ΑΓΑΝΤΑ...

Το «κερασάκι» του εθελοντισμού...

Θέλεις να ζήσεις από κοντά την Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής;

Τώρα έχεις την μεγάλη ευκαιρία.

Γίνε εθελοντής στον μεγαλύτερο πολιτιστικό θεσμό της Ευρώπης και νιώσε τη μαγεία του».

Αυτά και άλλα πολλά «κερασάκια» περί «εμπειριών» και «ευκαιριών» περιλαμβάνει η «τούρτα» του εθελοντισμού, που εσχάτως σερβίρει στους νέους της χώρας μας η εταιρεία ΜΕΣΟ (ασχολείται με την οργάνωση, συντονισμό, εξεύρεση χορηγιών, εκτέλεση, προβολή της Ευρωπαϊκής Γιορτής της Μουσικής).

Γίνε εθελοντής τώρα!» είναι το σύνθημα που τους απευθύνει, μαζί με φιλοσοφίες του τύπου «ο εθελοντισμός είναι στάση ζωής», ζητώντας μάλιστα από τους υποψήφιους εθελοντές να συμπληρώσουν σχετική αίτηση με πληθώρα προσωπικών στοιχείων, προκειμένου να ζήσουν «από κοντά την εμπειρία του μεγαλύτερου πολιτιστικού θεσμού της Ευρώπης»!

Το έργο το έχουμε ξαναδεί τα τελευταία χρόνια, με αποκορύφωμα τους Ολυμπιακούς του 2004, όπου οι εθελοντές έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης και ο εθελοντισμός «δούρειος ίπππος» για το χτύπημα των εργασιακών σχέσεων και τη χειραγώγηση της κοινωνικής συνείδησης.

Τα «κερασάκια», τα φαντεζί «περιτυλίγματα» και οι κάθε λογής κολακείες δεν είναι σε θέση πλέον να κρύψουν ότι ο εθελοντισμός που προπαγανδίζουν είναι μια αξία που το κεφάλαιο διαστρεβλώνει και χρησιμοποιεί για τα συμφέροντά του.

Πάντα με την ίδια λογική, που υπαγορεύει απλήρωτες ώρες εργασίας, μέσα από το παραμύθι της δήθεν «συμμετοχής», της «εμπειρίας» και της «ευκαιρίας».


Αλλα κουραγιο...





υσ εθελοντης ανεργος.

ΑΓΑΝΤΑ...

ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΓΙΑ ΝΕΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΖΗΤΑΝΕ: «Τι μας λένε ουσιαστικά, οι εταίροι της Tρόικας, αλλά και η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, που επαναφέρουν επίμονα τις τελευταίες ημέρες, φθάνοντας να θέτουν πλέον και ως εκβιαστικό δίλημμα, το αίτημα για συναίνεση των πολιτικών κομμάτων στην πολιτική του Μνημονίου, που κατά κοινή ομολογία έχει αποτύχει; (...)

Αναζητούν απεγνωσμένα όχι απλώς άλλοθι, αλλά "συγχωροχάρτι" για τις πράξεις και τις ενέργειες που (...) έχουν φέρει σε απόγνωση νοικοκυριά και επιχειρήσεις (...)

Ζητούν τώρα αυστηρότερα μέτρα για να καλύψουν τα δικά τους λάθη, αλλά και έγγραφη πολιτική στήριξη στις καταστροφικές επιλογές τους» (από το κύριο άρθρο στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ).


ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΕΣ: «Συναινεί η ΝΔ στο θέμα των αποκρατικοποιήσεων, του περιορισμού του δημόσιου τομέα, της πάταξης της φοροδιαφυγής και της κρατικής σπατάλης.

Και σε κάποιες περιπτώσεις, μάλιστα, οι θέσεις της είναι πιο προχωρημένες από τις κυβερνητικές (...)

Απομένουν οι διαφορές που έχουν να κάνουν με την αναπτυξιακή διαδικασία και τη σχετική φορολογική πολιτική (...)

Η διαφορά αυτή δεν θα πρέπει ν' αποτελέσει αιτία ακύρωσης μιας προσέγγισης, η οποία τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή αποτελεί εθνική ανάγκη» (από το κύριο άρθρο στο ΕΘΝΟΣ).


«ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ» ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ: «Ανεξάρτητα από τις όποιες κυβερνητικές παλινωδίες (...) τα οικονομικά μέτρα που θα συμπεριληφθούν στο νέο πρόγραμμα δεν μπορούν να υποστηριχθούν μόνον από την κυβέρνηση (...)

Οι ευρωπαίοι απαιτούν συναίνεση.

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση καλούνται να διαχειριστούν τη νέα κατάσταση (...)

Οφείλουν να πάρουν καθαρή θέση, αφού φυσικά αναλύσουν όλες τις πλευρές της διαμορφούμενης κατάστασης και καθορίσουν τις προτεραιότητές τους.

Και θα κριθούν από τη σοβαρότητα των αποφάσεών τους» (από το κύριο άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).


ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΤΟΥΣ: «Οσοι ζητούν εκλογές σήμερα παίζουν με τη φωτιά και προφανώς αγνοούν τον κίνδυνο της χρεοκοπίας μεσούσης της προεκλογικής περιόδου (...)

Το χειρότερο είναι όμως πως κανείς δεν θα έχει ξεκαθαρίσει ποιο θα είναι το διακύβευμα των εκλογών μια και η μεν κυβέρνηση αποκρύπτει και φοβάται την πραγματικότητα, η δε αντιπολίτευση παραγνωρίζει τα εκβιαστικά και επείγοντα διλήμματα που απορρέουν λόγω της εξάρτησης της χώρας από τους δανειστές της.

Η σωφροσύνη απαιτεί από τον πρωθυπουργό να πάρει επιτέλους αποφάσεις και να επιχειρήσει να περάσει τον δύσκολο κάβο των επόμενων εβδομάδων και από την Ν.Δ. να "βάλει πλάτη"» (από το κύριο άρθρο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).


Κανένας φοβισμένος, όλοι στην αντεπίθεση


Με έναν καταπληκτικό αυτοματισμό η μία μετά την άλλη οι αστικές εφημερίδες έσπευσαν να επιχειρηματολογήσουν για την ανάγκη συναίνεσης.

Ακόμα κι εκεί που για ειδικούς εκλογικούς λόγους εκφράζονται δήθεν διαφωνίες, στο διά ταύτα υπάρχει ήδη συμφωνία για την εφαρμοζόμενη πολιτική.

Ο ανταγωνισμός αφορά μόνο στο ποιος θα έχει το πάνω χέρι.

Ολοι μαζί βομβαρδίζουν με κινδυνολογία τα λαϊκά στρώματα, από τα οποία αξιώνουν να δείξουν ανοχή.

Αυτή η κινδυνολογία είναι και η ομολογία της συμφωνίας τους.

Ο συναγερμός στην αστική τάξη για την εξασφάλιση της συναίνεσης μαρτυρά πως το συμφέρον της τάξης τους είναι πάνω απ' όλα.

Ακριβώς έτσι πρέπει να αντιδρούν και οι εργαζόμενοι.

Εχουν μια τάξη απέναντί τους, δέχονται επίθεση.

Οφείλουν να αντεπιτεθούν.

Αυτό που προβάλλεται σαν εθνική ανάγκη από την αστική τάξη είναι η σωτηρία των καπιταλιστών.

Κι αυτό σημαίνει νέο χτύπημα στην εργατική τάξη.

Καμιά συζήτηση δεν πρέπει να γίνεται δεκτή για κοινά συμφέροντα ανάμεσα σ' εργάτες και καπιταλιστές.

Αυτοί έχουν κάνει καθαρό ότι η δική τους σωτηρία σημαίνει τσάκισμα εργατών.

Οι εργάτες έχουν πια πολύ σοβαρούς λόγους να τσακίσουν αυτοί τους καπιταλιστές.


Αλλα κουραγιο...





υσ Οποιος δεν είναι ενάντια σ' αυτήν την πολιτική και δεν αντιπαλεύει όλους όσους την υπηρετούν, είναι ενάντια στους εργάτες. Και όποιος προσπαθεί να εξαφανίσει τη συνειδητή αυτή επιλογή και το ρόλο των εργατοπατέρων είναι κι αυτός μέρος του προβλήματος των εργατών» (από άρθρο στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ)

ΑΓΑΝΤΑ...

«Το "οικονομικό αδιέξοδο" που βιώνουν αρκετοί Ελληνες αναφέρεται με σημερινό δημοσίευμά της η "Νιου Γιορκ Τάιμς", επισημαίνοντας παράλληλα την αυξητική τάση που παρατηρείται σε αυτοκτονίες, αστέγους και ουρές σίτισης.

Η νεοϋορκέζικη εφημερίδα παρουσιάζει προσωπικές ιστορίες ατόμων που καταστράφηκαν οικονομικά ή βρίσκονται μπροστά σε τεράστιο πρόβλημα επιβίωσης λόγω της οικονομικής κρίσης, δίνοντας "απογοητευτική εικόνα" για το μέλλον της χώρας μας.

Μεταξύ άλλων, σημειώνεται το μεγάλο πρόβλημα της ανεργίας (...)

Ανησυχητικό στοιχείο αποτελεί ο ισχυρισμός ότι υπάρχουν αναλυτές, οι οποίοι εκτιμούν πως μία κοινωνική έκρηξη "βρίσκεται προ των θυρών", κυρίως μεταξύ των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα που χάνουν τις δουλειές τους και τους περίπου 1.000.000 δημοσίους υπαλλήλους, όπως αναφέρει το δημοσίευμα».

Δε χρειαζόμαστε τα ρεπορτάζ στις αμερικάνικες εφημερίδες για να μάθουμε τι συμβαίνει δίπλα μας.

Μια βόλτα στην πλατεία δείχνει κλειστά περίπτερα, κλειστά μικρομάγαζα, ανθρώπους που ρωτάνε ο ένας τον άλλον για το πού μπορεί να γίνει ένα μεροκάματο.

Μια βόλτα στις γειτονιές δείχνει καφετζήδες να κερνάνε τον ένα στους δυο καφέδες, προκειμένου να κρατήσουν το μαγαζί ανοιχτό.

Μια επίσκεψη στον γείτονα μαρτυρά πως και στο ένα και στο άλλο σπίτι επικρατεί η ίδια κατάσταση: Χρέη, στρίμωγμα, κατήφεια κι ένα «άι σιχτίρ», προς το παρόν τυφλό...

Η αστική τάξη ξέρει να διαβάζει τι συμβαίνει κάτω απ' τα πόδια της.

Πρόκειται για την ίδια την εξουσία της.

Και μετράει με ακρίβεια την πίεση στο καζάνι.

Προσπαθεί να προλάβει την έκρηξη, να την κουλαντρίσει, να τη μετατρέψει σε δικό της πλεονέκτημα.

Οι αστοί αδυνατούν να διαχειριστούν την κρίση, αλλά και να χειραγωγήσουν τους εργαζόμενους και έχουν πρόβλημα.

Εκεί όπου το ταξικό κίνημα ενισχύει τις δυνάμεις του, εκεί όπου η ταξική αναμέτρηση απειλεί να θίξει το ίδιο το ταμείο των καπιταλιστών, εκεί όπου ήδη ζυμώνεται η συνείδηση πως μόνη λύση εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα είναι η αλλαγή της τάξης που βρίσκεται στην εξουσία.

Αλλα κουραγιο...



υσ Εκεί που τελειώνουν οι αυταπάτες, εκεί που ο λαός αρνείται να γίνει πρόβατο στο σφαγείο. Εκεί που οι εργάτες γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια τις ιδέες διαφόρων που επιμένουν πως μια άλλη διαχείριση του καπιταλισμού είναι η λύση.

ΑΓΑΝΤΑ...

Η κατάσταση των πραγμάτων

«Καμία μαρτυρική κατάθεση για τον βαρύτατο τραυματισμό του 31χρονου διαδηλωτή Γιάννη Καυκά δεν έχει καταφέρει να εξασφαλίσει η Ασφάλεια που κάνει τις έρευνες, σύμφωνα με το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας (...) οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι ουδέν προέκυψε από το φωτογραφικό και βιντεοσκοπημένο υλικό από τα γεγονότα στην οδό Πανεπιστημίου.

Φως στην υπόθεση αναμένεται να ρίξει ο τραυματισμένος διαδηλωτής όταν συνέλθει» (το θέμα στο ΕΘΝΟΣ).


Τι ζητάει το «συγκρότημα»;

«Καμιά Αστυνομία στον κόσμο δεν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά εάν αντιμετωπίζεται με επικρίσεις, είτε επεμβαίνει είτε όχι, στις εστίες της έντασης.

Κανείς ένστολος δεν θα αισθάνεται πειθαρχημένος φύλακας του νόμου και υπηρέτης του πολίτη όταν βρίσκεται υπό κατηγορία ανά πάσα στιγμή: είτε αυθαιρετεί είτε αμύνεται σε επίθεση είτε απλώς προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του, με κίνδυνο της ζωής του πολλές φορές» (από το κύριο άρθρο στα ΝΕΑ).

Η ερώτηση ως προς το τι ζητάει το «συγκρότημα» είναι ρητορική.

Κατ' επανάληψη έχει ζητήσει να εφαρμόζονται οι νόμοι της αστικής τάξης που έχουν φύλακες τους αστυνόμους της αστικής τάξης.

Το πρόβλημα που παρουσιάζεται στο εσωτερικό της αστυνομίας κάθε φορά που προκύπτει μια υπόθεση ζαρντινιέρας ή πυροσβεστήρα πάνω στα οποία χτυπάνε τα κεφάλια των διαδηλωτών δεν είναι καινούργιο.

Το νέο είναι πως όλο και περισσότεροι κατανοούν πια πως οι διάφορες ομάδες καταστολής έχουν συγκροτηθεί ακριβώς για ένα: Το χτύπημα του λαϊκού κινήματος.

Η κατακραυγή δημιουργεί πρόβλημα.

Κι αυτό το πρόβλημα θέλει να λυθεί το «συγκρότημα».

Να προστατευτούν οι φύλακες του νόμου για να προστατευτεί ο νόμος.

Ο νόμος της αστικής τάξης που επιβάλλει να επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή.

Η αστυνομία δε βρίσκει μάρτυρες για το διαδηλωτή που χαροπαλεύει στο κρατικό της Κοκκινιάς.

Οι αστοί δημοσιογράφοι προσπερνάνε το γεγονός ότι ένας αλλοδαπός έτρεξε να βοηθήσει μια Ελληνίδα προχτές στα Εξάρχεια.

Και οι αναλύσεις για τη βία καλά κρατούν.

Αυτό που κηρύσσεται με διάφορους τρόπους είναι η υποταγή.

Καλλιεργείται ένα κλίμα ανημπόριας του ανθρώπου της δουλειάς, παρουσιάζονται οι εργάτες ως περίπου άξιοι της μοίρας τους.

Παρακολουθώντας τους λόγους, τις ομιλίες, τις συνεντεύξεις, τις ανακοινώσεις του κ. Παπουτσή για την κρατική αυθαιρεσία, την αστυνομική βία κατά διαδηλωτών, την εγκληματικότητα και την ακροδεξιίλα στους δρόμους της Αθήνας, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία:
Αν καμιά μέρα ...γίνει υπουργός «Προστασίας του Πολίτη», όλα θα φτιάξουν!

Αλλα κουραγιο...



υσ ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ
Σχέδια για «απομάκρυνση» προσφύγων και περιορισμό διαδηλώσεων
Το όραμά του για μια Αθήνα αστυνομοκρατούμενη παρουσίασε χτες ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης, σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Αθήνας, λίγες ώρες πριν συναντηθεί με τον πρωθυπουργό ακριβώς για τα ζητήματα του κέντρου. Προτείνοντας από ανθρωποκυνηγητό προσφύγων του ιμπεριαλισμού έως περιορισμό των πορειών. Μεταξύ άλλων είπε χαρακτηριστικά:
«Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης, ιδίως στο ιστορικό και εμπορικό κέντρο της πόλης, οξύνονται λόγω του παραεμπορίου, αλλά και των καθημερινών πορειών και διαδηλώσεων». Μίλησε για «βανδαλισμούς και την ρύπανση (...) με κάθε είδους συνθήματα και ζωγραφιές» (σ.σ: στο ίδιο τσουβάλι «γράφιτι» και πολιτικός αγώνας).

ΑΓΑΝΤΑ...

''Αλλα'' και Ελληνικα.

1ο Βιασμός

Οσο θα παίζεται το έργο με τίτλο «Ο Ντομινίκ και η καμαριέρα», αξίζει να θυμόμαστε ότι:

Το παγκόσμιο «μπανιστίρι» του 1998, με θέμα τον Κλίντον και την Μόνικα Λεβίνσκι, ουδόλως απέτρεψε τον Κλίντον να βομβαρδίσει λίγους μήνες αργότερα τα Βαλκάνια.

