Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2009


ΑΛΛΟΤΙΝΕΣ ΜΟΥ ΕΠΟΧΕΣ ΑΛΛΟΤΙΝΟΙ ΜΟΥ ΧΡΟΝΟΙ!ΠΑΡΕΑ ΟΛΟ ΓΛΥΚΑ,ΓΕΛΙΑ,ΑΓΑΠΗ,ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΟΤΑΝ ΤΟ ΟΙΚΟΙΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟ ΄΄ΦΩΡΤΩΝΕΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΄΄ΜΟΥ΄΄.ΚΡΑΣΑΚΙ,ΚΙΘΑΡΑ,ΤΡΑΓΟΥΔΙ,ΚΟΙΝΗ ΜΑΤΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΒΑΣΙΚΕΣ ΜΑΣ ΤΙΣ ΤΡΟΧΙΕΣ.ΑΥΤΗ Η ΠΑΡΕΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΣΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΛΛΕΣ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΝΟΥ ΚΑΙ ΕΝΑ ΓΛΥΚΟΠΙΚΡΟ ΓΕΛΙΟ ΄΄ΣΚΑΕΙ΄΄ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΘΥΜΙΣΕΣ ΤΟΥ ΓΛΥΚΟΥ ΠΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ ΜΑΣ.ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΑ ΣΥΝΝΕΦΑΚΙΑ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑΣ,ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ ΟΛΟΙ ΚΑΤΙ ΚΕΡΔΙΣΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΄΄ΑΝΕΜΕΛΑ΄΄ΧΡΟΝΙΑ.ΑΛΛΑ ΚΟΥΡΑΓΙΟ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου