόσμος για τον ορισμό των ΑΟΖ και την εκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου.

Στον αντίποδα, ο Γ. Παπανδρέου αναφέρθηκε εκτενώς στην υφαλοκρηπίδα ως εξής: «Είναι πολυτέλεια επικίνδυνη, να μην λύνουμε τη διαφορά μας στη θάλασσα, που αφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας (...)

Σήμερα, έχουμε εντατικοποιήσει τις επαφές αυτές.

Οφείλουμε να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια, για την εξεύρεση μιας αμοιβαία αποδεκτής λύσης.

Αν δεν το καταφέρουμε μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα, πρέπει να απευθυνθούμε στη διεθνή Δικαιοσύνη, για να κριθεί το ζήτημα με βάση το Διεθνές Δίκαιο».

Η σκόπιμη επιλογή του πρωθυπουργού να μην αναφερθεί στον ορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στο Αιγαίο από την Ελλάδα και η πρότασή του να υπάρξει παραπομπή για την επίλυση του θέματος της υφαλοκρηπίδας στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης, φανερώνει ότι κυοφορούνται «συμφωνίες» μεταξύ της ελληνικής και της τουρκικής κυβέρνησης για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, χωρίς απαραίτητα να λυθεί τώρα το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας, δηλαδή των θαλάσσιων συνόρων της χώρας με την Τουρκία.

Η στρατηγική επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης να μην ασκήσει μονομερώς το κατοχυρωμένο από το Διεθνές Δίκαιο αποκλειστικό - κυριαρχικό δικαίωμα ορισμού ΑΟΖ στην προέκταση των ελληνικών ηπειρωτικών και νησιωτικών ακτών, απαντά στα συμφέροντα της ντόπιας αστικής τάξης και των ξένων μονοπωλίων, που καίγονται να ορμήσουν στον ενεργειακό πλούτο του Αιγαίου.

Αλλα κουραγιο...



υσ Την ίδια ώρα που η αστική τάξη της Τουρκίας συνεχώς αναβαθμίζει το ρόλο της στους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, έχει οδηγήσει τη χώρα σε μια ανάπτυξη με υψηλούς ρυθμούς που είναι όλεθρος για τα λαϊκά στρώματα. Ετσι ολο και περισσότεροι εργαζόμενοι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Ο δείκτης της απόλυτης φτώχειας στην Τουρκία αυξήθηκε στο 18,08% το 2009, έναντι του 17,11% το 2008.
Ποσοστό 18,08% του συνολικού πληθυσμού της Τουρκίας, περίπου 12,75 εκατ. κάτοικοι, ζουν κάτω από όριο της απόλυτης φτώχειας, αδυνατώντας να καλύψουν τα βασικά έξοδα για την αξιοπρεπή διαβίωσή τους.

ΑΓΑΝΤΑ...

Στρατόπεδα συγκέντρωσης και πλωτές φυλακές για τους μετανάστες!!!

Εφιαλτικά σχέδια σε βάρος των μεταναστών...

Ο Χρ. Παπουτσής ήταν αποκαλυπτικός σχετικά με την πραγματική στόχευση του νομοθετήματος.

Οπως είπε, με αυτό «θα αποκαταστήσουμε το κύρος της Ελλάδας και θα ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας απέναντι στη Συνθήκη Σένγκεν», κάνοντας λόγο για «αυστηρό νομοσχέδιο» που ...«υπηρετεί πάνω από όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα»!

Αναφερόμενος στον περίφημο φράχτη που θα δημιουργηθεί στην περιοχή του Εβρου σημείωσε ότι «δεν θα είναι αποτρεπτικός για όσους αιτούνται ασύλου», προσθέτοντας ότι θα υπάρξει ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων και επιπρόσθετα «διακρίβωση στοιχείων από ΕΛ.ΑΣ. και FRONTEX», ενώ θα γίνεται «έλεγχος αληθείας των ισχυρισμών (σ.σ. των μεταναστών) με ειδικά μηχανήματα που θα προμηθευτούμε από την FRONTEX»!

Πρόκειται για μηχανήματα διακρίβωσης της αλήθειας, διότι, όπως τόνισε, «είναι χιλιάδες εκείνοι οι οποίοι λένε ψέματα», από τους εξαθλιωμένους που συνωστίζονται στα σύνορα της χώρας.

Επιπρόσθετα ανέφερε ότι «είμαστε δεσμευμένοι από τη Συνθήκη Σένγκεν, θα πάρουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα εκτός από τον φράχτη».

Παράλληλα, ο Χρ. Παπουτσής εκδήλωσε την προσήλωση της κυβέρνησης στη συμφωνία του Δουβλίνου Νο 2, λέγοντας ότι «τα ελληνικά σύνορα δεν προσφέρονται για είσοδο στις άλλες χώρες της ΕΕ» και «όσοι έχουν δικαίωμα ασύλου θα το πάρουν, όσοι δεν έχουν θα φύγουν από τη χώρα».

Οσον αφορά στο θέμα των στρατοπέδων, ο υπουργός είπε ότι θα χρησιμοποιούνται εγκαταστάσεις και στρατόπεδα που «απελευθερώνονται από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας», στα οποία θα υπάρξουν «κατάλληλες βελτιωτικές παρεμβάσεις»...

Οι ίδιοι χώροι θα χρησιμοποιούνται «ως χώροι κράτησης υπηκόων τρίτων χωρών που παραμένουν παράνομα και υπόκεινται σε διαδικασία επιστροφής».

Η διαδικασία αυτή θα χρηματοδοτηθεί κατά 75% από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων.

Και ανέφερε ότι «έχουμε καταθέσει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης στην ΕΕ και έχουμε εξασφαλίσει τη χρηματοδότησή του με 230 εκατ. ευρώ».

Ο Θ. Παφίλης πρότεινε πολιτική ανυπακοής στις κατευθύνσεις της ΕΕ λέγοντας ότι «το 80% των ανθρώπων θέλουν να πάνε στην Ευρώπη» και θέτοντας το ερώτημα: «Γιατί δεν απειθαρχείτε στο Δουβλίνο και να τους αφήσετε να πάνε στις χώρες της ΕΕ;».

Το νομοθέτημα καταψήφισε ο ΛΑ.Ο.Σ. ζητώντας ακόμη μεγαλύτερη καταστολή.

Η κυβέρνηση υιοθετεί «αμερικάνικα πρότυπα», επισήμανε χαρακτηριστικά στην παρέμβασή του ο Θ. Παφίλης, αναφερόμενος τόσο στο κτίσιμο φράχτη στον Εβρο όσο και στα πλωτά στρατόπεδα που σχεδιάζει η κυβέρνηση.

Ηδη, έχει ανακοινωθεί πως μελετάται η ενοικίαση πλωτών «κέντρων υποδοχής».

Η κυβέρνηση θα εφαρμόσει «με αποφασιστικότητα» τις απάνθρωπες και βάρβαρες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μετατρέποντας την Ελλάδα σε αιχμή του δόρατος κατά των μεταναστών, διαμήνυσε χτες ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Χρ. Παπουτσής, από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής, όπου το ΠΑΣΟΚ μαζί με τη ΝΔ τάχθηκαν υπέρ του νομοσχεδίου για την «Ιδρυση Υπηρεσίας Ασύλου», που προσαρμόζει την ελληνική νομοθεσία στη σχετική κοινοτική οδηγία.

Επιπλέον, ο υπουργός ανακοίνωσε ότι μελετάται η προμήθεια πλωτών εγκαταστάσεων που θα χρησιμοποιηθούν ως χώροι κράτησης μεταναστών.

Αλλα κουραγιο...



υσ Φρέσκο πακέτο με 25 δισ. ευρώ στις τράπεζες!!!
Σύσκεψη κυβέρνησης - τραπεζιτών...
Ζεστό κρατικό χρήμα και για τις άλλες μερίδες της πλουτοκρατίας!!!
Συζητήσεις για επιμήκυνση του κρατικού χρέους...
Νέα κρατικά δάνεια και κλυδωνισμοί...!!!
ΑΣΧΕΤΟ???

ΑΓΑΝΤΑ...


Ούτε «φράκτες», ούτε «Σπιναλόγκες».


Τίποτα και κανείς δεν πρόκειται να αποτρέψει τους ανθρώπους που απειλούνται με αφανισμό από την αναζήτηση δρόμων για τη διασφάλιση της ζωής.

Οι διεθνείς οργανώσεις εκτιμούν ότι τα επόμενα χρόνια ο αριθμός των προσφύγων θα ξεπεράσει τα 500 εκατομμύρια.

Η δυστυχία, η πείνα, ο φόβος, η ανελευθερία θα είναι πάντα το «διαβατήριο» για την αναζήτηση της ελπίδας, της τροφής, της ασφάλειας.

Αυτή είναι η ιστορία της ανθρωπότητας: Ενα «καραβάν σαράι» που ποτέ δε σχηματίστηκε από χόμπι, αλλά πάντα από ανάγκη.

Η Ελλάδα δεν προέκυψε στο δρόμο τους ως «τουριστική επιλογή», αλλά ως γεωγραφική επιλογή, ως «πέρασμα» που δεν το καθόρισαν οι ίδιοι, αλλά οι δουλέμποροι.

Δεν έρχονται για διακοπές οι μετανάστες στην Ελλάδα.

Ολοι τους έχουν να διηγηθούν την ίδια ιστορία της ανέχειας, της φτώχειας, του πολέμου, των πολιτικών διώξεων που διηγούνταν και οι δικοί μας μετανάστες: Στις στοές του Βελγίου, στα εργοστάσια της Γερμανίας, στην ξενιτιά της Αμερικής και της Αυστραλίας.

Δε θα έφευγαν από τις χώρες τους αν το «παγκόσμιο χωριό» που υπηρετούν ο Ομπάμα, η Μέρκελ, ο Σαρκοζί, ο Πούτιν, ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς, ο Καρατζαφέρης, δεν τους είχε στοιβάξει σε μια «γειτονιά» όπου οι εργαζόμενοι ζουν με 1 - 2 δολάρια τη μέρα, που κάθε τρία δευτερόλεπτα ένα παιδί πεθαίνει από την πείνα.

Δε θα ξενιτεύονταν αν το ΝΑΤΟ, η ΕΕ, το ΔΝΤ και όλοι οι ευαγείς οργανισμοί στους οποίους συμμετέχει η Ελλάδα, δεν τους κατακρεουργούσαν είτε με τα πολεμικά είτε με τα οικονομικά «βομβαρδιστικά» τους.

Επομένως, όσοι κύριοι και κυρίες με προσποιητή αθωότητα διακινούν εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΛΑ.Ο.Σ. εκείνα τα «και μεις τι φταίμε;» ή τα άλλα, τα «και εμείς τι μπορούμε να κάνουμε;», να τ' αφήσουν αυτά.

Διότι όλοι τούτοι, που είτε ευθέως είτε σε επίπεδο συμβολισμών εκτοξεύουν με ύφος συνοριοφύλακα το δηλητήριο της ξενοφοβίας, του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας, «φταίνε»!

Φταίνε, γιατί:
Πρώτον, είναι με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ που «εξανθρωπίζουν» πληθυσμούς, είτε δολοφονώντας τους, είτε προκαλώντας την εκδίωξη από τα εδάφη τους.

Δεύτερον, γιατί λένε ψέματα.

Ψεύδονται ασύστολα όταν ισχυρίζονται ότι το πρόβλημα της μετανάστευσης θα λυθεί με μέτρα αστυνομικά, με καταστολή, με στρατοκρατικά «κόλπα», με «φράκτες».

Ποτέ και πουθενά δε λύθηκε έτσι το πρόβλημα.

Στην Αμερική, εκεί που δεν έβαλαν 12,5 χιλιόμετρα «φράκτη» όπως ονειρεύεται ο Παπουτσής στον Εβρο, αλλά 700 χιλιόμετρα ηλεκτροφόρα καλώδια στα σύνορα με το Μεξικό, οι ΗΠΑ συνεχίζουν να δέχονται κατά εκατομμύρια τους ισπανόφωνους μετανάστες.

Με μια κουβέντα: Είναι ψεύτες, όσοι ισχυρίζονται ότι χωρίς να αντιμετωπιστούν οι αιτίες που γεννούν την προσφυγιά, είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της μετανάστευσης.

Είναι και διπλά επικίνδυνοι.

Αφ' ενός, γιατί η αστυνομοκρατία και η στρατοκρατία που «προτείνουν» εις βάρος των μεταναστών δε σταματούν «έξω», αλλά τελικά στοχεύουν στη «νομιμοποίηση» τέτοιων πρακτικών κατά του συνόλου του «εχθρού - λαού».

Αφ' ετέρου, γιατί θέλοντας να αποπροσανατολίσουν και να ξεστρατίσουν τη λαϊκή οργή από την πολιτική τους, δεν έχουν καμία αναστολή να ταΐζουν ακόμα και το φίδι του ρατσισμού, πάνε να φορτώσουν τα δεινά της ελληνικής κοινωνίας, που οι ίδιοι προκαλούν, στους μετανάστες.

Μιλάμε για τους μετανάστες που είναι «εκτός νόμου» επειδή το ίδιο το κράτος τους θέλει εκεί: Στη μαύρη εργασία, ανασφάλιστους, διπλοεκμεταλλευόμενους, στο περιθώριο, στην παραοικονομία, χωρίς χαρτιά, χωρίς ταυτότητα, χωρίς δικαιώματα, κυνηγημένους, κρεμασμένους στους «φράκτες», στοιβαγμένους στα «κέντρα εξευτελισμού των προσφύγων», πρώτους στις «επιχειρήσεις - σκούπα», τελευταίους στα δικαιώματα.

Εντούτοις «κάτι πρέπει να γίνει», λένε καλόπιστα οι άνθρωποι στις γειτονιές της Αθήνας.

Και πράγματι.

Κάτι πρέπει να γίνει.

Ομως, αυτό το «κάτι» δεν μπορεί να είναι εφαλτήριο του φασισμού.

Ο ελληνικός λαός, από την εποχή του «Ξένιου Διός» κουβαλάει την τιμή της παροχής φροντίδας προς τον κάθε κυνηγημένο.

Εχει την τιμή να έχει δηλώσει ήδη από το 1827, από το Σύνταγμα της Τροιζήνας, τον απόλυτο σεβασμό και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων κάθε ανθρώπινου όντος εντός της ελληνικής επικράτειας.

Αυτήν την τιμή, αυτήν την ανθρωπιστική παρακαταθήκη, ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να δεχτεί να του τη «λερώσει» κανένας «καρατζαφέρης» του δικομματισμού και κανένας Καρατζαφέρης του ΛΑ.Ο.Σ.

Το «κάτι» που πρέπει να γίνει δεν μπορεί παρά να είναι ανθρώπινο.

Ούτε «φράκτες», ούτε «Σπιναλόγκες», αλλά:
Ταξιδιωτικά έγγραφα στους μετανάστες, για να μπορούν να μετακινηθούν εκτός Ελλάδας, όπως ζητούν.

Απειθαρχία στις αποφάσεις της ΕΕ που κρατούν ομήρους χιλιάδες και χιλιάδες μετανάστες στη χώρα και δεν επιτρέπουν την έξοδό τους από την Ελλάδα.

Απόδοση όλων των κοινωνικών, εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων στους μετανάστες, απόδοση στο κεφάλαιο της ευθύνης που του αναλογεί για την «πρόσκληση» των μεταναστών στη χώρα ως «φτηνό εργαλείο», θύμα της ανείπωτης εκμετάλλευσης και της αυθαιρεσίας.

Δημιουργία δημόσιων, οργανωμένων, ανθρώπινων χώρων υποδοχής και όχι στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Σεβασμός των πολιτιστικών τους παραδόσεων, τσάκισμα των κυκλωμάτων που εκμεταλλεύονται τους μετανάστες.

Και, φυσικά, αγώνας για μια Ελλάδα που δε θα γίνεται συνεργός, αλλά θα υψώσει φωνή, θα γίνει «φράκτης» κατά των εγκλημάτων που διαπράττονται στις χώρες τους.

Αλλα κουραγιο...


υσ 1 Ερζερούμ κι
«αμάν - αμάν»! .

υσ 2 «Γκιλντιρίμ τσουτσούν» (ή κάπως έτσι) ήταν τα λόγια με τα οποία απευθύνθηκε στους θεατές κατά την έναρξη της Πανεπιστημιάδας, χτες, στη γείτονα, ο κ. Παπανδρέου. Παρότι, όμως, οι θεατές ήταν Τούρκοι, από τη συνήχηση των λεγομένων του, κάτι μας λέει πως υπήρχε σαφές υπονοούμενο που απευθυνόταν προς τους Ελληνες εργαζόμενους.

υσ 3 «Nouveau monde, nouveau capitalisme», ήταν ο τίτλος του Συμποσίου στο οποίο συμμετείχε προχτές ο κ. Παπανδρέου.
«Nouveau monde, nouveau capitalisme» έγραφε και το βήμα από το οποίο ο Ελληνας πρωθυπουργός εκφώνησε τη βαρυσήμαντη ομιλία του.
Δεν είναι υπέροχο; Ενας κοτζάμ «σοσιαλιστής», πρόεδρος της «Σοσιαλιστικής Διεθνούς», όχι απλώς να συμμετέχει, αλλά να πρωταγωνιστεί στις διεργασίες για έναν «nouveau monde» («νέο κόσμο») και να αγωνιά πώς θα συμβάλει ώστε αυτός ο «νέος κόσμος» να έρθει μέσα από τη δημιουργία ενός «nouveau capitalisme» («νέου καπιταλισμού»).

υσ 4 ΑΥΤΟ ειναι για ποοοοοολλλλλλλα γελια και ποοοοολλλλλλυυυυυ περισοτερα κλαματα, «Από την εμπειρία μου έχω γίνει και πιο σοσιαλιστής απ' ό,τι ήμουν πριν» (Γ. Παπανδρέου, δήλωση στη Βουλή, 17/4/2010).


απο τον νικο μπογιοπουλο, στον Ριζοσπαστη.