ΑΓΑΝΤΑ...

Η συνεκμετάλλευση προηγείται του ορισμού υφαλοκρηπίδας.


Οι μπίζνες της αστικής τάξης στις δυο όχθες του Αιγαίου δεν μπορούν να περιμένουν τις διευθετήσεις στα ανοιχτά ζητήματα.


Ενα ακόμα βήμα στην πορεία εγκαθίδρυσης καθεστώτος συνδιαχείρισης και συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο, σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, έκανε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου να αποδέχεται επί της ουσίας την πάγια τουρκική επιδίωξη για διμερή διαπραγμάτευση έξω από τους κανόνες του διεθνούς δικαίου.

Η σκόπιμη επιλογή του πρωθυπουργού να μην αναφερθεί στον ορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στο Αιγαίο από την Ελλάδα και η πρότασή του να υπάρξει παραπομπή για την επίλυση του θέματος της υφαλοκρηπίδας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, φανερώνει ότι κυοφορούνται «συμφωνίες» μεταξύ της ελληνικής και της τουρκικής κυβέρνησης, χωρίς απαραίτητα να λυθεί τώρα το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας, δηλαδή των θαλάσσιων συνόρων της χώρας με την Τουρκία.



Δίνοντας το στίγμα των επαφών και επιχειρώντας ταυτόχρονα να καλύψει τα πραγματικό περιεχόμενο των ελληνοτουρκικών επαφών, ο Γ. Παπανδρέου, λίγη ώρα αργότερα στην ομιλία του μπροστά στους πρέσβεις της Τουρκίας σημείωσε:
«Είναι πολυτέλεια επικίνδυνη, να μην λύνουμε τη διαφορά μας στη θάλασσα, που αφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας (...)

Σήμερα, έχουμε εντατικοποιήσει τις επαφές αυτές.

Οφείλουμε να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια, για την εξεύρεση μιας αμοιβαία αποδεκτής λύσης.

Αν δεν το καταφέρουμε μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα, πρέπει να απευθυνθούμε στη διεθνή Δικαιοσύνη, για να κριθεί το ζήτημα με βάση το Διεθνές Δίκαιο».


Επιδιώκοντας να εξασφαλίσουν τους καλύτερους όρους για «κοινές μπίζνες» για λογαριασμό των εκπροσώπων της πλουτοκρατίας και από τις δυο πλευρές του Αιγαίου, ο Γ. Παπανδρέου και ο Τ. Ερντογάν μίλησαν για εξελίξεις «κοινού ενδιαφέροντος και κοινού συμφέροντος».
Ο Γ. Παπανδρέου μίλησε για «δυνατότητες μεγαλύτερης και ευρύτερης συνεργασίας». Εχουμε, σημείωσε ο Ελληνας πρωθυπουργός, «την ευκαιρία να δοκιμάσουμε από κοινού τις δυνάμεις μας στα παλιά και στα νέα πεδία.

Σε πολλές περιοχές έχουμε κοινή παρουσία και μοιραζόμαστε κοινά συμφέροντα, όπως είναι η Μέση Ανατολή, τα Βαλκάνια, ο Καύκασος».

Στο ίδιο μήκος κύματος ο Αχμέτ Νταβούτογλου μίλησε για «ιστορικό γεγονός» αναφερόμενος στην ομιλία του πρωθυπουργού μπροστά στους διπλωμάτες της Τουρκίας.


Για το συμφέρον της ντόπιας πλουτοκρατίας.

Η σκόπιμη επιλογή του πρωθυπουργού να μην αναφερθεί στον ορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στο Αιγαίο από την Ελλάδα και η πρότασή του να υπάρξει παραπομπή για την επίλυση του θέματος της υφαλοκρηπίδας στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης, φανερώνει ότι κυοφορούνται «συμφωνίες» μεταξύ της ελληνικής και της τουρκικής κυβέρνησης για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, χωρίς απαραίτητα να λυθεί τώρα το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας, δηλαδή των θαλάσσιων συνόρων της χώρας με την Τουρκία.

Η στρατηγική επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης να μην ασκήσει μονομερώς το κατοχυρωμένο από το Διεθνές Δίκαιο αποκλειστικό - κυριαρχικό δικαίωμα ορισμού ΑΟΖ στην προέκταση των ελληνικών ηπειρωτικών και νησιωτικών ακτών, απαντά στα συμφέροντα της ντόπιας αστικής τάξης και των ξένων μονοπωλίων, που καίγονται να ορμήσουν στον ενεργειακό πλούτο του Αιγαίου.



ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ...

«Πατριωτισμός» του κεφαλαίου.

«Είναι σαφέστατο, ότι τα σενάρια περί συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου, υπό την έννοια της παραχώρησης εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, γιατί έτσι εκφράζονται, είναι σενάρια φαντασίας και παραμύθια.

Το να είναι κάποιοι πατριώτες, όπως θέλουν να λένε, και να υποστηρίζουν ότι εμείς δεν είμαστε πατριώτες, γιατί αυτό υπονοούν, αλλά δεν το λένε ευθέως, ανήκει σε εποχές εμφυλίου πολέμου και όχι στις σημερινές (...)

Βλέπω ότι το τελευταίο διάστημα και πάλι παίζονται παιχνίδια, σε κάθε ευκαιρία, περί πατριωτών ή μη πατριωτών (...)

Εχουμε αποδείξει σε αυτή την κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ γενικότερα, ότι ο πατριωτισμός είναι μια έννοια την οποία σεβόμαστε και έχει πολλά επίπεδα.

Γιατί πατριωτισμός είναι και όταν προσπαθείς με νύχια και με δόντια, κυρίως, να διατηρείς την κοινωνική συνοχή και να βγάλεις τη χώρα από μια κρίση για την οποία, εν πολλοίς έφταιξαν κάποιοι.

Αυτά λοιπόν, ας τα αφήσουν κατά μέρος και η ΝΔ αλλά και το ΚΚΕ που απέκτησε έναν πολύ όψιμο πατριωτισμό και το οποίο πολύ εύκολα κατηγορεί για μυστική διπλωματία και για κινήσεις που είναι αντίθετες στο εθνικό συμφέρον και υιοθετεί τέτοιου είδους σενάρια».

Το παραπάνω απόσπασμα προέρχεται από χτεσινή ραδιοφωνική συνέντευξη του Γ. Πεταλωτή.


Αλλα κουραγιο...


υσ Ο πατριωτισμός του ΚΚΕ και ο διεθνισμός του κόντρα στον κοσμοπολιτισμό των αστών είναι κατοχυρωμένος με αίμα από την ίδρυσή του και δεν μπορούν να τον κηλιδώσουν ό,τι και αν κάνουν.
Ο λαός ξέρει.

ΑΓΑΝΤΑ...

«Κερδοφόρο να εξαπατάς τους αδύναμους».

Ο κύριος Λυριτζής και ο κύριος Οικονόμου και ο παρατρεχάμενός τους κ. Ζήρας, ως γνήσια αργυρώνητα μισθόργανα της πλουτοκρατίας, ανέλαβαν για άλλη μια φορά δράση από την πρωινή εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ στις 05/01/11.

Αφού χλεύασαν και ειρωνεύτηκαν τους συμβολικούς αποκλεισμούς του ΠΑΜΕ σε τράπεζες, εν συνεχεία με θέρμη υπερασπίστηκαν τις μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα, με αφορμή την επιχειρησιακή σύμβαση που υπογράφηκε στην κερδοφόρα γαλακτοβιομηχανία ΝΕΟΓΑΛ στη Δράμα, με πρωτοστατούντα τα στελέχη της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ.

Η ακολουθία των δύο αυτών «τοποθετήσεων» συνδέεται με το γεγονός ότι η διεξαγωγή βρώμικου πολέμου σε βάρος της ταξικής συσπείρωσης των εργαζομένων είναι το απαραίτητο όχημα για να αφαιμαχθούν παραπέρα οι εργαζόμενες λαϊκές μάζες προς όφελος των μονοπωλίων.

Για εμάς τους κομμουνιστές, αλλά και για το ταξικό εργατικό κίνημα, το να διατυπώνει κανείς άποψη για τη μορφή και το περιεχόμενο κινητοποιήσεων είναι απολύτως αποδεκτό. Εδώ, όμως (και φυσικά δεν είναι πρώτη φορά), μιλάμε για πικρόχολους και αναίσχυντους σχολιασμούς χωρίς πολιτικά επιχειρήματα, με ατάκες όπως «παραλογισμός», «έξω οι βάσεις του θανάτου» (ειρωνευόμενοι), «ανακάλυψαν τον ένοχο της κρίσης», «τι ζητάνε; - τις καταθέσεις;».

Να ασχοληθούν με τις διεκδικήσεις του ΠΑΜΕ στα πλαίσια των κινητοποιήσεων ούτε λόγος.

Μάλιστα, μέσα στο αντι-ΠΑΜΕ παραλήρημά τους, είπαν ότι «αντί να ασχολούνται με τους μισθούς και τις συντάξεις αποκλείουν τράπεζες».

Για τα ληστρικά δάνεια, που έχουν καθημάξει τα λαϊκά εισοδήματα, οι εν λόγω κύριοι «δεν είδαν και δεν άκουσαν».

Για τα βάρβαρα εργασιακά καθεστώτα που επικρατούν στις τράπεζες, το ίδιο.

Και πώς, άλλωστε, αφού οι άνθρωποι εκτελούν εντολές των μονοπωλίων.

Φροντίζουν, βέβαια, πάντα, να απολαμβάνουν μονολόγους, απουσία εκπροσώπων του ΠΑΜΕ, αφού έχουν κηρύξει εμπάργκο, κάνοντας κουρελόχαρτο τις «αρχές» της αστικής δημοκρατίας που κάθε τόσο δοξολογούν προασπιζόμενοι τη δικτατορία των μονοπωλίων και της τάχα αντικειμενικής ή πλουραλιστικής ή όπως αλλιώς τη λένε, υποκριτικά, δημοσιογραφίας.

Ασφαλώς αντιλαμβανόμαστε ότι όταν βρίσκεται κανείς (όπως οι συγκεκριμένοι κύριοι) σε διατεταγμένη υπηρεσία, εφαρμόζει τη μακιαβελική διδαχή «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» και ο σκοπός είναι προφανώς τα ιερά και τα όσια της ολιγαρχίας του πλούτου.

Αξίζει, όμως, να υπογραμμίσουμε ότι στη συγκεκριμένη εκπομπή (και δεν είναι η μόνη) ξεσκεπάστηκε το υποκριτικό ενδιαφέρον για τους μισθούς των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.

Συγκεκριμένα, στη συζήτηση μεταξύ του κ. Οικονόμου και κ. Χάλαρη, προέδρου του ΣΕΠΕ, ο πρώτος, αφού κουράστηκε ο σβέρκος του από το κούνημα του κεφαλιού του πάνω - κάτω, εκφράζοντας έτσι την αμέριστη συμφωνία του με ένα από τα μεγαλοστελέχη της ΝΕΟΓΑΛ για τις μειώσεις των μισθών, στη συνέχεια, απευθυνόμενος και διακόπτοντας τον πρόεδρο του ΣΕΠΕ, του είπε εν ολίγοις ότι οι μειώσεις μισθών πρέπει να γίνονται και ακόμη και όταν η επιχείρηση έχει τεράστια κέρδη, για να μη φτάσει στο «χείλος της καταστροφής».

Ο κ. Χάλαρης δε χρειάστηκε να συνεχίσει την τοποθέτησή του, αφού διαπίστωσε ότι ο κ. Οικονόμου εκτελεί άριστα τα χρέη κυβερνητικού εκπροσώπου υπερασπιζόμενος το πρόσφατο αντεργατικό τερατούργημα της κυβέρνησης.

Ολοι αυτοί οι κονδυλοφόροι των εφοπλιστών, των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, που δήθεν «κόπτονται» κατά καιρούς για τους χαμηλούς μισθούς των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, για να δικαιολογήσουν το πετσόκομμα των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων, πριν από μερικούς μήνες έλεγαν ότι η νέα μείωση των μισθών γίνεται για να μην κλείσουν οι επιχειρήσεις και χαθούν οι θέσεις εργασίας.

Οτι οι εργαζόμενοι «πρέπει να βάλουν νερό στο κρασί τους» σε αυτή τη δύσκολη στιγμή.

Η αλήθεια είναι ότι όταν είσαι φερέφωνο της πλουτοκρατίας, είσαι αναγκασμένος να ανασκευάζεις τα ψέματα που εκστόμιζες πριν από λίγο καιρό ανάλογα με την περίπτωση.

Εν προκειμένω (νέα επιχειρησιακή σύμβαση στη ΝΕΟΓΑΛ) είναι αναγκαίο για το προπαγανδιστικό οπλοστάσιο της αστικής τάξης, που το συγκρότημα Αλαφούζου υπηρετεί, επειδή η επιχείρηση είχε κερδοφορία 2 εκατομμύρια ευρώ το 2009 και πολύ μεγαλύτερη όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Αλλα κουραγιο...


υσ Προς Λυριτζή, Οικονόμου και Ζήρα απευθύνουμε τη φράση του Μπρεχτ:
«Είναι φυσικά πολύ δύσκολο να μη σκύβεις στους ισχυρούς, και είναι πολύ κερδοφόρο να εξαπατάς τους αδύναμους».

ΑΓΑΝΤΑ...


«Με την αλλαγή του χρόνου, η ευχή για "καλή χρονιά" εξακολούθησε να είναι για ακόμα μία φορά η ...δημοφιλέστερη (...) ο τρόπος, όμως, της εκφοράς της (ειρωνικό μειδίαμα) και το ύφος στα πρόσωπα των περισσοτέρων (αμφισβήτηση) έδειχναν άλλα πράγματα. Τη σχεδόν βεβαιότητα ότι η χρονιά θα είναι χειρότερη από το 2010, αλλά ταυτόχρονα και μια ...υπερβατική ελπίδα ότι τελικά θα τα καταφέρουμε! (...) Το "μνημόνιο" δεν είναι επαρκές για να μας βγάλει από την κρίση (...) η καλή και αναγκαία - αναμφισβήτητα - πλευρά του "μνημονίου" είναι η κατάργηση αδικαιολόγητων προνομίων, ο εκσυγχρονισμός του κράτους, οι διαρθρωτικές αλλαγές, η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, της σπατάλης του Δημοσίου κ.λπ. Το "τίμημα", όμως, είναι "μονομερές" και "ακριβό". Γιατί μαζί με τα "ξερά" καίγονται και τα "χλωρά" (...) εδώ χρειάζονται διορθώσεις. Τα "μαντάτα" από τις Βρυξέλλες δεν είναι ενθαρρυντικά»

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ, ΜΑΛΙΣΤΑ ΛΟΙΠΟΝ, ΤΙ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ!

«Οι πολιτικοί αρχηγοί στα πρωτοχρονιάτικα μηνύματά τους δεν έκρυψαν ότι το 2011 θα είναι ένα δύσκολο έτος για όλους. Η κυβέρνηση έσπευσε αμέσως να επιβεβαιώσει τις δυσοίωνες εκτιμήσεις. Η άνοδος του ΦΠΑ από 11% σε 13% για βασικά είδη όπως τα τρόφιμα και οι υπηρεσίες των ΔΕΚΟ θα προκαλέσει ένα νέο κύμα επιβαρύνσεων για τα νοικοκυριά με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, χωρίς ωστόσο να θεωρείται σίγουρο ότι θα συμβάλει στην αύξηση των δημόσιων εσόδων (...) Η κυβέρνηση βρίσκεται σε μία κρίσιμη καμπή (...) Η Νέα Δημοκρατία, από την πλευρά της, έχει τηρήσει υπεύθυνη στάση. Βάζει πλάτη στις μεταρρυθμίσεις αναπτυξιακού χαρακτήρα χωρίς να θυμίζει σε τίποτε τη δογματική αντιπολίτευση που είχε ασκήσει το ΠΑΣΟΚ (...) Το λόγο έχει η κυβέρνηση»

ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΣΤΕ, Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΧΕΙ ΜΠΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΛΥΜΠΗΘΡΑ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ''ΠΛΥΘΕΙ'' ΑΠΟ ΤΑ ''ΛΑΘΗ'' ΚΑΙ ΤΙΣ ''ΑΜΑΡΤΙΕΣ'' ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΑΤΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΑΚΡΙΝΟΥ ΤΗΣ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΠΕΡΑΣΤΕ ΚΟΣΜΕ!

«Η επίθεση που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση στο εισόδημα των μεσαίων και χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων καλά κρατεί. Το 2011 ξεκινά με μπαράζ ανατιμήσεων σε όλα τα είδη διατροφής, λόγω αύξησης του ΦΠΑ από 11% σε 13%. Ολα γίνονται ακριβότερα: καθημερινές μετακινήσεις με ταξί και μέσα μεταφοράς, ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, υπηρεσίες υγείας, εισιτήρια κινηματογράφων κ.λπ. Το "καλάθι της νοικοκυράς" θα παραμείνει σχεδόν άδειο, αφού ο νέος συντελεστής (είναι η τρίτη κατά σειρά αύξηση στον ΦΠΑ) επηρεάζει όλα τα είδη διατροφής που πωλούνται στα ράφια των σουπερμάρκετ, στους φούρνους, σε κρεοπωλεία, ιχθυοπωλεία κ.λπ. (...) δυσοίωνο το 2011 και για τους δανειολήπτες. Τα περισσότερα νοικοκυριά αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τις υποχρεώσεις τους στις τράπεζες (...) την ίδια ώρα η φοροδιαφυγή εξακολουθεί και τα υψηλά εισοδήματα παραμένουν ανέπαφα και ανέγγιχτα από οποιαδήποτε κρατική παρέμβαση. Η συνεχής όμως επίθεση στα μεσαία και χαμηλά στρώματα προμηνύει λαϊκό ξέσπασμα. Θα όφειλαν να το γνωρίζουν αυτό οι κυβερνώντες και να πράξουν με περισσότερη σύνεση»

ΚΟΥΝΑΜΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ ΣΤΟΥΣ ΦΟΡΟΔΙΑΦΕΥΓΟΝΤΕΣ, ΑΛΛΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ, ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ Η ''ΚΑΛΗ'' ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ!

Η διέξοδος

«Οσο πιο γρήγορα η λαϊκή αγανάκτηση, που φουντώνει κατά των βάρβαρων μέτρων κυβέρνησης - τρόικας - πλουτοκρατίας, μετεξελιχθεί σε συνειδητή συμμετοχή στο οργανωμένο ταξικό εργατικό κίνημα, τόσο πιο γρήγορα οι αγώνες θα αποκτήσουν αποτελεσματικότητα και προοπτική.

Το 2011 μπορεί να γίνει χρονιά γόνιμη για το λαό.

Να διαμορφωθεί το ελπιδοφόρο λαϊκό μέτωπο της αντεπίθεσης και ανατροπής.

Η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα μπορούν να ελπίζουν μόνο και αξίζει να αγωνιστούν με αισιοδοξία και αποφασιστικότητα για μια νέα οργάνωση της κοινωνίας, όπου θα είναι εξασφαλισμένη για όλους η σταθερή εργασία, με ελεύθερο χρόνο και με σύγχρονες δωρεάν παροχές στην Υγεία, στην Παιδεία, στην κατοικία, στις διακοπές.

Ο σοσιαλισμός είναι ρεαλιστικός, επίκαιρος, αλλά και αναγκαίος όσο ποτέ άλλοτε.

Ο πρωταγωνιστικός ρόλος της εργατικής τάξης στην εξουσία και στην οργάνωση της παραγωγής, αποτελούν βασική προϋπόθεση για να αναπτύξει η χώρα τις παραγωγικές της δυνατότητες, με στόχο τη λαϊκή ευημερία.

Η εργατική τάξη, οι αυτοαπασχολούμενοι της πόλης και της υπαίθρου έχουν τη δύναμη να την πραγματοποιήσουν με τη συμμαχία και την εξουσία τους, μετατρέποντας σε λαϊκή - κοινωνική ιδιοκτησία τις μονοπωλιακές επιχειρήσεις.

Αποδεσμεύοντας τη χώρα από το ιμπεριαλιστικό πλαίσιο»


1η τοποθετηση, απο την εφημεριδα ΕΘΝΟΣ του Π. Παναγιωτου.

2η τοποθετηση απο την εφημεριδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ [κυριο αρθρο]

3η τοποθετηση απο την εφημεριδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ [κυριο αρθρο]

4η τοποθετηση απο την εφημεριδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ [πρωτο θεμα]


Αλλα κουραγιο...



υσ αγωνας και παλι αγωνας, μονο ετσι θα γυρισει ο ηλιος, αλλες συνταγες δεν υπαρχουν.

ΑΓΑΝΤΑ...

Καταστροφέας παραγωγικών δυνάμεων.

Μέσα από τις τελευταίες εξελίξεις για το μέλλον της ΚΑΠ, είναι ολοφάνερη η καταστροφή των μικρομεσαίων για να μείνουν αποκλειστικά οι μεγάλοι ιδιοκτήτες.

Η πολιτική της ΚΑΠ και συνολικά της ΕΕ αναδείχτηκε στον καταστροφέα παραγωγικών δυνάμεων στη χώρα μας.

Εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίων αγροτών ξεκληρίστηκαν, χιλιάδες τόνοι αγροτικών προϊόντων θάφτηκαν επιδοτούμενοι, παραγωγικοί τομείς (π.χ. κτηνοτροφία) αναγκαίοι για τις διατροφικές ανάγκες του λαού και της μεταποίησης, με ευρωκοινοτικούς κανονισμούς απαγορεύτηκε η ανάπτυξή τους ή άλλοι συρρικνώθηκαν (π.χ. Βιομηχανία ζάχαρης κλείσιμο 2 εργοστασίων, καπνοκαλλιέργεια και ξηραντήρια κ.ά ).

Επιβεβαιώνεται, λοιπόν, και δικαιώνεται και στον αγροτικό τομέα η θέση του ΚΚΕ για αποδέσμευση από την ΕΕ.

Οπως επιβεβαιώνεται ο παρασιτισμός του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και η αναγκαιότητα και ρεαλιστικότητα της ανατροπής του.

. Στις συζητήσεις που γίνονται στην Κομισιόν συχνά επισημαίνεται ότι «μεταξύ 1988 και 2013 το συνολικό μερίδιο για την άμεση στήριξη της γεωργίας στον προϋπολογισμό της ΕΕ θα έχει συρρικνωθεί από 61% έως 32% και αυτή η πτωτική πορεία αναμένεται να συνεχιστεί και μετά το 2013, ακόμη και σε ένα σενάριο χωρίς αλλαγές»

Στο σενάριο που θα επικρατήσει κύρια επικαλούνται «μεγαλύτερη ισοκατανομή των άμεσων ενισχύσεων μεταξύ κρατών - μελών και... θα αποτελούνται από: Εναν βασικό συντελεστή ως εισοδηματική στήριξη καθώς και μια υποχρεωτική πρόσθετη ενίσχυση για ειδικά περιβαλλοντικά δημόσια αγαθά».

Δηλαδή, θα δίνεται ένα ποσό ανά στρέμμα (υπολογίζεται κοντά στα 27 ευρώ/στρέμμα, το οποίο σήμερα για την Ελλάδα είναι περίπου 52 ευρώ/στρέμμα) ισόποσα και αποσυνδεδεμένα από την παραγωγή.

Δηλαδή, ανεξάρτητα αν καλλιεργείται ή όχι το χωράφι.

Επίσης, θα δίνεται και «πράσινη ενίσχυση» για όσους εντάσσονται σε διάφορα προγράμματα (μόνιμα βοσκοτόπια, πράσινη κάλυψη, αμειψισπορά και οικολογική αγρανάπαυση).

Κερδισμένος είναι ο μεγαλοπαραγωγός που έχει πολλά στρέμματα και χαμένος ο μικροκληρούχος.

Η επιδότηση ανά στρέμμα είναι αντιπαραγωγική, αποτελεί κίνητρο μη παραγωγής.

Οπως παλαιότερα έδιναν επιδοτήσεις για θάψιμο παραγωγής (εσπεριδοειδή κ.ά.), δασώσεις αγροτικών γαιών, εγκατάλειψη και ξερίζωμα καλλιεργειών (ροδάκινα, αμπέλια κ.ά.) κλπ.

Κυρίως, όμως, διαχωρίζει τους αγρότες σε «ενεργούς» που θα επιδοτεί και σε «ανενεργούς» που θα στερηθούν επιδοτήσεων.

Ο ορισμός του ενεργού αγρότη δεν έχει δοθεί αλλά είναι υπό συζήτηση στο Συμβούλιο Γεωργίας.

Η ΕΕ, ως περιφερειακή ιμπεριαλιστική δύναμη, μέσα και από αυτή την αναθεώρηση της ΚΑΠ, προωθεί το στρατηγικό της στόχο για αύξηση της ανταγωνιστικότητας και επιχειρηματικότητας μέσα από την οικονομική μεγέθυνση, προκειμένου να διεκδικεί νέες αγορές και κερδοφορία.

Επιδιώκει, λοιπόν, την ισχυροποίηση της μεγάλης αγροτικής καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και την πλήρη κυριαρχία της, από την καταστροφή της μικρής και μεσαίας ιδιοκτησίας.


Παίρνει υπόψη την υπάρχουσα κατάσταση - αποτέλεσμα των προηγούμενων αναθεωρήσεων της ΚΑΠ μέχρι σήμερα.

«Στην ΕΕ την τελευταία 10ετία μειώθηκαν οι αγρότες κατά 25% (μικρομεσαίοι) και μόνο το 7% των γεωργών είναι κάτω από 40 ετών.

Εντός της επόμενης δεκαετίας 4,5 εκατομμύρια γεωργών θα συνταξιοδοτηθούν.

Για το λόγο αυτό είναι σημαντικό να ενθαρρύνουμε τους νέους ανθρώπους να απασχοληθούν στο γεωργικό τομέα (εννοεί τους μεγαλοαγρότες), με τη θέσπιση νέων προγραμμάτων και τη βελτίωση της πρόσβασης σε πιστώσεις».


Ωστόσο, ούτε για τους πεινασμένους ενδιαφέρονται ούτε για το περιβάλλον.

Η πολιτική τους εξασφαλίζει περισσότερη φτώχεια και απόγνωση για τους εργαζόμενους, αλλά και ληστεία και καταστροφή του περιβάλλοντος (π.χ., δάση και αλλαγή χρήσης γης, φωτοβολταϊκά κ.ά.).

Εξάλλου, και στον αγροτικό τομέα ο ανταγωνισμός είναι πολύ μεγάλος.

«Η ΕΕ είναι ο μεγαλύτερος παγκόσμιος εισαγωγέας γεωργικών προϊόντων από τις αναπτυσσόμενες χώρες, εισάγοντας περισσότερα γεωργικά προϊόντα από ό,τι οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία μαζί...

Κατά την τελευταία δεκαετία και τώρα (οι κοινοτικές εισαγωγές) αντιστοιχούν στο 20% περίπου των παγκόσμιων εισαγωγών...

Το εμπορικό έλλειμμα αγροτικών προϊόντων της ΕΕ σημείωσε ρεκόρ φθάνοντας τα 7 δισεκατομμύρια ευρώ το 2008.

Το εμπορικό έλλειμμα της ΕΕ με τη Mercosur, επί παραδείγματι, υπερδιπλασιάστηκε από το 2000 και οι εισαγωγές της ΕΕ γεωργικών προϊόντων από τη Mercosur είναι τώρα αξίας 19 δισεκατομμυρίων ευρώ, έναντι του 1 δισεκατομμυρίου ευρώ των εξαγωγών».

Από τα παραπάνω φαίνεται ο οξυμένος ανταγωνισμός, οι επιλογές της ΕΕ, αλλά και οι δυνατότητες κερδοφορίας του κεφαλαίου στον αγροτικό τομέα.


Επιπτώσεις στους μικρομεσαίους αγρότες

Οι επιπτώσεις στους μικρομεσαίους αγρότες θα είναι σκληρές.

Θα οδηγηθούν όσοι μέχρι τότε έχουν απομείνει στην καταστροφή.

Είναι το τελειωτικό χτύπημα.

Αφού με εργαλείο τις επιδοτήσεις μειώνεται δραστικά το εισόδημά τους.

Οι επιδοτήσεις, που σήμερα αποτελούν κατά μέσο όρο το 40% του αγροτικού εισοδήματος, όπως εκτιμούν θα μειωθούν με το νέο σύστημα τουλάχιστον κατά 35%.

Γι' αυτό προωθούν το σύνθημα, μαζί και ο κ. Σκανδαλίδης, «παραγωγή αγροτικών προϊόντων χωρίς επιδοτήσεις».

Οταν οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία δίνουν τις υψηλότερες επιδοτήσεις στους αγρότες τους.

Και βέβαια η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (όπως και της ΝΔ) επιδοτεί απλόχερα τώρα με την κρίση τραπεζίτες, εφοπλιστές (άγονες γραμμές, αφορολόγητο πετρέλαιο κ.ά.), βιομηχάνους (ασφαλιστικές εισφορές, επιδόματα ΟΑΕΔ κ.ά.).

Θα μείνουν οι μεγαλοαγρότες που θα αυξήσουν ακόμη πιο πολύ τη συγκέντρωση σε γη, παραγωγή, επιδοτήσεις και παραγωγικότητα για να είναι ανταγωνιστικοί.

Ταυτόχρονα, ο διαχωρισμός σε ενεργούς και μη αγρότες θα στερήσει κατά ολοκληρωτικό τρόπο τις κοινοτικές επιδοτήσεις σε αυτούς που δε θα θεωρούνται αγρότες.

Υπάρχουν και άλλα μέτρα που συζητούνται, π.χ. επιδότηση ή επιδότηση επιτοκίου για αγορά γης, που συμβάλλει στη συγκέντρωση γης.

Επίσης, ο μηχανισμός των αποσυνδεδεμένων επιδοτήσεων χρησιμοποιείται ως αντικίνητρο για παραγωγή.

Το αιτιολογούν ότι δίνεται η επιδότηση ως εισοδηματική ενίσχυση για να είναι ελεύθερος ο παραγωγός να επιλέξει την καλλιέργεια που ζητά η αγορά.

Η αλήθεια είναι ότι έχουν απελευθερωθεί οι τιμές παραγωγού και ταυτόχρονα είναι συμβατή αυτή η μεθοδολογία με τις αρχές του ΠΟΕ (κατάργηση επιδοτήσεων στην καλλιέργεια) για τον ανόθευτο ανταγωνισμό.

Και με αυτή την αναθεώρηση επιταχύνονται οι ρυθμοί κυριαρχίας των μεγαλοπαραγωγών, όπως και στους άλλους τομείς της οικονομίας.


Οι θέσεις φορέων και της κυβέρνησης

Ο Dacian Ciolos, επίτροπος αρμόδιος σε θέματα Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης, υπογράμμισε τη σημασία να καταστεί η ΚΑΠ «πιο πράσινη, πιο δίκαιη, πιο αποδοτική και πιο αποτελεσματική... Η ευρωπαϊκή γεωργία χρειάζεται όχι μόνο να είναι οικονομικά ανταγωνιστική αλλά και περιβαλλοντικά ανταγωνιστική».

Η κυβέρνηση, με δηλώσεις του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κ. Σκανδαλίδη, ανέφερε για τη νέα ΚΑΠ: «Η Ελλάδα υποστηρίζει μια πολύ ισχυρή Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ).

Υποστηρίζει την ανάγκη να συγκρατηθούν οι πόροι τουλάχιστον στο επίπεδο που ήταν πριν.

Υποστηρίζει τη στροφή στην παραγωγή και τη συνέχιση της ενίσχυσης του εισοδήματος όλων. Υποστηρίζει τις ''πράσινες υποδομές'' στην αγροτική ανάπτυξη.

Υποστηρίζει μια πολιτική που παρεμβαίνει και ρυθμίζει τις αγορές σε έναν κόσμο αστάθειας και κρίσεων».
Για να συνεχίσει: «Η πρόταση ήταν αναμενόμενη, αλλά προμηνύει πολύ σκληρή διαπραγμάτευση.

Βασικό μειονέκτημα της πρότασης είναι η έλλειψη προϋπολογισμού και κατανομής των πόρων.
Αυτό σημαίνει ότι η συζήτηση δεν μπορεί να αρχίσει επί μιας ουσιαστικής βάσης».

Προσπαθούμε μέσα από το πρόγραμμα "Μπαλτατζής", που έχει κάνει ήδη απορροφήσεις ύψους 30%, από τις οποίες ένα μεγάλο ποσοστό είναι γέφυρες από το προηγούμενο, να εξοικονομήσουμε πόρους για να ενισχύσουμε από εδώ και πέρα στα προγράμματα τη συγκέντρωση της παραγωγής, τη μεταποίηση, την εμπορία, την προώθηση και την προβολή (...)

Θα πάμε, λοιπόν, σε κάθε περιφέρεια και θα πούμε ποιες επιλογές μέσα από τις προκηρύξεις των έργων θα ενισχύσουμε τα επόμενα τρία χρόνια (...)

Αρα, θα πρέπει να πάμε σε μια τέτοια διαδικασία και αυτό είναι το 2011 - 2013. Αλλαγές στις δομές της οργάνωσης παραγωγής.

Οι ομάδες παραγωγών έχουν τη δυνατότητα να παίρνουν τα χρήματα από τα ταμεία του εξωτερικού και το ίδιο ισχύει και για τις διεπαγγελματικές ενώσεις.

Θα πρέπει να οδηγηθούμε σε νέου τύπου συνεταιρισμούς (...)

Θα πρέπει αμέσως να πάμε στην αλλαγή οργάνωσης της παραγωγής και στην αλλαγή διαχείρισης της περιουσίας»

Στην ίδια ρότα και η ΝΔ με δηλώσεις του ευρωβουλευτή της Γιώργου Παπαστάμκου: «Η ανακοίνωση της Κομισιόν ως κείμενο προσανατολισμού θέτει πολλά ζητήματα και δίνει λίγες απαντήσεις (...)

Η ενιαία ενίσχυση σε επίπεδο ΕΕ (flat rate) δεν συνιστά λύση για τη δίκαιη κατανομή των άμεσων ενισχύσεων, δεδομένου ότι οι γεωργοί αντιμετωπίζουν διαφορετικές οικονομικές και φυσικές συνθήκες».

Η υπεύθυνη του ΣΥΝ για τα αγροτικά, με παρόμοιες αποχρώσεις και συγκαλύπτοντας την ΕΕ και τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, κάτω από το πέπλο του «νεοφιλελεύθερου μοντέλου», ανέφερε στο περιοδικό της ΠΑΣΕΓΕΣ (Νοέμβρης 2010): «Η νέα μείωση της στήριξης του αγροτικού τομέα στην Ευρώπη και στη χώρα μας είναι προ των πυλών.

Πίσω από τις γενικόλογες διαπιστώσεις της Επιτροπής για τα υπαρκτά προβλήματα του αγροτικού τομέα στην ΕΕ φαίνεται ξεκάθαρα η εμμονή στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο και την κυριαρχία του ΠΟΕ και των παγκόσμιων αγορών στα τρόφιμα.

Η απουσία της παραμικρής νύξης για το ύψος του κοινοτικού προϋπολογισμού για τη γεωργία και η επίκληση της δήθεν δικαιότερης κατανομής μεταξύ των κρατών - μελών είναι η σαφής απόδειξη της προωθούμενης δραστικής περικοπής των αγροτικών ενισχύσεων».

Η ΓΕΣΑΣΕ με δηλώσεις του προέδρου της διαφωνεί, συμφωνώντας με την ΚΑΠ: «Η ανακοίνωση της ΕΕ ξεκινά με την παραδοξότητα να προωθεί μια κρίσιμη διαπραγμάτευση χωρίς να γνωστοποιεί ποιος θα είναι ο προϋπολογισμός για τη γεωργία.

Το γεγονός αυτό, σε συνάρτηση και με τις ήδη γνωστές αδυναμίες της ΕΕ να καταρτίσει τον επόμενο προϋπολογισμό, εντείνει την ανησυχία ότι μεθοδεύεται μια περαιτέρω περικοπή των γεωργικών δαπανών (...)

Η ΓΕΣΑΣΕ είναι αντίθετη με την προτεινόμενη μετατροπή της ΚΑΠ από οικονομική πολιτική σε σχεδόν αποκλειστική πολιτική προστασίας του περιβάλλοντος».

Στην ίδια λογική και η ΠΑΣΕΓΕΣ: «Η ΕΕ αποφάσισε με τις προτάσεις της για την αναθεώρηση της ΚΑΠ μετά το 2013, να διαχειριστεί τη μιζέρια και να την φορτώσει με πρόσθετες δαπάνες για περιβαλλοντικές δεσμεύσεις στους Ευρωπαίους αγρότες δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής γεωργίας και επιβαρύνοντας την οικονομική τους θέση.

Αντί της αναγκαίας αύξησης του προϋπολογισμού για την αγροτική πολιτική (...) για να καλύψει μελλοντικές διευρύνσεις προσαρμόζονται οι άμεσες ενισχύσεις σε μια μίζερη δημοσιονομική λογική με αναδιανομή μεταξύ των κρατών - μελών.

Πραγματικός στόχος είναι η μείωση των δαπανών για ΚΑΠ, κάτι που θα οδηγήσει σε σημαντικές απώλειες πόρων για τη χώρα μας επιδεινώνοντας τις οικονομικές δυσκολίες των Ελλήνων αγροτών...».

Συμπέρασμα και λύση

Συνεπώς και μέσα από τις τελευταίες εξελίξεις για το μέλλον της ΚΑΠ, είναι ολοφάνερη η καταστροφή των μικρομεσαίων για να μείνουν αποκλειστικά οι μεγάλοι ιδιοκτήτες.

Γι' αυτό είναι επίκαιρη, ώριμη και ρεαλιστική η θέση του ΚΚΕ για αποδέσμευση από την ΕΕ και ανάπτυξη του αγροτικού τομέα με ένταξή του στον κεντρικό σχεδιασμό με εργατικό έλεγχο.

Με κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής και της γης, για έναν άλλο τρόπο παραγωγής.

Με την κοινωνικοποίηση όλων των μονοπωλίων που δραστηριοποιούνται στον αγροτικό τομέα, της βιομηχανίας αγροτικών εφοδίων (λιπάσματα, φυτοφάρμακα, φυτικό και ζωικό γενετικό υλικό, ζωοτροφές, ενέργεια, μηχανήματα κ.ά.) και προϊόντων άμεσης κατανάλωσης, ένταξή τους στον κεντρικό σχεδιασμό για την παραγωγή εγχώριων τροφίμων φτηνών και ποιοτικών, που θα καλύπτουν τις διατροφικές και άλλες ανάγκες του λαού.

Συμφέρει την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα και τους μικρομεσαίους αγρότες.

Με την κατάργηση της καπιταλιστικής αγροτικής εκμετάλλευσης και τη συνεταιριστικοποίηση της αγροτικής παραγωγής με τη δημιουργία και στήριξη παραγωγικών συνεταιρισμών των μικρομεσαίων αγροτών, που θα ενοποιούν τις μικροϊδιοκτησίες στη μεγάλη συνεταιριστική (καμιά σχέση δεν έχει με τους σημερινούς συνεταιρισμούς).

Με κοινές καλλιεργητικές φροντίδες και συλλογή, μειώνοντας έτσι το κόστος παραγωγής, αξιοποιώντας καλύτερα τις παραγωγικές δυνάμεις, στην προοπτική της πλήρους μηχανοποίησής της και άμεσης σύνδεσής της με τη μεταποίηση.

Με τη δημιουργία κρατικού φορέα συγκέντρωσης και εμπορίου των αγροτικών προϊόντων.

Ετσι, δε θα εισάγονται ομοειδή αγροτικά προϊόντα, θα εξασφαλίζονται οι αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας και του ανθρώπινου δυναμικού της, θα συρρικνωθεί η ανεργία, θα αναπτυχθεί η λαϊκή ευημερία.

Ο αγώνας, λοιπόν, για ρήξη και ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας έχει αξία και αντίκρισμα και γι' αυτό οι θυσίες σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο θα πιάσουν τόπο.

Αλλα κουραγιο...




υσ ΠΑΣΟΚ ''αναγνωσμα'' σε συνεχειες.

ΑΓΑΝΤΑ...

ΠΑΣΟΚ νο 1.

«ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΑΪΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ»

Να σταματήσουν οι διώξεις σε βάρος των τυφλών μαθητών.

Καταδίκη, οργή και αποτροπιασμό εκφράζει η «Δημοκρατική Συσπείρωση για τις Λαϊκές Ελευθερίες και την Αλληλεγγύη» για τις «προκλητικές» - όπως τις χαρακτηρίζει σε ανακοίνωσή της - «διώξεις σε βάρος των τυφλών μαθητών του Κέντρου Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών (ΚΕΑΤ) και των γονιών τους, τις απαράδεκτες τακτικές τρομοκράτησης που χρησιμοποιεί η διορισμένη διοίκηση του ΚΕΑΤ, τις κλήσεις στα αστυνομικά τμήματα "δι' υπόθεσίν" τους και τις αστυνομικές "συστάσεις" που θυμίζουν άλλες εποχές». Διώξεις που ασκήθηκαν το προηγούμενο διάστημα.
Και συνεχίζει:
«Η κυβέρνηση και η διορισμένη διοίκηση οδηγούν κυριολεκτικά στη διάλυση το ΚΕΑΤ, με τις απολύσεις καθηγητών και εργαζομένων, το κλείσιμο του μοναδικού δημόσιου τυπογραφείου για τυφλούς, τη στέρηση βιβλίων και αιθουσών διδασκαλίας. Και σαν να μην έφτανε από μόνη της αυτή η βαρβαρότητα, επιπλέον απειλούν και στέλνουν ξεδιάντροπα στην Εισαγγελία και στην Αστυνομία τους τυφλούς μαθητές και τους γονείς τους, επειδή διέπραξαν το "αδίκημα" να αντισταθούν στη διάλυση και να υπερασπιστούν τη συνέχιση της λειτουργίας της σχολής τους.
Η κυβέρνηση και οι κρατικοί μηχανισμοί αποδεικνύουν ότι δεν έχουν όρια στη βαρβαρότητά τους, προκειμένου να περάσουν την αντιλαϊκή πολιτική τους, αφού δε διστάζουν να διώκουν και τρομοκρατούν ακόμη και ανάπηρους αγωνιστές μαθητές. Μόνο η οργανωμένη και αποφασιστική καταδίκη της πολιτικής τους από το λαό και τη νεολαία μπορεί να τους σταματήσει.
Η "Δημοκρατική Συσπείρωση":
Εκφράζει τη συμπαράστασή της στο δίκαιο αγώνα των τυφλών μαθητών.
Απαιτεί να σταματήσουν τώρα οι διώξεις και η τρομοκρατία σε βάρος των τυφλών μαθητών και των γονιών τους.
Δηλώνει ότι θα σταθεί έμπρακτα στο πλευρό τους - και μέσω της επιτροπής νομικής στήριξης - με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που θα πάρει σε αυτή την κατεύθυνση το αμέσως επόμενο διάστημα, από κοινού με τη Μαθητική Κοινότητα ΚΕΑΤ, το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων ΚΕΑΤ και τη Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων».

ΠΑΣΟΚ νο 2.

«Δεν υπάρχουν θαυματουργές θεραπείες, υπάρχει όμως ανάγκη για μεγάλες μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, μέσω της καθιέρωσης μεγαλύτερης ευελιξίας στην οργάνωση της εργασίας και την κατανομή του χρόνου εργασίας, της μείωσης του κόστους εργασίας».
«Η καθιέρωση μεγαλύτερης ευελιξίας πρέπει να γίνει σε θέματα οργάνωσης της εργασίας, π.χ. καταργώντας τα εμπόδια που καθιστούν δυσχερέστερη ή πιο δαπανηρή την απασχόληση με μειωμένο ωράριο ή τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου (...)».
«Για να διευκολύνεται η απασχόληση των νέων, προτείνεται να καθιερωθεί μεγαλύτερη ευελιξία ως προς τον ελάχιστο μισθό, τις μειωμένες κοινωνικές εισφορές ή άλλους όρους της σύμβασης, π.χ. μέσω της θέσπισης ευέλικτων συστημάτων μαθητείας, κατάρτισης ή πρακτικής άσκησης».


ΠΑΣΟΚ νο 3.

Αύξηση ορίων ηλικίας

Ο νόμος 3863 επιφέρει σημαντικές ανατροπές στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα που ασφαλίζονται στο ΙΚΑ.

Συγκεκριμένα, για τους άνδρες ασφαλισμένους πριν το 1993, ενώ το 2010 απαιτούνταν 10.500 ένσημα (35ετία) και το 58ο έτος της ηλικίας τους από το 2011 θα απαιτούνται 10.800 ένσημα. Για την ίδια κατηγορία ανδρών που μπορούσαν να συνταξιοδοτηθούν με 10.000 ένσημα στην ηλικία των 62 ετών, το 2011 απαιτείται πλέον το 63ο έτος της ηλικίας.
Για τις γυναίκες, ασφαλισμένες πριν το 1993, ενώ το 2010 με 10.000 ένσημα μπορούσαν να συνταξιοδοτηθούν στο 57ο έτος της ηλικίας τους (μειωμένη στο 55ο έτος), από το 2011 απαιτούνται 10.400 ένσημα και το 58ο έτος της ηλικίας τους (στο 56ο μειωμένη). Για την ίδια ομάδα γυναικών, οι οποίες κατοχύρωναν δικαίωμα συνταξιοδότησης με 4.500 ένσημα στο 60ό έτος της ηλικίας τους, το 2011 θα απαιτείται η συμπλήρωση του 61ου έτους, αντίστοιχα για μειωμένη θα απαιτείται το 56ο αντί του 55ου το 2010.
Για άνδρες και γυναίκες, ασφαλισμένους πριν το 1993 που υπάγονται στο καθεστώς των ΒΑΕ, η συνταξιοδότηση με 35ετία το 2011 θα γίνεται υπό την προϋπόθεση ότι έχει συμπληρώσει το 55ο έτος και 9 μήνες αντί για το 55ο το 2010. Προστίθενται, δηλαδή, στο ηλικιακό όριο 9 μήνες. Στην περίπτωση των γυναικών που υπάγονταν στο καθεστώς των ΒΑΕ και μπορούσαν να συνταξιοδοτηθούν με 4.500 ένσημα στο 55ο έτος, το 2011 θα απαιτείται το 56ο έτος.
Ισχυρό χτύπημα δίνεται στις γυναίκες εργαζόμενες με ανήλικο. Οσες δεν είχαν συμπληρώσει τα 5.500 ένσημα μέχρι το 2010, αλλά θα τα συμπληρώσουν το 2011 και το παιδί τους παραμένει ανήλικο, θα απαιτείται πλέον το 57ο έτος της ηλικίας τους αντί του 55ου έτους και το 52ο αντί του 50ού που ίσχυε μέχρι σήμερα.

ΠΑΣΟΚ νο 4.

Στην ίδια βάρκα δημόσιος και ιδιωτικός τομέας

Ανάλογες είναι οι ανατροπές και στο Δημόσιο με το νόμο 3865/2010.

Στην περίπτωση συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών με 35ετία στο 58ο έτος, και στην περίπτωση που δεν έχει συμπληρωθεί η 25ετία (θεμελίωση) τα χρόνια εργασίας το 2011 αυξάνονται στα 36 δηλαδή θα απαιτούνται πλέον 10.800 ένσημα. Για τις γυναίκες με τα 4.500 ένσημα το όριο ηλικίας από το 60ό αυξάνεται στο 61ο και εννοείται θα συνεχίσει να αυξάνεται μέχρι το 65ο έτος το 2013. Οι γυναίκες δημόσιοι υπάλληλοι με ανήλικα παιδιά είναι τα κύρια θύματα του νόμου αυτού, καθώς το όριο ηλικίας των 50 ετών με 25 έτη ασφάλισης το 2010 αυξάνεται στο 52ο το 2011, στο 55ο το 2012 και στο 65ο(!) το 2013. Αντίστοιχα, για τις μητέρες με τρία παιδιά που κατοχύρωναν μέχρι φέτος δικαίωμα συνταξιοδότησης με 20 έτη εργασίας χωρίς όριο ηλικίας το 2011 θα απαιτούνται 21 έτη εργασίας και το 52ο έτος ηλικίας, ενώ το 2013 θα απαιτούνται 25 έτη εργασίας και το 56ο έτος της ηλικίας.
Εννοείται ότι ανάλογες αυξήσεις στα όρια ηλικίας και στο χρόνο εργασίας επιβάλλονται σε όλα τα Ταμεία είτε τα «ειδικά» που έχουν υπαχθεί στο ΙΚΑ, είτε στα υπόλοιπα Ταμεία κύριας ασφάλισης.
Οι αντεργατικές παρεμβάσεις όμως δεν περιορίζονται στα όρια ηλικίας. Οσοι ασφαλισμένοι συνταξιοδοτηθούν μέσα στο 2011 θα πληρώσουν και αυτοί την περικοπή της 13ης και 14ης σύνταξης, καθώς και το «κούρεμα» των συντάξεων που υπερβαίνουν τα 1.400 ευρώ.

ΠΑΣΟΚ νο 5.

Συνδιαχείριση κυριαρχικών δικαιωμάτων!

Πρέπει να γίνει καθαρό πως, όταν γίνεται λόγος για τουρκοελληνική συνεκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων (πετρέλαιο και φυσικό αέριο) του Αιγαίου και της Ανατ. Μεσογείου, αυτή δεν αφορά κάποιες θαλάσσιες περιοχές οι οποίες ανήκουν στις δύο χώρες ή έστω τελούν υπό καθεστώς αμφισβήτησης. Πρόκειται για περιοχές που ανήκουν στην Ελλάδα, με βάση τους ισχύοντες κανόνες του Διεθνούς Δικαίου (Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982). Από αυτήν τη σκοπιά, η όποια σχετική συζήτηση έχει σαν προαπαιτούμενο από την πλευρά της Ελλάδας την απεμπόληση των κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Τα δικαιώματα αυτά αναφέρονται στο θαλάσσιο χώρο, πέρα από τα εθνικά χωρικά ύδατα της κάθε χώρας, και αφορούν στην εκμετάλλευση του υπεδάφους του βυθού και των υπερκείμενων υδάτων του θαλάσσιου χώρου που αποκαλείται «διεθνή ύδατα».
Αυτός είναι και ο ορισμός της υφαλοκρηπίδας - Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), που με βάση τη Σύμβαση του 1982, την οποία έχει επικυρώσει η ελληνική Βουλή από το 1994, μπορεί να εκτείνεται σε πλάτος μέχρι 200 ν. μίλια. Για την ανοιχτή Μεσόγειο και πολύ περισσότερο για το Αιγαίο, η συγκεκριμένη πρόβλεψη σημαίνει τη γραμμή της μέσης απόστασης ανάμεσα στις απέναντι ακτές, αφού οι αποστάσεις είναι μικρότερες των 200+200 ν. μιλίων.
Υπάρχουν και άλλες ενδείξεις ότι η ίδρυση του εν λόγω ελληνικού φορέα διαχείρισης υδρογονανθράκων συνδέεται με όσα έχουν δρομολογηθεί περί ελληνοτουρκικής συνδιαχείρισης στο Αιγαίο και ευρύτερα. Η ίδρυση του φορέα έρχεται να πατήσει πάνω σ' ένα κενό, καθώς δεν έχει κηρυχθεί ελληνική ΑΟΖ και με τα σημερινά δεδομένα το πεδίο δράσης του περιορίζεται στην ξηρά, ή στο μικρό τμήμα της θάλασσας, που ορίζεται από τη στενή ζώνη των ελληνικών χωρικών υδάτων πλάτους 6 ν. μιλίων, ή στο Ιόνιο Πέλαγος.


ΠΑΣΟΚ νο 6.

Στην πραγματικότητα, αυτό που προωθείται είναι η επαναχάραξη συνόρων και η συρρίκνωση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων σε βυθό, θάλασσα και αέρα, με σοβαρές επιπτώσεις στην ίδια την άμυνα και την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.

ΠΑΣΟΚ νο 7.

ΦΠΑ: Πρώτο πιάτο για τις ανάγκες της πλουτοκρατίας είναι οι μαζικές μετατάξεις εμπορευμάτων πρώτης ανάγκης. Με το «καλημέρα», από την 1η Γενάρη του 2011 έρχεται νέο κύμα ακρίβειας, με ανατιμήσεις 2% σε τρόφιμα και βασικά είδη, που έρχεται να αποτελειώσει το λαϊκό εισόδημα μετά και τις μειώσεις των μισθών και τη μαζική ανεργία που κουβαλάει η πολιτική για τη στήριξη της πλουτοκρατίας. Ο τάχα «χαμηλός συντελεστής» φορτώνεται με 2 ακόμη ποσοστιαίες μονάδες φτάνοντας στο 13% (από 11%) σε συνέχεια των ανατιμήσεων που ξεκίνησαν από φέτος (επίσης με δυο μονάδες στο 11% από 9%) με τη μέχρι τώρα σούμα να φτάνει στο 4%. Για το 2011, παρά και την απόλυτα δεδομένη κάθετη πτώση της λαϊκής κατανάλωσης, υπολογίζουν να μαζέψουν 800 εκατ. ευρώ. Σε αυτή την κατηγορία ΦΠΑ υπάγεται ολόκληρη η γκάμα με τα τρόφιμα και τα μη αλκοολούχα ποτά, όπως επίσης οι λογαριασμοί για νερό και ρεύμα (ΔΕΗ), φυσικό αέριο, εισιτήρια κινηματογράφων, είδη που προορίζονται για άτομα με αναπηρία που ξεζουμίζονται από τα λησταρχεία του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου. Ο ΦΠΑ που φορτώνουν για έναν περιορισμένο αριθμό εμπορευμάτων (εισιτήρια θεάτρων, βιβλία, εφημερίδες) ανεβαίνει από το 5,5% στο 6,5%. Σε αυτή την κατηγορία θα εντάξουν τα ξενοδοχεία, μετά από αξιώσεις των μεγαλοξενοδόχων, και τα φάρμακα, με προβλεπόμενες απώλειες ΦΠΑ ύψους 250 εκατ. ευρώ. Το κόψιμο του ΦΠΑ στα φάρμακα συνοδεύεται από τη δραστική περικοπή των συνταγογραφήσεων από τα ασφαλιστικά ταμεία, απ' όπου εξοικονομούν 1,4 δισ. ευρώ, ποσά υπερδεκαπλάσια από αυτά που υποτίθεται ότι «χάνουν» από τη δήθεν μείωση του ΦΠΑ στο φάρμακο.

ΠΑΣΟΚ νο 8.

Μειώνεται στο μισό το πενιχρό αφορολόγητο όριο (στα 6.000 από 12.000 ευρώ που ισχύει από το 2007 χωρίς καμία αναπροσαρμογή). Για ατομικά εισοδήματα πάνω από 6.000 ευρώ το χρόνο και για την «κάλυψη» του αφορολογήτου καθιερώνεται «κλίμακα αποδείξεων» που ξεκινά από 10% (ποσά μέχρι 12 χιλιάδες) και ανεβαίνει στο 30% για τα παραπάνω ποσά. Εφόσον η αξία των αποδείξεων είναι μικρότερη από τις απαιτήσεις της κυβέρνησης τότε επιβάλλεται πρόσθετος φόρος 10% πάνω στη «διαφορά» των αποδείξεων που τους «λείπει».
Καθιερώνονται τεκμήρια διαβίωσης για όλα τα νοικοκυριά, ακόμη και για όσους μένουν στο νοίκι. Πρόσθετα βάρη συνεπάγονται και σε περιπτώσεις που ένας σύζυγος έχει μείνει στην ανεργία και κατά συνέπεια δεν μπορεί να «δικαιολογήσει» στην κυβέρνηση το αντίστοιχο τεκμαρτό εισόδημα για τη χρήση σπιτιού. Η ταρίφα ξεκινάει στα 3.000 ευρώ για τον άγαμο και στα 5.000 για το ζευγάρι. Ετσι προσδιορίζουν τη «γενική ετήσια αντικειμενική δαπάνη» για κάθε φορολογούμενο, δηλαδή απλώς «γιατί αναπνέει». Από κει και πάνω μπαίνουν και τα τεκμήρια για την κύρια κατοικία (ακόμα και ενοικιαζόμενη) με τα αντικειμενικά χαράτσια να ξεκινούν από τα 30 ευρώ για τα πρώτα 80 τετραγωνικά (δηλαδή τεκμήρια 2.400 ευρώ για 80 τ.μ), ακόμη 3.000 για ΙΧ μέχρι 1.200 κυβικά κ.ά.
Σε επόμενη φάση έρχονται και νέες ανατιμήσεις πάνω στις αντικειμενικές αξίες που θα προσθέσουν νέα εμπόδια στην απόκτηση στέγης από τα λαϊκά νοικοκυριά. Σύντομα οι «αντικειμενικές τιμές» που προσδιορίζει το υπουργείο Οικονομικών θα φτάσουν στις εμπορικές αξίες.
Για τους αυτοπασχολούμενους και μικρούς ΕΒΕ βάζουν πρόσθετα λεγόμενα αντικειμενικά κριτήρια με τον αντιλαϊκό πήχη στο «επικαιροποιημένο μνημόνιο» να τα ανεβάζει στα 700 εκατ. ευρώ! Στα ήδη γνωστά μέτρα είναι η καθιέρωση νέου συστήματος «αυτοπεραίωσης», για πολλαπλάσια ποσά φόρου και αποδιδόμενου ΦΠΑ.

ΠΑΣΟΚ νο 9.

Ελαφρύνσεις στην πλουτοκρατία

Με νέο νόμο θα προχωρήσουν στη μείωση του συντελεστή φορολογίας στα κέρδη των ισχυρών επιχειρήσεων από το 24% στο 20% με εφαρμογή από την 1η Γενάρη του 2011, που σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία θα μειωνόταν σταδιακά μέχρι το 2014. Για την ελάφρυνση μερίδων πλουτοκρατίας, προχωρούν σε νέα ρύθμιση προκειμένου να απαλλάξουν από κάθε επιβάρυνση τα κέρδη από αγοροπωλησίες μετοχών στο χρηματιστήριο. Με τη νέα χρονιά μπαίνουν και οι διατάξεις του φορολογικού νόμου που ψήφισαν το 2010.
Συγκεκριμένα:
Από τη λεγόμενη ενιαία κλίμακα φορολόγησης εξαιρούνται οι τόκοι καταθέσεων και οι τόκοι από ομόλογα, σε όφελος των τραπεζών και άλλων μερίδων της πλουτοκρατίας.
Εξω από κάθε τεκμήριο ήταν και παραμένει η δημιουργία Ανώνυμων Εταιρειών, η αγοραπωλησία μετοχών, η συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο επιχειρήσεων.
Νέες φοροαπαλλαγές στο όνομα της διατήρησης θέσεων εργασίας. Το μπόνους διαμορφώνεται σε μείωση του συντελεστή φορολογίας κερδών κατά 2 επιπλέον μονάδες και αφορά σε επιχειρήσεις που δηλώνουν μείωση του τζίρου για τρία στη σειρά χρόνια, τάχα για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Εκπτώσεις στα φορολογητέα κέρδη επιχειρήσεων που δηλώνουν δαπάνες για «έρευνα και τεχνολογική καινοτομία» με τη δημιουργία «αφορολόγητου αποθεματικού».

ΠΑΣΟΚ νο 10.