Η φυλάκιση του πρώην Ισραηλινού προέδρου με την κατηγορία του βιασμού, ουδέποτε έθεσε σε αναστολή τις δολοφονίες των Παλαιστινίων.

Η «παράλληλη ζωή» του Μιτεράν καθόλου δεν επηρέασε την πολιτική του για τη δημιουργία 7 υπερπόντιων στρατιωτικών βάσεων με δύναμη πυρός 50.000 αντρών.

Τα «χατζατζαριλίκια» του Μπερλουσκόνι επουδενί εμπόδισαν τους «Ανιέλι» να επελαύνουν ως οδοστρωτήρας κατά των Ιταλών εργαζομένων.

Η καταισχύνη και η αποπομπή λόγω σκανδάλων του προέδρου της Κομισιόν, του Σαντέρ, μαζί με όλη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ή του Βίλι Κλάες από τη θέση του Γενικού Γραμματέα, ποτέ δεν επηρέασαν και ποτέ δεν «βελτίωσαν» κατ' ελάχιστο είτε το «χαρακτήρα» της ΕΕ, είτε του ΝΑΤΟ.

Οταν πρόκειται για τους μηχανισμούς τους, τις υπηρεσίες τους, τα «πρόσωπα - θεσμούς» τους, τους οργανισμούς τους, δεν είναι σύνηθες, αλλά δεν είναι και πρωτοφανές:
Ακόμα και τα καραγκιοζιλίκια τους, ακόμα και τα ξεφτιλίκια τους, ακόμα και την καμαρίλα τους, ακόμα και τη διαπόμπευση των «δικών τους», ακόμα και τις μεθοδεύσεις που χρησιμοποιούν για να βγάζουν από τη μέση ο ένας τον άλλον,
δεν έχουν κανέναν μα κανέναν ενδοιασμό, τέτοιοι που είναι και εφόσον το επιβάλλει η «δουλειά», να τα μετατρέπουν - οι ίδιοι - σε «θέαμα» πίσω από το οποίο εξελίσσεται κανονικότατα ο βιασμός της ανθρωπότητας.

2ο Μισθούς κόβουν ... χρυσάφι γίνεται!

Εκατό κιλά χρυσό το μήνα αγοράζουν «Ελληνες αποταμιευτές» έγραφε η «Καθημερινή» την Κυριακή, προσθέτοντας μάλιστα ότι η ποσότητα του χρυσού που αγοραζόταν, πέρσι, από εκείνους που αγωνιούν να διαφυλάξουν τον πλούτο τους προσφεύγοντας την περίοδο της κρίσης και της γενικότερης ρευστότητας σε «σκληρό νόμισμα» ήταν ακόμα και διπλάσια και αντιστοιχούσε σε 25.000 λίρες μηνιαίως!

Αυτό που βέβαια δεν ξεκαθάρισε η εφημερίδα είναι η ταξική προέλευση των «χρυσοκάνθαρων».

Ποιοι είναι δηλαδή αυτοί (και πόσοι είναι;) που μέσα σε τέτοιες συνθήκες, οικονομικής αποτελμάτωσης, ανέχειας, δυσπραγίας και ακρωτηριασμού εισοδημάτων, έχουν τέτοιο βαρύ «κομπόδεμα» που σπεύδουν με τόση «πατριωτική» επιμέλεια να το μετατρέψουν σε χρυσάφι;

Πάντως, από μια πρώτη σκέψη, μάλλον δεν θα πρέπει να πρόκειται για ...μισθωτούς και συνταξιούχους.


3ο Γλίτσα

Να ένα ακόμα δίλημμα, όπως τίθεται στα ηλεκτρονικά, κυρίως, ΜΜΕ: Εμείς τώρα, ως λαός και ως άνθρωποι, τι πρέπει να είμαστε με την υπόθεση Στρος Καν;

Να είμαστε λυπημένοι ή να είμαστε υποδορίως χαρούμενοι;

Αν ακολουθήσουμε την πρόταση εκείνης της γλίτσας που ισχυρίζεται ότι «ο Στρος Καν είναι ο καλύτερος φίλος των Ελλήνων» (και της ανθρωπότητας, γενικότερα...), αν πιστέψουμε ότι «υπάρχει κίνδυνος να χάσουμε από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων έναν συμπαραστάτη της Ελλάδας», τότε θα πρέπει να βάλουμε μαύρες πλερέζες.

Αν, αντίθετα, ακολουθήσουμε την πρόταση της άλλης γλίτσας, εκείνης που υπονοεί ότι από τη στιγμή που ο Στρος Καν με τις γνωστές συνεντεύξεις του «τόλμησε να δημιουργήσει πρόβλημα στον καλό πρωθυπουργό μας Γιώργο Παπανδρέου», από τη στιγμή που εξέθεσε τον Ελληνα πρωθυπουργό αποκαλύπτοντας τις μυστικές συνεννοήσεις για την εμπλοκή του ΔΝΤ στην Ελλάδα, τότε «καλά να πάθει ο αχρείος».

«Μέγα το ερώτημα», λοιπόν:
Να «ευχαριστηθούμε» ή να «στεναχωρηθούμε» με τις συνέπειες που θα έχει το «σεξ στόρι» για τον Ντομινίκ;

4ο Λίπσκι
Ουδεμία ανησυχία δικαιολογείται για την εύρυθμη λειτουργία του ΔΝΤ όσο ο δεύτερος τη τάξει θα αντικαθιστά τον Ντομινίκ Στρος Καν.

Πρώτον, διότι ο κύριος Λίπσκι - περί αυτού ο λόγος - τελούσε σε αγαστή συνεργασία με τον Ντομινίκ.

Δεύτερον, διότι ο Λίπσκι, πριν από την άψογη συνεργασία του με τον «σοσιαλιστή» Ντομινίκ, είχε επίσης μια άψογη συνεργασία: Θήτευσε επί μια ολόκληρη δεκαετία στο πλευρό του Πινοσέτ στη Χιλή, ως εκπρόσωπος του ΔΝΤ στη χώρα (σ.σ.: προφανέστατα η σχέση του Λίπσκι με τον φασίστα αιμοσταγή δικτάτορα ποτέ δε θα μπορούσε να αποτελεί πρόβλημα για «σοσιαλιστές» του φυράματος του Ντομινίκ, ώστε να συνεργάζονται αρμονικά μαζί του).

Λεπτομέρεια: Το 1982, επί των ημερών του κ. Λίπσκι, η Χιλή πτώχευσε...

4ο Ιδού το σκάνδαλο!

Τα περί της καμαριέρας στην υπόθεση Στρος Καν έχουν ανατεθεί στις αρμόδιες υπηρεσίες, οι οποίες και θα αποφανθούν.

Σε ό,τι μας αφορά, το σκάνδαλο, που κυρίως τράβηξε την προσοχή μας, είναι μια ειδησούλα που πέρασε στα ψιλά:
Οτι η διαμονή στις σουίτες των ξενοδοχείων του Μανχάταν του επικεφαλής του ΔΝΤ, δηλαδή του οργανισμού που συνεπικουρεί την ελληνική πλουτοκρατία για να κόβει μισθούς και συντάξεις, κοστίζει το ποσό των 3.000 δολαρίων!

Τη βραδιά.

Αλλα κουραγιο...




υσ Οπως ΣΤΡΟΣ θα κοιμηθείς.


υσ απο το ημεροδρομος του Ριζοσπαστη, του νικου μπογιοπουλου.

ΑΓΑΝΤΑ...

Σοβαρός τραυματισμός

Ο τραυματίας μεταφέρθηκε στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας, με επισκληρίδιο αιμάτωμα στο κρανίο ύστερα από χτυπήματα που δέχθηκε κατά τη διάρκεια επεισοδίων στην οδό Πανεπιστημίου.
Σύμφωνα με πληροφορίες από την πλευρά των διαδηλωτών, ο νεαρός χτυπήθηκε από κλομπ τα οποία οι αστυνομικοί κρατούσαν ανάποδα, ενώ υπάρχουν μαρτυρίες οι οποίες όμως ελέγχονται, και για χτύπημα με ατομικό πυροσβεστήρα.


ΔΙΑΛΕΞΕ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ!

ο ποτάμι είναι βαθύ, άγριο, απροσδιόριστης ορμής. Κατεβάζει ανθρώπινα έργα κι εγκλήματα, τραύματα και θαύματα, πνιγμένους και χαλάσματα. Κυρίως όμως κατεβάζει και γίνεται αδιάβατο, όλον τον πλούτο της γης που παράχθηκε και παράγεται στην πηγή της ζωής, την εργασία των πολλών ανθρώπων, ανακατεμένο με τα απόβλητα των κλεφτών του. Η φύση που έφτιαξε τον άνθρωπο είδος ξεχωριστό από το λύκο, ήρθε τα πάνω κάτω και ορμάει σα βρισιά στα νερά του ποταμού.

Είναι ώρα να διαλέξουμε όχθη. Από τη μια οι μαυραγορίτες, οι ρουφιάνοι και οι δοσίλογοι, οι ενσωματωμένοι στην κοίτη της κρίσης. Κι από την άλλη πολεμιστές και ποιητές. Ήρωες της καθημερινότητας και του δέους της φύσης. Οι άφοβοι. Ο καθένας κι η κάθε μια από μας πρέπει θαρρώ, ελπίζω, παλεύω, να ξυπνάει και να κοιμάται, να δουλεύει και να ερωτεύεται, να πονάει και να λυγάει έστω, με την αυτοπροσταγή: Διάλεξε πλευρά του ποταμού. Δε γίνεται αλλιώς και δεν πάει το ποτάμι κόντρα. Χύνεται στη θάλασσα. 'Η θα την μολύνει με τα πτώματα τα ηθικά και πολιτικά των... ρουφιάνων της καταστροφής ή θα ευωδιάσουν τα ύδατα της γης από τους θυσιασμένους για να μη στερέψουν οι πηγές.

Η «κρίση», όπως τη λένε, την πουλάνε και την αγοράζουν, είναι, σύντροφοι και φίλοι μου κι αντίπαλοι και ψαγμένοι και αδαείς, μια στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας. Μια στιγμή, ίση με το θάνατο και συνάμα ίση με τη ζωή. Είναι μια επιλογή. Τόσο κρίσιμη όσο η τρίχα του σύμπαντος που χωρίζει το φως από το σκοτάδι. Το εκούσιο φως. Το εκούσιο σκοτάδι. Δεν είναι μοίρα. Δεν είναι αναπόδραστο φυσικό φαινόμενο. Δεν είναι η δική μας κρίση. Είναι αλλονών. Της απέναντι απ' των πολεμιστών - ποιητών όχθης του ποταμού. Όσο κερδίζουν τόσο θα λιγοστεύουμε οι ζωντανοί. Θα λιγοστεύουμε οι ελεύθεροι. Όσο χάνουν τόσο περισσότεροι θα γινόμαστε. Ικανοί να καθαρίσουμε το ποτάμι. Να ποτίσουμε τους κάμπους. Ν' αλαφρώσουμε τα βουνά από τους πάγους. Να κολυμπήσουμε και να ψαρέψουμε σε ελεγμένα από φράγματα και ημερωμένα από τη φύση ποταμίσια νερά.

Αν την ώρα τούτη διαλέξουμε την πλευρά του ποταμού, θα φτιάξουμε γέφυρες και πόλεις ανθρώπων και χωριά χορτασμένων απέναντι. Εκεί που τη γη τη διαφεντεύουν οι λύκοι.Όποιος θέλει να δει βλέπει. Δεν απαντάει στις ερωτήσεις του εχθρού. Δεν τις ακούει. Εκτοξεύει τις δικές του κι έχει και τις απαντήσεις, επειδή τ' αυτιά και η καρδιά του είναι ανοιχτά. Οιωνοσκόπους είχαν και πλήρωναν οι βασιλιάδες και τα ιερατεία. Γιατί είχαν μαζί με τους χρησμούς και το κρέας, τα σφάγια της «μεγάλης» θυσίας. Ας πάρουμε το κρέας στα χέρια μας κι ας μείνουν με τους χρησμούς. Αλλιώς για να ζήσουμε θα πρέπει να υποδουλωθούμε σ' αυτούς.

Διάλεξε πλευρά του ποταμού.

Απάντησε με την κρίση σου στην «κρίση»...

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
Ριζοσπάστης


Αλλα κουραγιο...




υσ το πασοκ ειναι εδω, ενωμενο Δ.υΝ.αΤ.ο!