Βάσει των κυβερνητικών προθέσεων το επόμενο διάστημα θα ψηφιστούν, θα προωθηθούν και θα εφαρμοστούν:
1) Μέσα στο Γενάρη, ο νόμος για το άνοιγμα των λεγόμενων κλειστών επαγγελμάτων, που αφορά περισσότερα από 150 επαγγέλματα και αναμένεται να στείλει στην ανεργία χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους, ανοίγοντας το δρόμο για την είσοδο σε κερδοφόρους τομείς της οικονομίας ισχυρών πολυεθνικών ομίλων. «Η απόφασή μας για τα κλειστά επαγγέλματα είναι δεδομένη», σημείωσε ο Γ. Παπανδρέου στο υπουργικό συμβούλιο, χαρακτηρίζοντας μάλιστα τους χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους «εδραιωμένα συμφέροντα ολίγων», που λειτουργούν «σε βάρος ολόκληρης της κοινωνίας».
2) Μέχρι τέλος Γενάρη, το νομοσχέδιο για τις αστικές συγκοινωνίες, που θα φέρει μείωση μισθών των εργαζομένων (κατάργηση Συλλογικών Συμβάσεων και επιδομάτων), αύξηση της τιμής των εισιτηρίων τουλάχιστον κατά 30%, περικοπή δρομολογίων και μετατάξεις εργαζομένων.
3) Το σχέδιο νόμου για το «ενιαίο μισθολόγιο» των δημοσίων υπαλλήλων, που θα σημάνει νέα μείωση των μισθών στο Δημόσιο μέσω της περικοπής επιδομάτων.
4) Αμεσα «αλλαγές» στο εργασιακό καθεστώς στους νέους «καλλικρατικούς» δήμους και νομαρχίες, με στόχο την απόλυση χιλιάδων συμβασιούχων, την παραπέρα μείωση των μισθών των εργαζομένων και το κλείσιμο των δημοτικών επιχειρήσεων.
5) Μέχρι το Φλεβάρη του 2011 η κυβέρνηση θα προωθήσει σχέδιο νόμου για την αναδιάρθρωση των πρώην ΔΕΚΟ, που θα περιλαμβάνει: «Κλείσιμο των μη βιώσιμων δημόσιων επιχειρήσεων», με μαζικές μετατάξεις και απολύσεις προσωπικού. Μείωση του βασικού μισθού των υπαλλήλων κατά 10% και περιορισμό των επιδομάτων στο 10% του βασικού μισθού. Μείωση των λειτουργικών δαπανών στις δημόσιες επιχειρήσεις κατά 15% - 25%.
6) Πλήρης εφαρμογή από αρχές Γενάρη του αντεργατικού νομοσχεδίου που ψηφίστηκε μέσα στο Δεκέμβρη και προβλέπει την κατίσχυση των επιχειρηματικών συμβάσεων έναντι των κλαδικών και θα επιφέρει δραστική μείωση των μισθών.

ΠΑΣΟΚ, ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ!!! Το ''δεκα'' το καλο με το ''ξημερωμα'' του '11!

Αλλα κουραγιο...




υσ λεφτα υπαρχουν, ειπε, ο Γιωργαρος και παφ, αερας η ψηφος!

ΑΓΑΝΤΑ...

Όσοι μείναν παιδιά

Όσοι μείναν παιδιά έχουν άσπρα μαλλιά
ανταμώνουν ακόμη
και κοιτούν στα κλεφτά σ' αδειανά σινεμά
τη ζωή στην οθόνη

Όσοι μείναν παιδιά κι έχουν άσπρα μαλλιά
θα βρεθούμε για πάντα
στον εξώστη ψηλά και θα παίζει ξανά
η δικιά μας η μπάντα

Όσοι μείναν παιδιά, έχουν άσπρα μαλλιά
ραντεβού στην αλάνα
η ομάδα του χθες με καινούργιες στολές
σε μια μπάλα ουράνια

Όσοι μείναν παιδιά κι έχουν άσπρα μαλλιά
δεν τους σώσαν τα λόγια
και γυρνούν στα παλιά, στης σιωπής τα σκαλιά
σε μπιλιάρδα υπόγεια

Όσοι μείναν παιδιά κι έχουν άσπρα μαλλιά
τώρα ζουν παρά φύση
μα ένα πάρτι μισό με βερμούτ και γλυκό
έχουν πίσω αφήσει.

Αλλα κουραγιο...



υσ Στίχοι: Τάσος Σαμαρτζής
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός.

ΑΓΑΝΤΑ...



«Διηγήματα τῶν Χριστουγέννων».

Γιάννης ὁ Εὐλογημένος!

O Ἅγιος Βασίλης, σὰν περάσανε τὰ Χριστούγεννα, πῆρε τὸ ραβδί του καὶ γύρισε σ᾿ ὅλα τὰ χωριά, νὰ δεῖ ποιὸς θὰ τόνε γιορτάσει μὲ καθαρὴ καρδιά. Πέρασε ἀπὸ λογιῶν-λογιῶν πολιτεῖες κι ἀπὸ κεφαλοχώρια, μὰ σ᾿ ὅποια πόρτα κι ἂν χτύπησε δὲν τ᾿ ἀνοίξανε, ἐπειδὴ τὸν πήρανε γιὰ διακονιάρη. Κ᾿ ἔφευγε πικραμένος, γιατὶ ὁ ἴδιος δὲν εἶχε ἀνάγκη ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, μὰ ἔνοιωθε τὸ πόσο θὰ πονοῦσε ἡ καρδιὰ κανενὸς φτωχοῦ ἀπὸ τὴν ἀπονιὰ ποὺ τοῦ δείξανε κεῖνοι οἱ ἄνθρωποι.

Μιὰ μέρα ἔφευγε ἀπὸ ἕνα τέτοιο ἄσπλαχνο χωριό, καὶ πέρασε ἀπὸ τὸ νεκροταφεῖο, κ᾿ εἶδε τὰ κιβούρια πὼς ἤτανε ρημαγμένα, οἱ ταφόπετρες σπασμένες κι ἀναποδογυρισμένες,καὶ τὰ νιόσκαφτα μνήματα εἴτανε σκαλισμένα ἀπὸ τὰ τσακάλια. Σὰν ἅγιος ποὺ εἴτανε ἄκουσε πὼς μιλούσανε οἱ πεθαμένοι καὶ λέγανε: «Τὸν καιρὸ ποὺ εἴμαστε στὸν ἀπάνω κόσμο, δουλέψαμε, βασανιστήκαμε, κι ἀφήσαμε πίσω μας παιδιὰ κ᾿ ἐγγόνια νὰ μᾶς ἀνάβουνε κανένα κερί, νὰ μᾶς καίγουνε λίγο λιβάνι μὰ δὲν βλέπουμε τίποτα, μήτε παπᾶ στὸ κεφάλι μας νὰ μᾶς διαβάσει παραστάσιμο, μήτε κόλλυβα, παρὰ σὰν νὰ μὴν ἀφήσαμε πίσω μας κανέναν». Κι ὁ ἅγιος Βασίλης πάλι στενοχωρήθηκε κ᾿ εἶπε: «Τοῦτοι οἱ χωριάτες οὔτε σὲ ζωντανὸ δὲ δίνουνε βοήθεια, οὔτε σὲ πεθαμένον», καὶ βγῆκε ἀπὸ τὸ νεκροταφεῖο, καὶ περπατοῦσε ὁλομόναχος μέσα στὰ παγωμένα χιόνια.

Παραμονὴ τῆς πρωτοχρονιᾶς ἔφταξε σὲ κάτι χωριὰ ποὺ εἴτανε τὰ πιὸ φτωχὰ ἀνάμεσα στὰ φτωχοχώρια, στὰ μέρη τῆς Ἑλλάδας. Ὁ παγωμένος ἀγέρας βογκοῦσε ἀνάμεσα στὰ χαμόδεντρα καὶ στὰ βράχια, ψυχὴ ζωντανὴ δὲν φαινότανε, νύχτα πίσσα! Εἶδε μπροστά του μιὰ ραχούλα, κι ἀπὸ κάτω της εἴτανε μιὰ στρούγκα τρυπωμένη. Ὁ ἅγιος Βασίλης μπῆκε στὴ στάνη καὶ χτύπησε μὲ τὸ ραβδί του τὴν πόρτα τῆς καλύβας καὶ φώναξε: «Ἐλεῆστε με, τὸν φτωχό, γιὰ τὴν ψυχὴ τῶν ἀποθαμένων σας κι ὁ Χριστός μας διακόνεψε σὲ τοῦτον τὸν κόσμο!». Τὰ σκυλιὰ ξυπνήσανε καὶ χυθήκανε ἀπάνω του, μὰ σὰν πήγανε κοντά του καὶ τὸν μυριστήκανε, πιάσανε καὶ κουνούσανε τὶς οὐρές τους καὶ πλαγιάζανε στὰ ποδάρια του καὶ γρούζανε παρακαλεστικὰ καὶ χαρούμενα. Ἀπάνω σ᾿ αὐτά, ἄνοιξε ἡ πόρτα καὶ βγῆκε ἕνας τσοπάνης, ὡς εἰκοσιπέντε χρονῶν παλληκάρι, μὲ μαῦρα στριφτὰ γένεια, ὁ Γιάννης ὁ Μπαρμπάκος, ἄνθρωπος ἀθῶος κι ἀπελέκητος, προβατάνθρωπος, καὶ πρὶν νὰ καλοϊδεῖ ποιὸς χτύπησε, εἶπε: «Ἔλα, ἔλα μέσα. Καλὴ μέρα, καλὴ χρονιά!».

Μέσα στὸ καλύβι ἔφεγγε ἕνα λυχνάρι, κρεμασμένο ἀπὸ πάνω ἀπὸ μία κούνια, ποὺ εἴτανε δεμένη σὲ δυὸ παλούκια. Δίπλα στὸ τζάκι εἴτανε τὰ στρωσίδια τους καὶ κοιμότανε ἡ γυναίκα τοῦ Γιάννη. αὐτός, σὰν ἐμπῆκε μέσα ὁ ἅγιος Βασίλης, κ᾿ εἶδε πὼς εἴτανε γέρος σεβάσμιος, πῆρε τὸ χέρι του καὶ τ᾿ ἀνεσπάσθηκε κ᾿ εἶπε: «Νά ῾χω τὴν εὐχή σου, γέροντα», καὶ τό ῾λεγε σὰν νὰ τὸν γνώριζε κι ἀπὸ πρωτύτερα, σὰ νά ῾τανε πατέρας του. Καὶ κεῖνος τοῦ εἶπε: «Βλογημένος νά ῾σαι, ἐσὺ κι ὅλο τὸ σπιτικό σου, καὶ τὰ πρόβατά σου ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ νά ῾ναι ἀπάνω σας!». Σηκώθηκε κ᾿ ἡ γυναίκα καὶ πῆγε καὶ προσκύνησε καὶ κείνη τὸν γέροντα καὶ φίλησε τὸ χέρι του καὶ τὴ βλόγησε. Κι ὁ ἅγιος Βασίλης εἴτανε σὰν καλόγερος ζητιάνος, μὲ μιὰ σκούφια παλιὰ στὸ κεφάλί του, καὶ τὰ ράσα του εἴτανε τριμμένα καὶ μπαλωμένα καὶ τὰ τσαρούχια του τρύπια, κ᾿ εἶχε κ᾿ ἕνα παλιοτάγαρο ἀδειανό. Ὁ Γιάννης ὁ Βλογημένος ἔβαλε ξύλα στὸ τζάκι. Καὶ παρευθύς, φεγγοβόλησε τὸ καλύβι καὶ φάνηκε σὰν παλάτι. Καὶ φανήκανε τὰ δοκάρια, σὰ νά ῾τανε μαλαμοκαπνισμένα, κ᾿ οἱ πητιὲς ποὺ εἴτανε κρεμασμένες φανήκανε σὰν καντήλια, κ᾿ οἱ καρδάρες καὶ τὰ τυροβόλια καὶ τ᾿ ἄλλα τὰ σύνεργα ποὺ τυροκομοῦσε ὁ Γιάννης, γινήκανε σὰν ἀσημένια, καὶ σὰν πλουμισμένα μὲ διαμαντόπετρες φανήκανε, καὶ τ᾿ ἄλλα, τὰ φτωχὰ τὰ πράγματα πού ῾χε μέσα στὸ καλύβι του ὁ Γιάννης ὁ Βλογημένος. Καὶ τὰ ξύλα ποὺ καιγόντανε στὸ τζάκι τρίζανε καὶ λαλούσανε σὰν τὰ πουλιὰ ποὺ λαλοῦνε στὸν παράδεισο, καὶ βγάζανε κάποια εὐωδιὰ πάντερπνη. Τὸν ἅγιο Βασίλη τὸν βάλανε κ᾿ ἔκατσε κοντὰ στὴ φωτιὰ κ᾿ ἡ γυναίκα τοῦ ῾θεσε μαξιλάρια νὰ ἀκουμπήσει. Κι ὁ γέροντας ξεπέρασε τὸ ταγάρι του ἀπὸ τὸ λαιμό του καὶ τό ῾βαλε κοντά του, κ᾿ ἔβγαλε καὶ τὸ παλιόρασό του κι ἀπόμεινε μὲ τὸ ζωστικό του.

Κι ὁ Γιάννης ὁ Βλογημένος πῆγε κι ἄρμεξε τὰ πρόβατα μαζὶ μὲ τὸν παραγυιό του, κ᾿ ἔβαλε μέσα στὴν κοφινέδα τὰ νιογέννητα τ᾿ ἀρνιά, κι ὕστερα χώρισε τὶς ἑτοιμόγεννες προβατίνες καὶ τὶς κράτησε στὸ μαντρί, κι ὁ παραγυιὸς τά ῾βγαλε τ᾿ ἄλλα στὴ βοσκή. Λιγοστὰ εἴτανε τὰ ζωντανά του, φτωχὸς εἴτανε ὁ Γιάννης, μὰ εἴτανε Βλογημένος. Κ᾿ εἶχε μία χαρὰ μεγάλη, σὲ κάθε ὥρα, μέρα καὶ νύχτα, γιατὶ εἴτανε καλὸς ἄνθρωπος κ᾿ εἶχε καὶ καλὴ γυναίκα, κι ὅποιος λάχαινε νὰ περάσει ἀπὸ τὴν καλύβα τους, σὰν νά ῾τανε ἀδελφός τους, τὸν περιποιόντανε. Γιὰ τοῦτο κι ὁ ἅγιος Βασίλης κόνεψε στὸ σπίτι τους, καὶ κάθησε μέσα, σὰ νά ῾τανε δικό του σπίτι, καὶ βλογηθήκανε τὰ θεμέλιά του. Κείνη τὴ νύχτα τὸν περιμένανε ὅλες οἱ πολιτεῖες καὶ τὰ χωριὰ τῆς Οἰκουμένης, οἱ ἀρχόντοι, οἱ δεσποτάδες κ᾿ οἱ ἐπίσημοι ἀνθρῶποι μὰ ἐκεῖνος δὲν πῆγε σὲ κανέναν, παρὰ πῆγε καὶ κόνεψε στὸ καλύβι τοῦ Γιάννη τοῦ Βλογημένου.

Τὸ λοιπόν, σὰν σκαρίσανε τὰ πρόβατα, μπῆκε μέσα ὁ Γιάννης καὶ λέγει στὸν ἅγιο: «Γέροντα, ἔχω χαρὰ μεγάλη. Θέλω νὰ μᾶς διαβάσεις τὰ γράμματα τ᾿ Ἅη-Βασίλη. Ἐγὼ εἶμαι ἄνθρωπος ἀγράμματος, μὰ ἀγαπῶ τὰ γράμματα τῆς θρησκείας μας. Ἔχω καὶ μία φυλλάδα ἀπὸ ἕναν γούμενο ἁγιονορίτη, κι ὅποτε τύχει νὰ περάσει κανένας γραμματιζούμενος, τὸν βάζω καὶ μοῦ διαβάζει ἀπὸ μέσα τὴν φυλλάδα, γιατὶ δὲν ἔχουμε κοντά μας ἐκκλησία».

Ἔπιασε καὶ θαμπόφεγγε κατὰ τὸ μέρος τῆς ἀνατολῆς. Ὁ ἅγιος Βασίλης σηκώθηκε καὶ στάθηκε κατὰ τὴν ἀνατολὴ κ᾿ ἔκανε τὸ σταυρό του, ὕστερα ἔσκυψε καὶ πῆρε μία φυλλάδα ἀπὸ τὸ ταγάρι του, κ᾿ εἶπε: «Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν πάντοτε,νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων». Κι ὁ Γιάννης ὁ Βλογημένος πῆγε καὶ στάθηκε ἀπὸ πίσω του, κ᾿ ἡ γυναίκα βύζαξε τὸ μωρὸ καὶ πῆγε καὶ κείνη καὶ στάθηκε κοντά του, μὲ σταυρωμένα χέρια. Κι ὁ ἅγιος Βασίλης εἶπε τὸ «Θεὸς Κύριος» καὶ τ᾿ ἀπολυτίκιο τῆς Περιτομῆς «Μορφὴν ἀναλλοιώτως ἀνθρωπίνην προσέλαβες», δίχως νὰ πεῖ καὶ τὸ δικό του τὸ ἀπολυτίκιο ποὺ λέγει «Εἰς πάσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος σου». Ἡ φωνή του εἴτανε γλυκειὰ καὶ ταπεινή, κι ὁ Γιάννης κ᾿ ἡ γυναίκα του νοιώθανε μεγάλη κατάνυξη, κι ἂς μὴν καταλαβαίνανε τὰ γράμματα. Κ᾿ εἶπε ὁ ἅγιος Βασίλης ὅλον τὸν Ὄρθρο καὶ τὸν Κανόνα τῆς Ἑορτῆς: «Δεῦτε λαοὶ ἄσωμεν ἄσμα Χριστῷ τῷ Θεῷ, χωρὶς νὰ πεῖ τὸ δικό του τὸν Κανόνα, ποὺ λέγει «Σοῦ τὴν φωνὴν ἔδει παρεῖναι, Βασίλειε». Κ᾿ ὕστερα εἶπε ὅλη τὴ λειτουργία κ᾿ ἔκανε ἀπόλυση καὶ τοὺς βλόγησε.

Καὶ σὰν καθήσανε στὸ τραπέζι καὶ φάγανε κι ἀποφάγανε, ἔφερε ἡ γυναίκα τὴ βασιλόπητα καὶ τὴν ἔβαλε ἀπάνω στὸ σοφρᾶ. Κι ὁ ἅγιος Βασίλης πῆρε τὸ μαχαίρι καὶ σταύρωσε τὴ βασιλόπητα, κ᾿ εἶπε: «Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος κ᾿ ἔκοψε τὸ πρῶτο τὸ κομμάτι κ᾿ εἶπε «τοῦ Χριστοῦ» κ᾿ ὕστερα εἶπε «τῆς Παναγίας», κ᾿ ὕστερα εἶπε «τοῦ νοικοκύρη Γιάννη τοῦ Βλογημένου». Τοῦ λέγει ὁ Γιάννης: «Γέροντα, ξέχασες τὸν ἅη- Βασίλη!». Τοῦ λέγει ὁ ἅγιος: «Ναί, καλά! κ᾿ ὕστερα λέγει: «Τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ Βασιλείου». Κ᾿ ὕστερα λέγει πάλι: «Τοῦ νοικοκύρη, «τῆς νοικοκυρᾶς», «τοῦ παιδιοῦ», «τοῦ παραγυιοῦ», «τῶν ζωντανῶν», «τῶν φτωχῶν». Τότε λέγει στὸν ἅγιο ὁ Γιάννης ὁ Βλογημένος: «Γέροντα, γιατί δὲν ἔκοψες γιὰ τὴν ἁγιωσύνη σου; Τοῦ λέγει ὁ ἅγιος: «Ἔκοψα, Βλογημένε!» μά, ὁ Γιάννης δὲν κατάλαβε τίποτα, ὁ μακάριος. Κ᾿ ὕστερα, σηκώθηκε ὄρθιος ὁ ἅγιος Βασίλειος κ᾿ εἶπε τὴν εὐχή του «Κύριε ὁ Θεός μου, οἶδα ὅτι οὐκ εἰμὶ ἄξιος, οὐδὲ ἱκανός, ἵνα ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς τοῦ οἴκου τῆς ψυχῆς μου».

Κ᾿ εἶπε ὁ Γιάννης ὁ Βλογημένος: «Πές μου, γέροντα, ποῦ ξέρεις τὰ γράμματα, σὲ ποιὰ παλάτια ἄραγες πῆγε σὰν ἀπόψε ὁ ἅγιος Βασίλης; οἱ ἀρχόντοι κ᾿ οἱ βασιληάδες τί ἁμαρτίες νά ῾χουνε; Ἐμεῖς οἱ φτωχοὶ εἴμαστε ἁμαρτωλοί, ἐπειδὴς ἡ φτώχεια μᾶς κάνει νὰ κολαζόμαστε». Κι ὁ ἅγιος Βασίλης δάκρυσε κ᾿ εἶπε πάλι τὴν εὐχή, ἀλλοιώτικα: «Κύριε, ὁ Θεός μου, οἶδα ὅτι ὁ δοῦλος σου Ἰωάννης ὁ ἁπλοῦς ἐστὶν ἄξιος καὶ ἱκανὸς ἵνα ὑπὸ τὴν στέγην του εἰσέλθῃς. Ὅτι νήπιος ὑπάρχει καὶ τὰ μυστήριά Σου τοῖς νηπίοις ἀποκαλύπτεται». Καὶ πάλι δὲν κατάλαβε τίποτα ὁ Γιάννης ὁ μακάριος, ὁ Γιάννης ὁ Βλογημένος...

Αλλα κουραγιο...


υσ Φώτης Κόντογλου.